9.4.1 Inleiding

De voor de omzetting op de voet van art. 2:18 BW in aanmerking komende rechtspersonen van Boek 2 BW, te weten de NV, BV, vereniging, coöperatie, onderlinge waarborgmaatschappij en stichting, kunnen een beroep doen op de door het EG-Verdrag gewaarborgde vrijheid van vestiging. Voor de NV en BV is dat uitdrukkelijk bepaald in art. 48 eerste volzin EG.1 De overige vier Nederlandse rechtspersonen kunnen worden gerangschikt onder het begrip ‘overige rechtspersonen’ in de zin van art. 48 tweede volzin EG en vallen onder de vestigingsvrijheid als zij winst beogen.2 In HvJ EG 13 december 2005, zaak C-411/03 (Sevic Systems AG) is beslist dat het Duitse verbod op een grensoverschrijdende juridische fusie in strijd is met de vrijheid van vestiging van art. 43 EG. Naar aanleiding van dit arrest rijst de vraag of de in paragraaf 9.3.4 hiervóór besproken nationale begrenzing van art. 2:18 BW wellicht ook in strijd is met het Europese recht.3 Hoewel vrij algemeen het Nederlandse ‘verbod’ op grensoverschrijdende juridische fusies en splitsingen op grond van dit arrest in strijd wordt geacht met de vrijheid van vestiging, wordt over het grensoverschrijdende omzettingsverbod in de literatuur verschillend gedacht.4