12.2.1 Persoonlijk belang

Waar grenzen worden getrokken, ontstaan afbakeningsproblemen. Wie krijgt toegang tot de bestuursrechter en wie niet? Dit speelt met name een rol bij besluiten waarbij toestemming wordt gegeven voor activiteiten met (potentiële) effecten op de fysieke leefomgeving (zoals een omgevingsvergunning voor een mestverwerkingsinstallatie, een evenementenvergunning voor een festival of een gaswinningsbesluit). Bij besluiten met (potentiële) effecten voor velen draait de beoordeling van de belanghebbendheid doorgaans om het vereiste van een persoonlijk belang.

Het uitgangspunt is dat als iemand (mogelijk) feitelijke gevolgen ondervindt van de activiteit die het besluit toestaat, diegene in beginsel ook aangemerkt wordt als belanghebbende.1 Het enkele feit dat een besluit naar zijn aard vele anderen raakt, betekent niet dat iemand die opkomt voor een individueel belang, is uitgesloten van rechtsbescherming.2 Wel moet iemand zich voldoende onderscheiden van de positie waarin een grote groep mensen zich bevindt, de zogenoemde ‘amorfe massa’ of ‘willekeurige anderen’. Het is niet de bedoeling van de wetgever om beroep open te stellen voor een ieder.3 Willekeurige anderen zijn bijvoorbeeld bezoekers van de omgeving waar het besluit betrekking op heeft. Als het gaat om een verkeersbesluit, evenementenvergunning of aanwijzingsbesluit voor een hondenverbod is enkel het (regelmatig) bezoeken van het gebied waar het besluit betrekking op heeft, onvoldoende voor het aannemen van een persoonlijk belang.4