5.3.2.1 Ontwikkeling commerciële winstbepaling

De basis van het Duitse jaarrekeningenrecht is te vinden in het HGB. Daar staat onder andere dat de jaarrekening in overeenstemming moet zijn met de vereiste wet- en regelgeving en een getrouw beeld moet geven van de grootte en de samenstelling van het vermogen en resultaten. De uitgangspunten voor de jaarrekening zijn dat sprake moet zijn van een “ordnungsgemäße Buchführung, Inventur en Bilanzierung’’.

In Duitsland wordt de commerciële winstbepaling van oudsher gekenmerkt door een continentale aanpak. Dit houdt in dat een voorzichtige waardering centraal staat, wat leidt tot een externe verslaggeving die sterk is gekoppeld aan de fiscale winstbepaling en crediteurenbescherming.1 Dit betekent ook dat het “true and fair view’’ concept wordt achtergesteld ten opzichte van het voldoen aan wettelijke (fiscale) vereisten en niet van doorslaggevende betekenis is. In geval van twijfel hoeven de jaarrekeninggrondslagen niet te worden aangepast en is aanvullende informatie in de toelichting op de jaarrekening voldoende.2

Alle beursgenoteerde ondernemingen moeten vanaf 2005 de geconsolideerde jaarrekening opstellen volgens de International Financial Reporting Standards (IFRS). Net als in Nederland hebben andere ondernemingen keuzerecht. De laatste grote verandering betreffende het Duitse jaarrekeningenrecht dateert van 26 maart 2009. Op die dag is door het Duitse parlement het Bilanzrechtmodernisierungsgesetz (BilMoG) aangenomen. De doelstelling van deze omvangrijke wetswijzing was onder andere om een betere aansluiting bij de IFRS te bewerkstelligen.