9.5.1 De uitkoopprijs luidt in geld

De algemene uitkoopregeling van art. 2:92a/201a BW bepaalt, anders dan de bijzondere uitkoopregeling in art. 2:359c lid 6 BW, niet expliciet dat de uitkoopprijs in geld moet luiden.1

In de uitkoopprocedure inzake Holec uit 1992 beslist de OK dat uitkoop tegen betaling van een prijs in aandelen niet in overeenstemming is met het wettelijk systeem van de algemene uitkoopregeling van art. 2:92a/201a BW. Door een uitkoopprijs in aandelen ‘wordt de waarde van een uit te kopen aandeel niet door de rechter bepaald, doch door het moment waarop zodanig aandeel aan eiseres wordt aangeboden, hetgeen niet de bedoeling van voormeld artikel kan zijn’, aldus de OK.2 Het wettelijk systeem lijkt ook niet te zijn toegerust op de mogelijkheid van een uitkoopprijs in aandelen.3

De OK bevestigt in de Reckitt Benckiser-zaak uit 2001 dat een uitkoopprijs in aandelen niet mogelijk is. Zij motiveert haar beslissing dit keer echter met een beroep op de bescherming van de minderheidsaandeelhouders. De laatstgenoemden hebben volgens haar ‘immers recht op een uitkoopsom in – naar eigen inzicht te besteden – geld en aan hen mag niet een bepaalde besteding van die uitkoopsom worden opgedrongen’.4

Ook voor de algemene uitkoopregeling in België5 en Duitsland6 geldt dat de uitkoopprijs in geld moet luiden. Anders dan in Nederland is dit echter wel expliciet in de wet opgenomen.

Voor de bijzondere uitkoopregeling ex art. 2:359c BW bepaalt het zesde lid wel uitdrukkelijk dat de uitkoopprijs in geld moet luiden.

De dertiende EG-richtlijn geeft de lidstaten drie mogelijkheden met betrekking tot de aard van de vast te stellen prijs: (i) de prijs moet dezelfde vorm krijgen als de tegenprestatie van het voorafgaand bod, (ii) de prijs moet in geld luiden of (iii) de lidstaten kunnen bepalen dat tenminste als alternatief geld wordt geboden.7

De (vereenvoudigde) uitkoopregeling in België8 en het Verenigd Koninkrijk9 kennen de eerste variant. Duitsland heeft ten aanzien van de bijzondere uitkoopregeling voor de derde mogelijkheid gekozen.10

Voor de bijzondere uitkoopregeling van art. 2:359c BW heeft de wetgever, in navolging van de algemene uitkoopregeling ex art. 2:92a/201a BW, gekozen voor de tweede variant en uitkoop tegen betaling anders dan in geld niet mogelijk gemaakt.11 De gedachte is dat het in het kader van de uitkoopregeling, dat het karakter van onteigening heeft, niet past om de minderheidsaandeelhouder te dwingen een andere vergoeding te aanvaarden dan een vergoeding in geld.12