De aansprakelijkheid op grond van een 403-verklaring (IVOR nr. 122) 2021/5.6.1:5.6.1 Inleiding

De aansprakelijkheid op grond van een 403-verklaring (IVOR nr. 122) 2021/5.6.1

5.6.1 Inleiding

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.

De meest ruime uitleg van de temporele reikwijdte van de 403-aansprakelijkheid houdt in dat een moedermaatschappij aansprakelijk is voor alle schulden die voortvloeien en zijn voortgevloeid uit een rechtshandeling van de 403-maatschappij – ongeacht wanneer deze rechtshandeling is verricht. Ter onderbouwing van dit standpunt wordt in de eerste plaats gewezen op de tekst en de parlementaire geschiedenis van art. 2:403 lid 1 sub f BW. Daarnaast wordt de compensatie van de crediteuren van de 403-maatschappij genoemd als reden dat de 403-aansprakelijkheid op deze manier moet worden uitgelegd.

Van de verschillende opvattingen ten aanzien van de temporele reikwijdte van de 403-aansprakelijkheid vindt het standpunt dat de moedermaatschappij aansprakelijk is voor alle schulden die voortvloeien en zijn voortgevloeid uit een rechtshandeling van de 403-maatschappij de meeste navolging in de literatuur.1,2 Ook in de jurisprudentie tekent zich een dergelijk beeld af. Afgezien van een uitspraak van het Hof ’s-Hertogenbosch in 2017,3 is sinds 2001 bij alle uitspraken met betrekking tot de temporele reikwijdte van de 403-aansprakelijkheid in lijn met dit standpunt geoordeeld.4 Drie uitspraken verdienen echter enige toelichting omdat daaruit niet direct is op te maken dat de rechter oordeelt dat de 403-aansprakelijkheid onbeperkt terugwerkt in het verleden. Ik licht deze uitspraken in paragraaf 5.6.3 toe.

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.