8.6.3.4 De Commissie Advocatuur en de kabinetsreactie

De Commissie Advocatuur wijst no cure no pay af, maar is geen tegenstander van een experiment met een no win no fee-beloningssysteem. Bij no win no fee mag het honorarium niet bestaan uit een deel van de opbrengst. De cliënt dient inzicht te blijven houden in de tijd die aan zijn zaak is besteed. De declaratie (die gebaseerd is op het aantal gewerkte uren) mag uiteindelijk wel resultaatsafhankelijk worden gemaakt.1 Voor een experiment met een no win no fee-beloningssysteem is volgens de Commissie Advocatuur alleen ruimte indien er een structurele leemte bestaat in de toegang tot het recht en die leemte niet op andere manier verholpen kan worden.2

De Commissie Advocatuur schetst drie mogelijkheden voor een no win no fee-beloningssysteem.3 Bij de eerste mogelijkheid dient bij verlies van de procedure geen honorarium betaald te worden. Bij winst dient een opslag over het honorarium te volgen van maximaal 100%. Bij de tweede mogelijkheid dient bij verlies van de procedure geen honorarium betaald te worden. Bij winst dient een opslag over het honorarium te volgen van 25% buiten rechte en van maximaal 100% in rechte. Bij de derde mogelijkheid dient bij verlies een zekere korting op het honorarium te worden gegeven. Bij winst kan een zekere opslag op het honorarium in rekening worden gebracht. Deze derde mogelijkheid is thans al toegestaan (zie § 8.6.3.5) en eigenlijk geen echte variant van het no win no fee-beloningssysteem.

De cliënt zou volgens de Commissie Advocatuur in het kader van een conditional fee-overeenkomst een verzekering kunnen afsluiten voor de eigen kosten (zoals de kosten van deskundigen en advocaten) en de kosten van de wederpartij die de cliënt bij verlies moet dragen.4 De Commissie Advocatuur oppert daarbij nog de suggestie dat advocatenkantoren de cliënt kunnen aanbieden de verzekeringspremie te betalen en te verdisconteren in de conditional fee-overeenkomst.

Het kabinet is (in reactie op het rapport van de Commissie Advocatuur) van mening dat niet van een structurele leemte gebleken is en bevordert dan ook een wettelijke regeling die no cure no pay verbiedt.5 Desondanks is het absolute verbod op het no win no fee-beloningssysteem minder absoluut geworden dan het eerder leek te zijn, nu het kabinet een dergelijk systeem niet per definitie uitsluit.