9.2.1 Het begrip ‘grensoverschrijdende omzetting’

Zoals gezegd in de inleiding, kan een grensoverschrijdende omzetting van een rechtspersoon worden omschreven als de omzetting van een door het recht van een bepaalde staat beheerste rechtspersoon in een door het recht van een andere staat beheerste rechtspersoon. De omzetting van een Nederlandse rechtspersoon in een buitenlandse rechtspersoon duid ik hierna aan als een outbound omzetting en de omgekeerde variant als een inbound omzetting. Evenals de omzetting van een binnenlandse rechtspersoon in een andere binnenlandse rechtspersoon op de voet van art. 2:18 BW gaat een grensoverschrijdende omzetting niet gepaard met een ontbinding van een rechtspersoon, een vermogensovergang en een oprichting van een nieuwe rechtspersoon (zie par. 2.6.2 hiervóór). Een grensoverschrijdende omzetting heeft (slechts) tot gevolg dat het op de rechtspersoon toepasselijke rechtspersoonsstatuut (lex societatis) wijzigt.1 Dat zijn de regels die betrekking hebben op het ontstaan, de beëindiging, de inrichting, de rechtsbevoegdheid en het interen en extern functioneren van de rechtspersoon.2 Omdat wel wordt gezegd dat een rechtspersoon de nationaliteit heeft van een bepaald land indien de rechtspersoon wordt beheerst door het recht van dat land, is bij een grensoverschrijdende omzetting sprake van een nationaliteitswisseling.3

Grensoverschrijdende omzettingen kunnen ten slotte nog worden onderverdeeld in type-overschrijdende omzettingen en niet-type-overschrijdende omzettingen. Het onderscheid is gelegen in de vergelijkbaarheid van de rechtsvorm waarin wordt omgezet.4