3.7.1 Inleiding

139. In par. 2.6.1 e.v. werden twee variabelen vastgesteld die de mate van concreetheid van de toetsing aan de nationale norm ter omzetting van de richtlijn-norm helpen bepalen: de hoeveelheid meegewogen omstandigheden (par. 3.7.2) en de mate waarin die omstandigheden zijn toegespitst op de bijzondere omstandigheden van het geval (par. 3.7.3). Bij de eerste variabele gaat het om de vraag of sprake is van een omstandighedentoets waarin gezichtspunten tegen elkaar worden afgewogen. Dit hangt af van hoe open de norm is bedoeld en hoe ruim zij wordt opgevat. Wordt het beding op zichzelf beschouwd of in relatie tot zijn context? Wat is het peilmoment? Naast de mate waarin sprake is van een brede omstandigheden-toets vormt de mate waarin de meegewogen omstandigheden op het betreffende contract en de individuele partijen zijn toegespitst een tweede variabele aan de hand waarvan de concreetheid van de nationale toets kan worden vastgesteld. De specificiteit van de bij de collectieve toets meegewogen omstandigheden en de relatieve betekenis van die toets binnen het handhavingsstelsel, de mate waarin persoonlijke omstandigheden in een individuele zaak worden geobjectiveerd en de rol van subjectieve omstandigheden bepalen hoe dicht de toets bij het concrete feitencomplex aansluit.