4.3.3 Unierecht biedt ruimte voor eigen schuld van de betrokkene

Dat de AVG een Unierechtelijk instrument is, sluit toepassing van eigen schuld niet uit. De plicht voor een benadeelde om zijn schade zoveel mogelijk te beperken is namelijk een door het Hof van Justitie erkend ‘algemeen beginsel’.1 Bovendien verzet het Unierecht zich niet tegen een regel van nationaal recht die bepaalt dat een benadeelde geen of slechts een gedeeltelijke schadevergoeding kan vorderen omdat hij zelf heeft bijgedragen aan de schade. Het Unierecht verzet zich pas hiertegen indien het eigen schuld-verweer in strijd is met het effectiviteitsbeginsel.2 Het effectiviteitsbeginsel brengt met zich dat het inroepen van een Unierechtelijke regel niet (vrijwel) onmogelijk mag worden gemaakt door het inroepen van een nationale regel.3 Toepassing van het leerstuk van eigen schuld mag geen afbreuk doen aan het beschermende doel van de geschonden regel van Unierecht.4 Toepassing van eigen schuld mag er dus niet toe leiden dat de uitoefening van het recht op schadevergoeding bij een onrechtmatige verwerking van persoonsgegevens (in veel gevallen) onmogelijk wordt. Zolang hier geen sprake van is, sluit het Unierecht toepassing van eigen schuld niet uit.

Het feit dat de AVG uitsluitend verplichtingen adresseert aan de verwerkingsverantwoordelijke en de verwerker betekent ook niet dat er helemaal geen eigen verantwoordelijkheid kan bestaan voor de betrokkene. De AVG bepaalt namelijk niet dat de betrokkene geen verantwoordelijkheid heeft. De eventuele verantwoordelijkheid van de betrokkene valt buiten het bereik van de verordening. Een verantwoordelijkheid voor de betrokkene kan voortvloeien uit andere bepalingen, zoals het leerstuk van eigen schuld. Daarnaast bepaalt art. 82 AVG niets over de eigen schuld van de betrokkene. Het sluit de toepassing van dit leerstuk dus ook niet uit.