II.7.1 Inleiding

In het privaatrecht wordt momenteel voor bestuurders van rechtspersonen een afwijkend, restrictief aansprakelijkheidsregime toegepast: volgens de heersende leer is een bestuurder pas aansprakelijk op grond van onrechtmatige daad als hem persoonlijk een ernstig verwijt treft.1 Al sinds de eerste toepassing van de ernstig verwijt-maatstaf in het onrechtmatigedaadsrecht wordt het gebruik van de maatstaf bekritiseerd, en de kritiek is de afgelopen jaren alleen maar toegenomen.2 Het strafrechtelijke bestuurdersaansprakelijkheidsregime is minder omstreden dan het privaatrechtelijke. Niettemin zijn er ook in strafrechtelijke kringen auteurs die juist pleiten voor een hogere (of juist lagere) aansprakelijkheidsdrempel voor bestuurders en andere leidinggevenden.3 In deze paragraaf reflecteer ik op de ondergrens voor strafrechtelijke milieuaansprakelijkheid van leidinggevenden, en bezie ik of er reden is om voor (bepaalde soorten) leidinggevenden een afwijkend aansprakelijkheidsregime toe te passen.