5.3 Conclusie

Rechters formuleren hoofdzakelijk persoonlijke doelen die zij volgens de wet moeten dienen, met maar weinig persoonlijke aanvulling en invulling. Hun doelbereikscore is gematigd positief. Advocaten noemen meer persoonlijke doelen die afwijken van de wettelijke doelen, zoals gelijk krijgen, het overtuigen van de rechter van hun gelijk en een tevreden cliënt. De mate waarin advocaten hun persoonlijke doelen bereiken is significant lager dan het doelbereik van rechters. Partijen noemen ten slotte persoonlijke doelen die niet of nauwelijks aansluiten bij de wettelijke doelen, zoals gelijk krijgen, een snelle beëindiging van de procedure, gerechtigheid, een rechtvaardig resultaat en de andere partij zijn ongelijk laten inzien. Het bereik van deze doelen is gematigd negatief en weer significant lager dan het doelbereik van advocaten.

In termen van het bereiken van persoonlijke doelen is de effectiviteit van de zitting dus niet erg hoog, met name niet voor partijen. Mogelijk komt dit doordat partijen niet goed weten wat er op de zitting gaat gebeuren en zij met bepaalde verwachtingen aan de zitting beginnen, waarin zij vervolgens tijdens de zitting teleurgesteld worden. Het persoonlijk doelbereik van partijen is vooral vrij laag voor het doel gelijk krijgen. Uit dit onderzoek wordt niet duidelijk wat partijen precies bedoelen met gelijk krijgen. Verwachten zij een uitspraak van de rechter tijdens de zitting? Of gaat het hen er meer om dat de rechter hun visie bevestigt via verbale en non-verbale signalen? Ook bij de overige door partijen geformuleerde doelen kan een achterliggende behoefte worden vermoed. Nader onderzoek is op dit punt geboden.