8.3.2.4 Aanbevelingen aan burgers

Uit het onderzoek komt naar voren dat burgers in beginsel zelf verantwoordelijk zijn om zich zo goed mogelijk te informeren over hun fiscale rechten en plichten, waarbij voorlichting van de Belastingdienst de voor de hand liggende informatiebron is.1 De aanbeveling aan burgers is: Koester een gezond wantrouwen ten opzichte van algemene informatiebronnen. Als ‘zorgvuldige taalgebruiker’ moet de burger oog hebben voor wat er staat, voor wat er niet staat en – zoals Damen2 al zei – niet naar jezelf toe redeneren of selectief lezen. Burgers moeten, binnen de praktische mogelijkheden, voldoende kritisch zijn op de bruikbaarheid van de informatie voor de eigen situatie en zo nodig nadere informatie of zekerheid inwinnen. Echter, van de burger valt niet te verwachten dat hij het beter weet dan de Belastingdienst.

Uit het jurisprudentieonderzoek komt naar voren dat met name bij mondelinge informatie achteraf lastig te bewijzen kan zijn wat er precies is gezegd, gevraagd of besproken. De aanbeveling is daarom: Zorg voor bewijs. Damen deed daarvoor eerder praktische suggesties (paragraaf 4.3.6.2), zoals aantekeningen maken van wat is besproken: noteer datum en tijd, gesprekspartner, welke vraag is voorgelegd en wat het antwoord was.