3.1 Inleiding

Artikel 6:52 lid 1 BW bepaalt dat de schuldenaar die een opeisbare vordering op zijn schuldeiser heeft, bevoegd is de nakoming van zijn verbintenis op te schorten tot voldoening van zijn vordering plaatsvindt, indien tussen vordering en verbintenis voldoende samenhang bestaat om deze opschorting te rechtvaardigen. Het tweede lid bepaalt dat een zodanige samenhang tussen de verbintenissen over en weer onder meer kan worden aangenomen als deze voortvloeien uit dezelfde rechtsverhouding of uit zaken die partijen regelmatig met elkaar hebben gedaan. In deze redactie van het algemene opschortingsrecht komt tot uitdrukking dat de betrokken partijen elkaars schuldeiser en schuldenaar zijn, waardoor de vraag rijst wie in het eerste artikellid met de schuldenaar en de schuldeiser worden bedoeld (§ 3.2). Vervolgens komt aan de orde wat met de verbintenis en de verbintenissen over en weer wordt bedoeld (§ 3.3). De opeisbare vordering van de schuldenaar staat centraal in § 3.4. Op het vereiste van opeisbaarheid van de vordering bestaan uitzonderingen (§ 3.5). De verbintenis van de schuldenaar staat centraal in § 3.6. Het vereiste van voldoende samenhang om deze opschorting te rechtvaardigen komt aan de orde in § 3.7. Een opschortingsbevoegdheid op grond van artikel 6:52 lid 1 BW is niet noodzakelijkerwijs wederzijds (§ 3.8). Het hoofdstuk rondt af met een samenvatting en tussenconclusie (§ 3.9). Bij deze behandeling van de vereisten zij in herinnering geroepen dat het algemene opschortingsrecht van aanvullend of regelend recht is.1 Deze vereisten kunnen bij overeenkomst worden aangevuld, gewijzigd of uitgesloten. Meer, andere of minder vereisten zijn dus mogelijk.2