HR, 03-12-2024, nr. 22/04772

De verdachte is bij arrest van 16 december 2022 door het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden wegens “medeplegen van opzetheling” veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van dertien maanden, met aftrek van voorarrest.

Er bestaat samenhang met de zaken 22/04774, 22/04781, 22/04945 en 22/04782. In de zaak 22/04774 is de verdachte op 7 november 2023 door de Hoge Raad niet-ontvankelijk verklaard in het beroep in cassatie. In de andere zaken zal ik vandaag ook concluderen.

Namens de verdachte heeft Y. Moszkowicz, advocaat in Utrecht, drie middelen van cassatie voorgesteld.

Deze zaak is één van vijf samenhangende zaken waarin Roemeense verdachten zijn vervolgd naar aanleiding van een ladingdiefstal uit een op de A73 rijdende vrachtwagen op 24 juli 2017. De daders van die diefstal hebben op de snelweg het slot en de zegel van deze vrachtwagen doorgezaagd. Vervolgens hebben zij 960 iPhones uit de vrachtwagen gehaald. Deze vorm van mobiel banditisme staat wel bekend als de “Roemeense methode”. De verdachten zijn op 29 juli 2017 aangehouden in een woning in een vakantiepark, waar ook de 960 gestolen iPhones werden aangetroffen. Het hof heeft de verdachten vrijgesproken van de primair tenlastegelegde diefstal van de 960 iPhones en hen telkens veroordeeld voor het medeplegen van opzetheling van de telefoons.

Het middel klaagt over de beslissing van het hof verstek te verlenen tegen de verdachte en keert zich in dat kader tegen het oordeel van het hof dat de betekening van de oproeping voor het betreffende onderzoek ter terechtzitting rechtsgeldig heeft plaatsgevonden.

De volgende bepalingen van het Wetboek van Strafvordering zijn van belang bij de beoordeling van het middel:

- Art. 36b lid 2 Sv:

“1. De kennisgeving van gerechtelijke mededelingen aan natuurlijke personen, als voorzien in dit wetboek en het Wetboek van Strafrecht, geschiedt door:

a. betekening;

b. toezending;

c. mondelinge mededeling.

2. Betekening van een gerechtelijke mededeling geschiedt door middel van uitreiking of elektronische overdracht, op de bij de wet voorziene wijze. Indien betekening door elektronische overdracht niet of niet binnen een redelijke termijn mogelijk is, geschiedt betekening door uitreiking.

3. Toezending geschiedt door aflevering van een gewone of aangetekende brief door een postvervoerbedrijf als bedoeld in de Postwet 2009 dan wel door een hiertoe bij of krachtens algemene maatregel van bestuur aangewezen dienst of andere instelling van vervoer, dan wel door elektronische overdracht, op een bij of krachtens algemene maatregel van bestuur bepaalde wijze.”

- Art. 36e lid 1 en 3 Sv:

“1. De uitreiking van de gerechtelijke mededeling, bedoeld in artikel 36b, tweede lid, geschiedt:

a. aan hem wie in Nederland in verband met de strafzaak waarop de uit te reiken gerechtelijke mededeling betrekking heeft rechtens zijn vrijheid is ontnomen en aan hem wie in Nederland in andere bij of krachtens algemene maatregel van bestuur bepaalde gevallen rechtens zijn vrijheid is ontnomen: in persoon;

b. aan alle anderen: in persoon of indien betekening in persoon niet is voorgeschreven en de mededeling in Nederland wordt aangeboden:

1°. aan het adres waar de geadresseerde als ingezetene is ingeschreven in de basisregistratie personen, dan wel,

2°. indien de geadresseerde niet als ingezetene is ingeschreven in de basisregistratie personen, aan de woon- of verblijfplaats van de geadresseerde.

[…]

3. De uitreiking aan de geadresseerde van wie de woon- of verblijfplaats in het buitenland bekend is, geschiedt door toezending van de mededeling, hetzij rechtstreeks, hetzij door tussenkomst van de bevoegde buitenlandse autoriteit of instantie en, voor zover een verdrag van toepassing is, met inachtneming van dat verdrag. Dagvaardingen worden vertaald in de taal of een van de talen van het land waar de geadresseerde verblijft dan wel, voor zover aannemelijk is dat hij slechts een andere taal machtig is, in die taal. Met betrekking tot andere gerechtelijke mededelingen kan worden volstaan met een vertaling van de essentiële onderdelen daarvan. Indien de bevoegde buitenlandse autoriteit of instantie bericht dat de mededeling aan de geadresseerde is uitgereikt, geldt deze uitreiking als betekening in persoon, zonder dat dit nog uit een afzonderlijke akte hoeft te blijken.”

- Art. 36h lid 1 en 3 Sv:

“1. Van iedere uitreiking als bedoeld in artikel 36b, tweede lid, wordt een akte opgemaakt, waarin zijn vermeld:

a.de autoriteit van welke de gerechtelijke mededeling uitgaat;

b. het nummer van de gerechtelijke mededeling;

c. de persoon voor wie de gerechtelijke mededeling bestemd is;

d. de persoon aan wie de gerechtelijke mededeling is uitgereikt;

e. de plaats van uitreiking;

f. de dag en het uur van uitreiking.

[…]

3. De akte wordt door hen die met de uitreiking zijn belast, ieder voor zover het zijn bevindingen en handelingen betreft, van die bevindingen en handelingen naar waarheid opgemaakt en ondertekend. Zo mogelijk wordt de identiteit van de persoon, bedoeld in het eerste lid, onder d, vastgesteld aan de hand van een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht.”

- Art. 278 lid 1 Sv:

“De rechtbank onderzoekt de geldigheid van de uitreiking van de dagvaarding aan de niet verschenen verdachte. Indien blijkt dat deze niet op geldige wijze is uitgereikt, spreekt zij de nietigheid van de dagvaarding uit.”

- Art. 280 lid 1 Sv:

“In het geval dat de verdachte niet op de terechtzitting verschijnt en de rechtbank geen aanleiding ziet voor het nietig verklaren van de dagvaarding op grond van artikel 278, eerste lid of het verlenen van een bevel tot medebrenging van de verdachte, bedoeld in artikel 278, tweede lid, beveelt zij dat tegen de verdachte verstek wordt verleend en dat de behandeling van de zaak buiten zijn aanwezigheid wordt voortgezet, tenzij zij heeft ingestemd met verdediging op de voet van artikel 279.”

Het proces-verbaal van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 2 december 2022 houdt het volgende in:

“De verdachte genaamd:

[verdachte],

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1984,

wonende te [adres],

is niet verschenen.

Ter terechtzitting is aanwezig mr. Y. Moszkowicz. advocaat te Utrecht.

[…]

De voorzitter deelt mede dat het hof gisteren een e-mail van de raadsman heeft ontvangen, waarin de raadsman laat weten niet gemachtigd te zijn de verdediging te voeren en verzoekt om de behandeling van de zaak aan te houden.

De raadsman stuurt aantekeningen per e-mail naar de griffier.

De raadsman voert aan, zakelijk weergegeven:

Ik ben nog steeds niet gemachtigd. Ik heb gevraagd om de betekeningsstukken, omdat ik geen contact met cliënt kon krijgen. Ik wilde weten of cliënt op de hoogte was van de zitting. Het adres waarop is betekend is de verdediging onbekend. Het betreft niet het adres waarvan mij later is verteld dat dat het verblijfadres van cliënt betreft. Ook is er geen postcode vermeldt op de akte. Dat kan verklaren waarom de oproeping niet is aangekomen. Daarnaast is er geen keuze gemaakt bij de reden waarom de uitreiking eerder niet gelukt was. De akte buitenland uitsturende autoriteit vermeldt als invuldatum van de akte en als verzenddatum van de gerechtelijke brief 13 oktober 2022. De akte is echter getekend op 5 oktober 2022, dus voorafgaand aan de daadwerkelijke verzending van de gerechtelijke brief. Bij gebreken aan een postcode kan niet worden vastgesteld dat de brief ook daadwerkelijk is aangekomen. Daarnaast geldt dat omdat bij het OM blijkbaar een woon- of verblijfplaats in het buitenland in beeld was, navraag moest worden gedaan of de adresgegevens zijn geadministreerd in de databank Registratie Niet Ingezeten (RNI) aldus HR 10 januari 2017 (ECLL:NL:HR:2017:27). Er is tevens een poging tot uitreiking gedaan aan het adres Voorstraat 2, 3512 AM Utrecht, op 19 oktober 2022. Er is hier maar één poging tot uitreiking gedaan. Daarnaast betreft dit het oude adres van mijn kantoor. Als wordt geprobeerd uit te reiken via het kantoor van de raadsman dient het OM wel zorg ervoor te dragen dat dat op het correcte adres gebeurt. Dat het nieuwe adres van het kantoor wel degelijk bij het OM bekend is, blijkt uit het feit dat de kopie van de oproeping voor de raadsman op 5 oktober 2022 wel naar het juiste adres verstuurd is. Dus ook aan deze wijze van uitreiken kleven gebreken.

Mijn cliënt wil graag bij de terechtzitting aanwezig zijn. Ook bij eerdere zittingen is hij steeds aanwezig geweest. Hij heeft pas anderhalve dag geleden van de zitting vernomen. Het is onmogelijk om dan nog een reis naar Nederland te realiseren. Ik verzoek uw hof om de behandeling van de zaak aan te houden, zodat mijn cliënt in persoon bij de zitting aanwezig kan zijn.

De advocaat-generaal vraagt mij of ik contact met mijn cliënt heb gehad. Ik heb contact gekregen met de vrouw van mijn cliënt en ik heb pas gisteren telefonisch contact met mijn cliënt zelf gekregen.

De advocaat-generaal voert aan zakelijk weergegeven:

De oproeping is verstuurd naar een adres in het buitenland. Daarnaast is er sprake van een OM-uitreiking. Het adres in het buitenland is het adres van verdachte sinds 21 september 2020. Bij de vorige zitting was er nog een ander adres van verdachte bekend in Roemenië. Naar dat adres is voor deze zitting geen oproeping verstuurd, omdat uit het SKDB-uittreksel van een nieuw adres bleek. Primair stel ik mij op het standpunt dat de betekening correct is geschied. Mocht het hof daar anders over denken, dan ontkomen we er niet aan om de zaak aan te houden.

De raadsman voert aan zakelijk weergegeven:

Het zal uw hof niet zijn ontgaan dat het een oude zaak betreft. Het is lastig om zes jaar lang contact te onderhouden met je advocaat. Mijn cliënt heeft gister verteld dat zijn adres nooit is veranderd. Het adres waarop is betekend is hem onbekend. Ik verzoek uw hof mijn cliënt het voordeel van de twijfel te geven. Hij wil graag aanwezig zijn bij de inhoudelijke behandeling.

De voorzitter onderbreekt de behandeling voor beraad.

Naar hervatting deelt de voorzitter als beslissing van het hof mede dat de betekening juist is. Het hof merkt ten aanzien van het door de raadsman gestelde onbekende adres op dat er in de stukken een kopie van de ID-kaart van verdachte zit. Op deze ID-kaart staat hetzelfde adres vermeldt als waar de oproeping naar toe is verstuurd. Verdachte heeft dit adres ook bij zijn verhoor bij de politie opgegeven. En dit adres staat op de Informatiestaat SKDB als adres van verdachte sinds 21 september 2020. De oproeping van de terechtzitting in 2020 is eveneens naar dat adres verstuurd. Verder is er geprobeerd uit te reiken op het adres dat in de appelakte is opgenomen. Daar is ook een afschrift naartoe verstuurd.

Het hof wijst tevens het aanhoudingsverzoek af. Het hof overweegt hierbij dat het een oud feit betreft (feit uit 2017), er zit een slachtoffer in de zaak en de zaak staat gelijktijdig gepland met medeverdachten. De behandeling van de zaak is eerder aangehouden in 2020. Ook toen heeft de raadsman aangegeven dat hij geen contact had met zijn cliënt. Eind maart jl. is er al een afspraak gemaakt over de zittingsdatum van vandaag in december. De raadsman heeft op de valreep contact gekregen met zijn cliënt. Zijn cliënt had hem kunnen machtigen, maar dat is niet gebeurd.

Het hof verleent verstek tegen de niet verschenen verdachte en beveelt dat met de behandeling van de zaak zal worden voortgegaan.”

Uit de overige aan de Hoge Raad toegezonden processtukken blijkt daarnaast het volgende.

(i) De Informatiestaat strafrechtsketendatabank-persoon (hierna: Informatiestaat SKDB-persoon) van 1 december 2022 houdt in dat de verdachte sinds 21 september 2020 met de status “Niet-Ingezetene” staat ingeschreven bij de Basisregistratie Personen (hierna: BRP) op het adres “[adres]”. In de Informatiestaat SKDB-persoon is een kopie van de identiteitskaart van de verdachte opgenomen waarop hetzelfde adres staat vermeld. Ook houdt de Informatiestaat SKDB-persoon in dat de verdachte op 1 december 2022 niet was gedetineerd en is onder de rubriek “Laatst opgegeven woon- of verblijfplaats” opgenomen “ZVWOVHTL”, dus zonder vaste woon of verblijfplaats hier te lande, met als registratiedatum 30 juli 2017.

(ii) Op de oproeping voor het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 2 december 2022 staat dit Roemeense adres vermeld. De bij deze oproeping behorende akte van uitreiking houdt onder meer in dat de oproeping naar dit adres is verzonden.

(iii) Daarnaast is blijkens de daarbij behorende akte van uitreiking geprobeerd een oproeping uit te reiken aan het adres “Voorstraat 2, 3512 AM Utrecht”. Dit adres staat ook vermeld in de aan de “Akte aanwenden rechtsmiddel” van 21 maart 2018 gehechte bijzondere schriftelijke volmacht. Uit die volmacht blijkt dat dit (destijds) het adres van het kantoor van de raadsman van de verdachte was en dat de verdachte op dat moment domicilie koos aan dat adres.

(iv) De akte van uitreiking die hoort bij de toezending van de oproeping aan het Roemeense adres van de verdachte houdt in dat deze is ingevuld door een medewerker van het openbaar ministerie die [betrokkene 1] heet. Door een vergelijking van de handtekening onder die akte met de handtekening onder de akte van uitreiking die hoort bij de (poging) tot uitreiking van de oproeping aan het (oude) kantooradres van de raadsman is vast te stellen dat de eerstgenoemde akte niet is ondertekend door [betrokkene 1], maar door een andere medewerker van het openbaar ministerie, met de naam [betrokkene 2].

Uit de toelichting op het middel maak ik – welwillend gelezen – op dat de steller van het middel zich beroept op de volgende argumenten.

a. De postcode van het Roemeense adres waarnaar de oproeping is verzonden ontbreekt en dat is geen onaannemelijke verklaring voor het niet arriveren van de oproeping.

b. Er is geprobeerd uit te reiken op het oude adres van het kantoor van de raadsman, terwijl het openbaar ministerie op de hoogte moest zijn van het nieuwe adres.

c. Het openbaar ministerie had gelet op het arrest van de Hoge Raad van 10 januari 2017, ECLI:NL:HR:2017:27, navraag moeten doen of de adresgegevens van de verdachte waren geregistreerd in de databank Registratie Niet-Ingezeten (RNI).

d. Op het kruisjesformulier van de akte “Buitenland Uitsturende autoriteit” is niet aangekruist of de medewerker van het openbaar ministerie bij de BRP heeft geconstateerd of, en zo ja, op welk adres de geadresseerde stond ingeschreven.

e. De handtekening die is gezet op de akte “Buitenland Uitsturende autoriteit” is niet gezet door de persoon die de akte heeft ingevuld, maar door een andere medewerker van het openbaar ministerie.

Het middel kan niet slagen. Ik licht dat toe aan de hand van de verschillende door de steller van het middel genoemde argumenten.

(Ad a en b.) Uit de hierboven weergegeven inhoud van de processtukken blijkt dat er is geprobeerd de oproeping voor het onderzoek ter terechtzitting uit te reiken aan het (oude) adres van het kantoor van de raadsman van de verdachte. Zo’n adres kan niet gelden als een in art. 36e lid 1 aanhef en onder b en 2° Sv bedoelde woon- of verblijfplaats van de verdachte.1.Voor een rechtsgeldige betekening was uitreiking aan dat adres of het nieuwe adres van het kantoor van de raadsman dus niet vereist. Gelet daarop en op de inhoud van de Informatiestaat SKDB-persoon zoals hierboven omschreven, doet zich hier de situatie voor waarin kan worden aangenomen dat de verdachte niet als ingezetene is ingeschreven in de BRP, niet in Nederland is gedetineerd en van hem ook niet een feitelijke woon- of verblijfplaats in Nederland bekend is, terwijl er wel een adres van een woon- of verblijfplaats in het buitenland bekend is. De uitreiking van de oproeping moest in deze zaak dus op grond van art. 36e lid 3 Sv plaatsvinden door toezending daarvan aan het adres van de verdachte in het buitenland.2.Aan art. 36e lid 3 Sv is voldaan omdat uit de relevante akte van uitreiking (zie onder ii.) blijkt dat de oproeping voor het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep is verzonden naar het Roemeense adres van de verdachte. Daaraan doet niet af dat dit adres geen postcode bevat. In dat kader is van belang dat het adres waarnaar de oproeping is verzonden gelijkluidend is aan het adres zoals dat bij de autoriteiten bekend was.3.Dit adres (dus eveneens zonder postcode) staat bovendien vermeld op de Roemeense identiteitskaart van de verdachte. Alleen al hieruit volgt dat sprake is van een ‘volwaardig’ adres in het buitenland zoals bedoeld in art. 36e lid 3 Sv. Daarmee bedoel ik dat het adres voldoende specifiek is en dus geschikt voor een betrouwbare uitreiking door toezending.4.

(Ad c.) In HR 10 januari 2017, ECLI:NL:HR:2017:27, heeft de Hoge Raad overwogen dat ingeval de Informatiestaat SKDB-persoon in de rubriek “huidig BRP-adres” een aanknopingspunt bevat voor het vermoeden dat de verdachte een woon- of verblijfplaats in het buitenland heeft, navraag moet worden gedaan of zijn adresgegevens zijn geadministreerd in de databank RNI. De door de Hoge Raad geformuleerde onderzoekplicht vindt in deze zaak geen toepassing omdat uit de rubriek “huidig BRP-adres” in de Informatiestaat SKDB-persoon van 1 december 2022 blijkt dat de buitenlandse adresgegevens van de verdachte in het BRP zijn geregistreerd.5.

(Ad d.) De akte “Buitenland Uitsturende autoriteit” kan worden gebruikt bij een uitreiking door toezending naar een buitenlands adres (art. 36e lid 3 Sv, ‘akte buitenland’) en bij uitreiking aan de autoriteit van welke de gerechtelijke mededeling is uitgegaan (art. 36 lid 2 aanhef en onder b Sv, ‘akte uitsturende autoriteit’). In het geval dat de akte wordt gebruikt voor de eerstgenoemde in art. 36e lid 3 Sv bedoelde uitreiking hoeft het door de steller van het middel bedoelde gedeelte van het formulier niet te worden ingevuld.

(Ad e.) Uit de akte van uitreiking van de oproeping door toezending aan het buitenlandse adres van de verdachte blijkt inderdaad dat deze is ondertekend door een andere medewerker van het openbaar ministerie dan de medewerker die de akte heeft ingevuld. Uit het proces-verbaal van het onderzoek ter terechtzitting van 2 december 2022 volgt echter ook dat de (niet gemachtigd) raadsman de gelegenheid heeft gehad en genomen om zich uit te laten over de wijze van betekening van de oproeping voor die zitting. De raadsman had deze klacht dus kunnen voorleggen aan het hof. Nu de raadsman ter terechtzitting niet heeft aangevoerd dat niet was voldaan aan art. 36n Sv, kan op dit punt niet met succes in cassatie worden geklaagd.6.Daarnaast merk ik nog het volgende op. Art. 36h Sv noemt de inhoudelijke vereisten waaraan een akte van een uitreiking (als bedoeld in art. 36b lid 2 Sv) moet voldoen. De akte van uitreiking dient als bewijs dat de gerechtelijke mededeling op de voorgeschreven wijze is uitgereikt.7.Gebreken in die akte van uitreiking hoeven niet zonder meer tot nietigheid van de dagvaarding (of betekening) te leiden. Voor nietigverklaring is geen aanleiding als er geen twijfel over kan bestaan dat de oproeping geldig is uitgereikt.8.Dat is in deze zaak het geval, omdat de ondertekening door een andere medewerker van het openbaar ministerie, die de akte van uitreiking kennelijk heeft gecontroleerd, wat mij betreft voldoende waarborg is voor de juistheid van de inhoud van de daarvan.9.De verdachte heeft daarom geen belang bij dit onderdeel van het middel.

Het middel faalt gelet op al het voorgaande.

Het middel klaagt over de afwijzing door het hof van een verzoek tot aanhouding van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep.

De voor de beoordeling van dit middel relevante inhoud van het proces-verbaal van het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van 2 december 2022 heb ik onder 3.3 van deze conclusie weergegeven. Ik geef hier nog een keer de relevante beslissing en motivering van het hof weer:

“Het hof wijst tevens het aanhoudingsverzoek af. Het hof overweegt hierbij dat het een oud feit betreft (feit uit 2017), er zit een slachtoffer in de zaak en de zaak staat gelijktijdig gepland met medeverdachten. De behandeling van de zaak is eerder aangehouden in 2020. Ook toen heeft de raadsman aangegeven dat hij geen contact had met zijn cliënt. Eind maart jl. is er al een afspraak gemaakt over de zittingsdatum van vandaag in december. De raadsman heeft op de valreep contact gekregen met zijn cliënt. Zijn cliënt had hem kunnen machtigen, maar dat is niet gebeurd.”

Bij de beoordeling van het middel stel ik het volgende voorop. In het algemeen en kort samengevat gelden op grond van jurisprudentie van de Hoge Raad de volgende regels voor de beslissing van de rechter op een door of namens de verdachte in verband met het aanwezigheidsrecht gedaan verzoek tot aanhouding van het onderzoek ter terechtzitting. De rechter moet eerst nagaan (i.) of aan het aanhoudingsverzoek concreet een omstandigheid ten grondslag is gelegd. Als zo’n omstandigheid niet is aangevoerd, kan het verzoek om die reden worden afgewezen.10.Als zo’n omstandigheid wel is aangevoerd, kan de rechter nagaan (ii.) of de aan het verzoek ten grondslag gelegde omstandigheid niet aannemelijk is. Nadat zo nodig gelegenheid is geboden voor nadere toelichting of het overleggen van bewijsstukken, kan de rechter het verzoek afwijzen op de grond dat de aan het verzoek ten grondslag gelegde omstandigheid niet aannemelijk is.11.Indien de rechter niet tot het oordeel komt dat die omstandigheid niet aannemelijk is, dient hij (iii.) een afweging te maken tussen het belang van de verdachte bij het kunnen uitoefenen van zijn aanwezigheidsrecht en, kort gezegd, het belang dat niet alleen de verdachte maar ook de samenleving heeft bij een doeltreffende en spoedige berechting. Van die afweging, waarbij de aan het verzoek tot aanhouding ten grondslag gelegde gronden moeten worden betrokken, dient de rechter in geval van afwijzing van het aanhoudingsverzoek blijk te geven in de motivering van zijn beslissing.12.

De (niet gemachtigde) raadsman heeft het hof ter terechtzitting in hoger beroep verzocht de zaak aan te houden, om de verdachte in de gelegenheid te stellen gebruik te maken van zijn aanwezigheidsrecht. Daaraan heeft de raadsman ten grondslag gelegd dat de verdachte pas anderhalve dag van tevoren heeft vernomen van de zitting en dat het voor hem onmogelijk was om nog een reis naar Nederland te realiseren.

Het hof heeft het aanhoudingsverzoek afgewezen. De onderbouwing van die beslissing houdt in dat het een oud feit betreft (uit 2017), dat er een slachtoffer in de zaak zit en dat de zaak gelijktijdig staat gepland met de zaken van medeverdachten. Verder heeft het hof opgemerkt dat de zaak in 2020 al een keer is aangehouden op verzoek van de raadsman, omdat hij toen geen contact had met de verdachte en dat er eind maart 2022 al een afspraak was gemaakt met de raadsman over de zittingsdatum. Het hof heeft aldus kennelijk een afweging gemaakt tussen het belang van de verdachte bij het kunnen uitoefenen van zijn aanwezigheidsrecht en, kort gezegd, het belang dat niet alleen de verdachte maar ook de samenleving heeft bij een doeltreffende en spoedige berechting.13.

Gelet op de door het hof genoemde factoren meen ik dat het hof zijn beslissing ook toereikend heeft gemotiveerd.14.Daarbij merk in het bijzonder nog op dat het hof heeft overwogen dat de zaak in 2020 al een keer was aangehouden omdat de raadsman geen contact had met de verdachte en dat er al in maart 2022 een afspraak was voor de datum van de zitting van 2 december 2022. Kennelijk heeft het hof in het nadeel van de verdachte meegewogen dat hij zich niet bereikbaar heeft gehouden voor zijn raadsman, terwijl de verdachte zelf hoger beroep had ingesteld en de oproeping voor de terechtzitting in hoger beroep op rechtsgeldige wijze was betekend.15.

Het middel faalt.

De middelen falen en kunnen worden afgedaan met de aan art. 81 lid 1 RO ontleende motivering.

Ambtshalve heb ik geen grond voor vernietiging van de uitspraak van het hof aangetroffen.

Deze conclusie strekt tot verwerping van het beroep.

De procureur-generaal

bij de Hoge Raad der Nederlanden

AG