4.2.1.3 De bezetting

Het is uiteindelijk de bezetter geweest die helderheid heeft geschapen met betrekking tot een aantal in de vorige subparagrafen aangestipte vraagpunten. In art. 20 van de Eerste Beschikking ter uitvoering van de Achtste Verordening1 beantwoordde de bezetter bijvoorbeeld de vraag wie nu bevoegd was tot de aanwijzing van de deskundige. In de logica van de bezetter behoorde deze bevoegdheid bij de burgemeester te berusten. De burgemeester stond daarbij voor een keuze. Hij kon "de controle op het geldelijk beheer en de boekhouding" (zoals het inmiddels heette) van de ontvanger en/of de door de bezetter geïntroduceerde andere rekenplichtige ambtenaren in zijn geheel overlaten aan de deskundige. Hij kon deze controle echter ook zelf uitvoeren of opdragen aan een of meer wethouders. Burgemeester en wethouders moesten zich in dat laatste geval echter verplicht laten bijstaan door de deskundige. Ook werd een duidelijker verband gecreëerd tussen de deskundige en de boekhoudkundige uit art. 124 respectievelijk 265 van de Gemeentewet van 1931. Dit gebeurde in eerste instantie met het gelijktrekken van de terminologie door het woord "boekhoudkundige" te vervangen door "deskundige". Bovendien bepaalde art. 18 lid 4 van de Eerste Beschikking dat deze nieuwe deskundige (voorheen boekhoudkundige) werd aangewezen in dezelfde "regelen" waarin de burgemeester de deskundige aanwees, die de boekhouding controleerde. Hiermee was nog niet automatisch gezegd dat deze deskundigen één en dezelfde persoon moesten zijn, maar het was in tegenstelling tot vorige regelingen zonneklaar dat dit mogelijk was.