17.3.1.1 Inleiding

Het boeterechtelijk zwijgrecht in art. 5:10a Awb laat de (potentiële) boeteling de keuze om tijdens verhoor al dan niet ‘verklaringen omtrent de overtreding’ af te leggen.1 Hij kan niet worden bestraft voor zijn weigering om daarover te verklaren. In fiscale boetezaken gaat het dan om de (verdenking van een) overtreding van een fiscaal voorschrift, die wordt bedreigd met een verzuim- of vergrijpboete. In § 14.4.3 kwam ter sprake dat moet worden aangenomen dat het boeteonderzoek in belastingzaken steunt op de bijkomende (informatie)verplichtingen ex art. 47 e.v. AWR.

Voor wat betreft vragen van de inspecteur omtrent de (fiscale) overtreding komt de inlichtingenplicht in art. 47, lid 1, onder a AWR als bevoegdheidsgrondslag in beeld. In § 17.3.1.2 zal ik enkele opmerkingen maken over art. 47 in relatie tot het verhoor in boetezaken. In § 17.3.1.3 zal ik (nader) ingaan op de – voor de praktijk belangrijke – beperking van het boeterechtelijk zwijgrecht tot zuivere boete- of schuldvragen tijdens verhoor en de relatie daarvan met het (ruimere) EVRM-zwijgrecht. In § 17.3.1.4 volgen nog enkele opmerkingen over de betekenis van het boeterechtelijk zwijgrecht in de bezwaar- en beroepsfase, dus na het opleggen van de fiscale boetebeschikking.