Rb. Overijssel, 20-12-2019, nr. 08/952329-18 (P)

De betrouwbaarheid van de verklaringen van [getuige 1]

Het standpunt van de officieren van justitie

De officieren van justitie hebben zich met betrekking tot de betrouwbaarheid van de verklaringen van [getuige 1] op het standpunt gesteld dat niet is gebleken van enig belang van [getuige 1] om verdachte valselijk te belasten/beschuldigen. Verdachte heeft eveneens geen enkele reden aangevoerd waarom [getuige 1] jegens hem een valse verklaring zou afleggen. Gebleken is in dit dossier dat de getuigenverklaringen van [getuige 1] op vele punten ondersteuning vinden in andere bewijsmiddelen in het dossier, terwijl die kennis van die bewijsmiddelen de getuige ten tijde van het afleggen van die verklaringen onmogelijk kon hebben bereikt.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat niet kan worden gesteld dat de verklaringen van [getuige 1] – mede bezien in het licht van de totstandkoming daarvan en de onwaarschijnlijkheden op sommige punten – zonder meer betrouwbaar zijn en bevestiging vinden in andere verklaringen en in resultaten van het opsporingsonderzoek. De verdediging voert hiertoe aan dat [getuige 1] een veroordeelde crimineel is en dat het de verdediging ongeloofwaardig voor komt dat [getuige 1] blijft verklaren zonder dat er een prestatie voor hem tegenover staat. Bovendien verklaart [getuige 1] niet altijd overeenkomstig de bevindingen van het politieonderzoek, aldus de verdediging. Dat [getuige 1] volstrekt onbetrouwbaar is, blijkt in de visie van de verdediging, uit een tussenuitspraak van de rechtbank Rotterdam in onderzoek “Duin”, waarin de rechtbank heeft bepaald dat [getuige 1] nogmaals gehoord moet worden. De verdediging betwist dat het door [getuige 1] genoemde ‘rechtbankje’ heeft plaatsgevonden, waaruit blijkt dat [getuige 1] ook op dit punt leugenachtig verklaard.

Het oordeel van de rechtbank

Naar het oordeel van de rechtbank zijn de verklaringen van [getuige 1] betrouwbaar en geloofwaardig. Dit oordeel berust op een aantal pijlers. In de eerste plaats ziet het op de verklaringen van [getuige 1] over het plaatsvinden van een ‘rechtbankje’; een soort Satudarah-tribunaal waarbij verdachte is ondervraagd over zijn betrokkenheid bij een aantal gewelddadige incidenten jegens personen die een binding hebben met Satudarah. Dat deze bijeenkomst heeft plaatsgevonden op 18 september 2017 in een pand aan de Lonnekerbrugstraat in Enschede vindt onder meer steun in technisch bewijs, zoals zendmastgegevens, bevindingen van de politie, als ook in de telefoongegevens en appgespreken van verdachte zelf. [getuige 1] ’s verklaring voor zijn eigen aanwezigheid daar is plausibel, evenals zijn verklaring voor de aanwezigheid van verdachte. Dat verdachte bij die gelegenheid aanwezig is geweest, is naar het oordeel van de rechtbank voldoende komen vast te staan. Dat hij toen is ondervraagd over zijn rol – en die van anderen – bij onderhavige incidenten acht de rechtbank zeer aannemelijk. Inhoudelijk vindt hetgeen [getuige 1] verklaart over de inhoud van de mededelingen van verdachte grotendeels steun in andere verklaringen en bevindingen van het politieonderzoek.

Daarnaast stond [getuige 1] , binnen dit milieu waarin kennelijk aanleiding is gezien tot eerder genoemde stroom van geweld, op min of meer vriendschappelijke voet met personen afkomstig uit de diverse partijen die een rol spelen in/bij de incidenten. Deze positie levert eveneens een plausibele reden van wetenschap op en draagt bij aan de geloofwaardigheid van de uitvoerige en gedetailleerde verklaringen van [getuige 1] .

De verklaringen van [getuige 1] vinden bovendien op essentiële punten steun in andere bewijsmiddelen terwijl [getuige 1] van de inhoud van die bewijsmiddelen geen kennis heeft kunnen nemen op het moment van het afleggen van zijn verklaringen. [getuige 1] heeft ook zeer kort, te weten vier dagen, na de pleegdatum gedetailleerd verklaard over de beschietingen bij [loungeclub] en de Benkoelenstraat en de vermeende daders, welke informatie op dat moment niet algemeen bekend was.

Dat de verklaringen van [getuige 1] niet op alle punten consistent zijn, doet naar het oordeel van de rechtbank aan de geloofwaardigheid niet af. Daar komt bij dat op basis van het dossier en de behandeling ter terechtzitting niet kan worden vastgesteld dat [getuige 1] bij het afleggen van zijn verklaringen andere motieven hebben voorop gestaan dan het naar waarheid verklaren. [getuige 1] heeft verklaard dat deze vormen van geweld – tegen onschuldigen – hem veel te ver gingen en dat dit voor hem aanleiding was om met de politie te gaan praten. [getuige 1] kende de medeverdachte [medeverdachte] niet en verdachte alleen van gezicht. Dat hij enige reden zou hebben om valse verklaringen over verdachte en zijn broer af te leggen, is niet gebleken.

Het argument van de verdediging dat uit een tussenuitspraak van de rechtbank Rotterdam zou blijken dat [getuige 1] niet betrouwbaar zou zijn, nog daargelaten of dit daadwerkelijk uit het genoemde tussenvonnis blijkt, doet daaraan niet af. Het is aan de rechtbank om in iedere afzonderlijke zaak over de in die zaak afgelegde verklaringen een oordeel te geven over de betrouwbaarheid van die verklaringen, mede in het licht bezien van andere bewijsmiddelen.

Feit 1

Het standpunt van de officieren van justitie

De officieren van justitie hebben zich op het standpunt gesteld dat verdachte tezamen en in vereniging met anderen opzettelijk en met voorbedachten rade heeft gepoogd [slachtoffer 1] van het leven te beroven. De officieren van justitie stellen dat wettig en overtuigend is bewezen dat verdachte degene is geweest die [slachtoffer 1] in brand heeft gestoken. De officieren van justitie hebben zich op het standpunt gesteld dat het onverhoeds bespuiten van het bovenlichaam van het slachtoffer – dat volgens een getuige doorweekt was met de ontvlambare vloeistof – en het vervolgens aansteken van het slachtoffer handelingen zijn die er naar hun uiterlijke verschijningsvorm op gericht zijn om iemand om het leven te brengen. De officieren van justitie achten het volle opzet op de dood van [slachtoffer 1] derhalve bewezen.

Volgens de officieren van justitie is sprake van voorbedachten rade. Er zijn meer dan voldoende overtuigende aanwijzingen dat verdachte heeft gehandeld volgens een vooropgezet plan en dat hij zeker niet heeft gehandeld in een ogenblikkelijke gemoedsopwelling. Uit voornoemde feiten en omstandigheden met betrekking tot de voorbereiding komt ook naar voren dat verdachte niet alleen heeft gehandeld, maar in opdracht van een derde en in de daadwerkelijke voorbereiding met anderen. In de uitvoering is een mededader betrokken, die gefungeerd heeft als chauffeur in de vluchtauto. Dit alles wijst erop dat verdachte met anderen nauw en bewust heeft samengewerkt en dat deze samenwerking was gericht op de voltooiing van het delict, zodat er sprake is van medeplegen.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft vrijspraak bepleit. De raadsman heeft aangevoerd dat door het Openbaar Ministerie veel vergezochte aanwijzingen zijn gevonden, die nooit in onderling verband en samenhang bezien kunnen leiden tot een veroordeling voor feit 1. Verdachte ontkent bij de aanslag op [slachtoffer 1] betrokken te zijn. Als wordt gekeken naar het door de getuigen opgegeven signalement van de dader, het ontbreken van enig spoor van verdachte op de plaats delict en het ontbreken van betrouwbare getuigen kan niet anders worden geconcludeerd dan dat het wettig en overtuigend bewijs niet aanwezig is.

Subsidiair heeft de verdediging aangevoerd dat – indien de rechtbank wel tot een bewezenverklaring komt – die bewezenverklaarde handelingen niet kunnen leiden tot de kwalificatie van een poging tot moord (primair) of poging tot doodslag (subsidiair) wegens het ontbreken van (voorwaardelijk) opzet op de dood. De opdracht was om de man pijn te doen, niet om te doden. Bovendien waren er personen in de kapsalon aanwezig die eerste hulp konden bieden. Wat betreft de meer subsidiair ten laste gelegde zware mishandeling met voorbedachten rade refereert de verdediging zich aan het oordeel van de rechtbank.

Het oordeel van de rechtbank

In deze zaak ziet de rechtbank zich gesteld voor een aantal vragen. Allereerst dient de vraag te worden beantwoord of verdachte betrokken is bij het plegen van het ten laste gelegde feit. Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, zal de rechtbank moeten beoordelen of sprake is van opzet op de dood van het slachtoffer, en, als deze vraag bevestigend moet worden beantwoord, of sprake is van voorbedachten rade en, of sprake is van medeplegen.

4.2.3.1 De redengevende feiten en omstandigheden

De rechtbank stelt op grond van de inhoud van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting het volgende vast.

Aanslag op de kapper [slachtoffer 1]

Op donderdag 2 februari 2017 omstreeks 18.25 uur krijgen verbalisanten de melding dat er zojuist in de [kapperszaak] aan de [adres 2] in Enschede brand was gesticht, waarbij de kapper in brand had gestaan en dat de brand inmiddels was geblust. Volgens de in de kapperszaak aanwezige getuigen kwam een man de zaak binnen, wiens gezicht bedekt was. De man sproeide brandbare vloeistof in de richting van de kapper, waarbij hij de vloeistof deed ontbranden. De kapper vatte onmiddellijk vlam. Vervolgens rende de dader weg en stapte als bijrijder in een auto die vervolgens met hoge snelheid wegreed.

De in de kapperszaak aanwezige mensen hebben de brand weten te blussen met een emmer water waarmee de ramen werden gelapt. [slachtoffer 1] is direct overgebracht naar het brandwondencentrum Groningen van het Martini Ziekenhuis. Ten gevolge van de brand is 12,8 % van het lichaamsoppervlak van [slachtoffer 1] verbrand geraakt; 12,1% tweedegraadsbrandwonden en 0,7% derdegraadsbrandwonden.

Forensisch onderzoek

Op 3 februari 2017 is in de kapperszaak forensisch onderzoek verricht. Onder de middelste van de drie kaptafels is een oranjekleurige bidon met een grijze dop aangetroffen. Op de bidon stond de tekst “Basic Fit”. De drinktuit van de bidon was geopend. Met behulp van de Photo Ionization Detection (PID) meter is door de verbalisanten de hoeveelheid onverbrande koolwaterstoffen (brandstof) gemeten. Een PID meet Vluchtige Organische Componenten (VOC) in lage concentraties. VOC’s komen onder andere voor in (vloei)stoffen die geschikt zijn om te worden gebruikt als ontbrandbaar middel. De verbalisanten zagen dat het detectieapparaat een waarde aangaf die de aanwezigheid van onverbrande koolwaterstoffen zou kunnen verklaren. De vloeistof in de bidon rook sterk naar hennep/wiet in combinatie met een brandstof.

4.2.3.2 De betrokkenheid van verdachte bij het ten laste gelegde

De rechtbank ziet zich voor de vraag gesteld of verdachte degene is die de kapper in brand heeft gestoken.

4.2.3.2.1 Getuigenverklaringen

- [getuige 2]

heeft verklaard dat hij de opdracht heeft gekregen om een bedrag van € 3.000,00 te betalen aan verdachte en dat hij dit bedrag ook daadwerkelijk aan verdachte heeft betaald. Dit was op de parkeerplaats tegenover het politiebureau in Hengelo. Verdachte reed toen in een witte Jaguar.

Door de politie is gezien dat verdachte op 2 februari 2017 omstreeks 22.30 uur in een witte Jaguar over de Deldensestraat in de richting van de Willemstraat reed. Hij parkeerde de auto tegenover het politiebureau in Hengelo.

- [getuige 1]

heeft verklaard dat hij de opdracht heeft gekregen om de kapper op een zo pijnlijk mogelijke manier te doden. Deze opdracht heeft hij geweigerd. De opdracht is vervolgens naar iemand anders gegaan. [getuige 1] had van de opdrachtgever gehoord dat hij wolven had geregeld. [getuige 1] weet dat verdachte [verdachte] heet. [getuige 1] heeft verdachte één keer ontmoet tijdens wat hij ‘het rechtbankje’ noemt op 18 september 2017 boven de growshop van [naam 9] aan [adres 3] in Enschede. Bij die gelegenheid heeft verdachte verteld dat hij, verdachte, degene is geweest die de kapper in brand heeft gestoken. De kapperszaak is eerst door iemand aan verdachte aangewezen en daarna heeft iemand anders aan verdachte de desbetreffende kappersstoel aangewezen. Verdachte heeft daarvoor een geldbedrag ontvangen.

4.2.3.2.2 Verklaring verdachte en overige onderzoeksbevindingen

Verdachte heeft zowel bij de politie als ter zitting ontkend dat hij de persoon is die op 2 februari 2017 in Enschede de kapper in brand heeft gestoken.

Uit het politie onderzoek is gebleken dat verdachte op donderdag 2 februari 2017 omstreeks 15.50 uur brandstof tankt in een groot blauw vat bij het tankstation aan de Oelerweg/Breemarsweg in Hengelo. Hij zet daarna het vat in de kofferbak van de door hem bestuurde BMW met Duits kenteken. Verdachte is met deze bevinding ter zitting geconfronteerd. Hij kan zich niet meer herinneren dat en met welke reden hij op 2 februari 2017 ’s middags bij het tankstation aan de Oelerweg in Hengelo brandstof heeft getankt in een blauw vat. Geconfronteerd met het feit dat daarvan door de politie een foto is gemaakt, heeft verdachte verklaard dat het dan wel zo zal zijn.

Bij de aanslag op de kapper is gebruik gemaakt van een oranje bidon met het opschrift “Basic Fit”. Verdachte heeft verklaard dat hij lid was van de sportschool Basic Fit aan de [adres 4] in Hengelo en dat hij in het bezit is van een oranje bidon met het opschrift “Basic fit”.

De politie heeft in haar proces-verbaal van bevindingen historische verkeersgegevens van het mobiele telefoonnummer [telefoonnummer] , van 2 februari 2017, haar bevindingen opgeschreven ten aanzien van het genoemde telefoonnummer. Gebleken is dat verdachte de gebruiker van dit telefoonnummer is. Wat verder opvalt is dat in een drietal tijdsvakken op 2 februari 2017, tussen 11.21.48 en 14.40.49 uur, tussen 17.20.18 en 19.52.46 uur en tussen 22.10.07 en 23.51.52 uur, inkomende gesprekken worden doorgeschakeld, terwijl er eveneens geen uitgaande gesprekken zijn geregistreerd. Dit zou kunnen worden verklaard doordat de telefoon in het buitenland was of uit stond. Waar de telefoon van verdachte zich op of omstreeks de aanslag op de kapper, rond 18.23 uur, bevond, blijkt niet uit het dossier.

Op 2 februari 2017 omstreeks 23.36 uur wordt bij de politie melding gedaan van een autobrand aan de Arthur van Schendelstraat in Hengelo. De ter plaatse brandend aangetroffen Seat Ibiza Cupra betreft vermoedelijk de bij de aanslag op [slachtoffer 1] gebruikte auto.

Het telefoonnummer van verdachte heeft voorafgaand aan deze autobrand om 22.10.07 uur contact gemaakt met het telefoonnummer van [naam 10] , die woont aan de [adres 5] in Hengelo, tegenover de plek van de autobrand. Om 23.19.03 uur is er een internetcontact waarbij het telefoonnummer van verdachte de zendmast aan de PC Hooftlaan te Hengelo aanstraalt. De afstand tussen de Arthur van Schendelstraat en de PC Hooftlaan is slechts zo’n anderhalve kilometer.

Verdachte heeft ook na door de rechtbank te zijn geconfronteerd met bovenstaande bevindingen geen andere verklaring gegeven dan dat hij op een illegale wijze in zijn inkomsten voorziet. Met betrekking tot het uitzetten van zijn mobiele telefoon, op in het licht van de verdenking cruciale momenten, heeft verdachte verklaard dat zijn mobiele telefoon uit staat op het moment dat de accu leeg is of wanneer hij hem niet gebruikt.

4.2.3.2.3 Conclusie van de rechtbank

De rechtbank is van oordeel dat de verklaring van [getuige 1] wordt ondersteund door de volgende feiten. Verdachte is in de middag voor de brandstichting door verbalisanten gezien bij een tankstation in Hengelo waar hij brandstof in een blauw vat tankte. De kapper is met een brandstof bespoten, welke brandstof in een oranje bidon van de sportschool Basic Fit zat. Verdachte was in het bezit van een dergelijke bidon. [getuige 2] heeft verklaard dat hij geld heeft betaald aan verdachte op de parkeerplaats voor het politiebureau in Hengelo en dat verdachte toen reed in een witte Jaguar. Verdachte is door verbalisanten gezien op 2 februari 2017 omstreeks 22.30 uur in een witte Jaguar, die hij parkeerde voor het politiebureau in Hengelo. Zijn mobiele telefoon is op het moment rondom de brandaanslag op de kapper uitgeschakeld en straalt enige tijd later aan op een zendmast in het dekkingsgebied van de plaats delict. Daarbij komt dat verdachte – enige tijd voordat de vluchtauto in brand wordt gestoken aan de Arthur van Schendelstraat – contact heeft met [naam 10] , die woont aan de [adres 5] in Hengelo, tegenover de parkeerplaats waar de vluchtauto in brand werd gestoken, terwijl zijn mobiele telefoon omstreeks 23.19 uur nog een mast aanstraalt aan de PC Hooftlaan in Hengelo, zo’n anderhalve kilometer van de [adres 5] . Vervolgens wordt om 23.35 uur melding gemaakt bij de politie van de brandende vluchtauto en straalt de telefoon van verdachte omstreeks 23.51 uur de zendmast aan de Backenhagenlaan in Hengelo aan – zo’n tweeëneenhalve kilometer van de [adres 5] . Verdachte heeft weliswaar verklaard dat het wel zo zal zijn dat hij die middag brandstof heeft getankt in een blauw vat en dat hij in het bezit is van eenzelfde bidon als die gebruikt is bij de brandstichting op de kapper, maar hij heeft zich voor het overige beroepen op zijn zwijgrecht. Zo heeft hij bijvoorbeeld niets verklaard over wat hij die dag gedaan heeft, waarom zijn mobiele telefoon op meerdere momenten die dag uit stond en waarom zijn mobiele telefoon zowel na de aanslag op de kapper als voor en na de brandstichting van de Cupra de zendmasten in de buurt van de respectievelijke plaatsen delict aanstraalt. Dit had op de weg van verdachte gelegen nu het hier gaat om feiten en omstandigheden die de rol van verdachte in de brandstichting van [slachtoffer 1] betreffen en die daarom om een uitleg van verdachte vragen.

De rechtbank is voorts van oordeel dat de werkwijze van deze aanslag past binnen de werkwijze die in het algemeen gehanteerd wordt bij liquidaties. Immers is het gebruikelijk dat potentiële slachtoffers worden afgelegd/aangewezen, dat gebruik wordt gemaakt van gestolen (vlucht)auto’s die vervolgens kort na de incidenten uitgebrand worden aangetroffen en dat telefoons op van belang zijnde momenten worden uitgeschakeld, om traceerbaarheid te voorkomen.

Op grond van het vorenstaande in onderling verband en samenhang bezien met hetgeen de rechtbank hiervoor als redengevende feiten en omstandigheden – die zijn ontleend aan de in de bijlage bij dit vonnis opgenomen bewijsmiddelen – heeft vastgesteld, is de rechtbank van oordeel dat verdachte de persoon is die op 2 februari 2017 [slachtoffer 1] in brand heeft gestoken.

De rechtbank acht het bij de waardering van de overtuigende kracht van de bewijsmiddelen van belang dat verdachte geen openheid van zaken heeft gegeven en daarmee heeft nagelaten een redelijke, die redengevendheid ontzenuwende verklaring te geven.

4.2.3.3 Medeplegen

Vervolgens dient de rechtbank de vraag te beantwoorden of verdachte het feit alleen of samen met een ander of anderen heeft gepleegd.

De rechtbank overweegt dat, gelet op hetgeen hiervoor onder 4.2.3.1 en 4.2.3.2 is vastgesteld, voldoende is komen vast te staan dat naast verdachte ook een of meer ander(en) zijn betrokken. Uit de bewijsmiddelen volgt dat sprake is van een opdracht, van aanwijzen van de kapperszaak en het slachtoffer en een vluchtauto met chauffeur: derhalve van planmatig handelen en een gezamenlijk doel, zodat sprake is van een nauwe en bewuste samenwerking met een of meer ander(en).

4.2.3.4 Opzet op de dood

Voor bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit is voorts vereist dat verdachte opzet had op de dood van [slachtoffer 1] .

Het is een feit van algemene bekendheid dat verbranding van een aanzienlijk percentage van de huid – immers een vitaal orgaan – tot de dood kan leiden. Gelet op het feit dat verdachte met een bidon gevuld met een brandbare vloeistof de kapsalon is binnen gelopen en daarmee [slachtoffer 1] onverhoeds van achteren heeft benaderd, de bidon op hem heeft leeggespoten en vervolgens de vloeistof heeft laten ontbranden, kan naar het oordeel van de rechtbank geen andere conclusie volgen dan dat de handelingen van verdachte, zo zeer gericht waren op het toebrengen van dodelijk letsel dat dit niet anders kan worden uitgelegd dan als een bewust handelen gericht op het doden van [slachtoffer 1] . Slechts een toevallig aanwezige emmer met sop heeft het slachtoffer hierbij voor erger behoed. Daar komt bij dat getuige [getuige 1] heeft verklaard dat de kapper dood moest.

De rechtbank is op grond van het vorenstaande van oordeel dat het opzet van verdachte was gericht op de dood van [slachtoffer 1] .

4.2.3.5 Voorbedachten rade

Tot slot ziet de rechtbank zich gesteld voor de vraag of sprake is van voorbedachten rade.

Nu verdachte geen verklaring heeft gegeven voor het in brand steken van de kapper, zijn de feiten en omstandigheden waaronder het in brand steken heeft plaatsgevonden van belang.

Gelet op de feiten en omstandigheden zoals de rechtbank hiervoor onder 4.2.3.1 en 4.2.3.2 heeft vastgesteld, is de rechtbank van oordeel dat er geen ruimte is voor een andere conclusie dan dat verdachte na kalm beraad en rustig overleg heeft gehandeld volgens een vooropgezet plan. Uit de bewijsmiddelen volgt dat sprake is van een opdracht, van aanwijzen van de kapperszaak en het slachtoffer, een vluchtauto met chauffeur, het uitstaan van de telefoon op cruciale momenten en het meenemen van een bidon gevuld met brandbare vloeistof: derhalve van planmatig handelen. Vanaf het moment dat het plan was gemaakt tot de uiteindelijke uitvoering van de brandaanslag op [slachtoffer 1] was sprake van een reeks momenten waarop beslissingen zijn genomen, die gericht zijn geweest op de uitvoering van het plan. Verdachte heeft zich gedurende deze tijd kunnen beraden op het te nemen besluit en hij heeft de gelegenheid gehad om na te denken over de betekenis en de gevolgen van deze voorgenomen daad en zich daarvan rekenschap te geven. Van contra-indicaties voor voorbedachten rade is de rechtbank niet gebleken.

Op grond van het vorenstaande acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat verdachte en (een) ander(en) [slachtoffer 1] met voorbedachten rade van het leven wilden beroven.

4.2.3.6 De conclusie

Op grond van al hetgeen hiervoor is overwogen is de rechtbank van oordeel dat wettig en overtuigend is bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het primair ten laste gelegde.

Feit 2

Het standpunt van de officieren van justitie

De officieren van justitie hebben zich op het standpunt gesteld dat op grond van de chatwisseling tussen [naam 11] en [naam 12] – die is overgelegd door [naam 13] op 23 september 2019 –, de verklaring van [getuige 1] , de gevolgde route vanuit Emmen via Duitsland, het voorhanden hebben van een AK47 met bijbehorende munitie en de paralellen met een later incident op 21 oktober 2018, het feit wettig en overtuigend bewezen kan worden verklaard. Het alternatief scenario dat verdachte ter zitting van 4 november 2019 naar voren heeft gebracht kan als onaannemelijk en onvoldoende concreet terzijde worden geschoven conform vaste jurisprudentie van de Hoge Raad. Met betrekking tot de kwalificatie hebben de officieren van justitie zich op het standpunt gesteld dat voorbereiding van doodslag in dit verband minder in de rede ligt is aangezien dit feit zich moeilijk verdraagt met de planmatige aanpak van de voorbereidingshandelingen.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte moet worden vrijgesproken van dit feit wegens het ontbreken van wettig en overtuigend bewijs. Het enkele feit dat een wapen is gevonden in de auto van verdachte maakt niet dat hij bezig was een aanslag voor te bereiden. Er zijn naast de verklaring van [getuige 1] geen taps of getuigen die de verklaring van [getuige 1] ondersteunen.

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank acht niet bewezen wat aan verdachte is ten laste gelegd, zodat zij hem daarvan zal vrijspreken.

De rechtbank overweegt daartoe het volgende.

Artikel 46 van het Wetboek van Strafrecht (Sr), voorbereidingshandelingen, luidt, voor zover hier van belang:

Voorbereiding van een misdrijf waarop naar de wettelijke omschrijving een gevangenisstraf van acht jaren of meer is gesteld, is strafbaar wanneer de dader opzettelijk voorwerpen of vervoermiddelen bestemd tot het begaan van dat misdrijf verwerft of voorhanden heeft.

Aan verdachte is – samengevat – ten laste gelegd dat hij tezamen en in vereniging met anderen een AK47 en munitie voorhanden heeft gehad en dat die goederen bestemd waren tot het begaan van moord/doodslag/zware mishandeling met voorbedachten rade op [slachtoffer 2] en/of [slachtoffer 3] of andere personen aanwezig in [café] of vernieling van dat café.

Het spreekt voor zich dat de genoemde middelen naar hun uiterlijke verschijningsvorm en gebruik bestemd kunnen zijn tot het begaan van voornoemde misdrijven. De vraag die hier echter centraal staat is of met voldoende bepaaldheid is gebleken welk misdadig doel verdachte en/of zijn medeverdachte(n) met het gebruik van die voorwerpen voor ogen hadden. Hierbij hoeft het weliswaar nog niet te gaan om een naar tijd en plaats gespecificeerd misdrijf, maar moet wel sprake zijn van een min of meer concreet strafbaar feit.

Anders dan de officieren van justitie is de rechtbank van oordeel dat niet met voldoende bepaaldheid is gebleken welk crimineel doel verdachte en/of zijn medeverdachte(n) voor ogen hebben gehad. Weliswaar heeft verdachte zich in een crimineel milieu begeven en voorziet hij op een illegale wijze in zijn inkomsten – waar naar het oordeel van de rechtbank ook het plegen van (pogingen tot) moord in opdracht en tegen betaling uit bestaan –, echter uit het dossier is onvoldoende bewijs verkregen om te spreken van een concreet voorbereid misdrijf. Voor het bewijs dat de ten laste gelegde voorwerpen “bestemd zijn tot het begaan van dat misdrijf” moet naar het oordeel van de rechtbank zowel de aard (kwalificatie) van het voorbereide misdrijf als de contouren van het (feitelijk) te plegen misdrijf blijken.

Zo ligt het voor de hand dat bij de voorbereiding van een moord/doodslag/zware mishandeling met voorbedachten rade, het voor de daders in beginsel duidelijk is wie het slachtoffer is of wie de slachtoffers zijn. Het enige concrete bewijsmiddel dat het dossier hiervoor bevat is de verklaring van [getuige 1] . Hij heeft namelijk verklaard dat verdachte onderweg was met een AK47 om te schieten op [café] , maar hij wist niet of het ging om een aanslag op [slachtoffer 2] ’s leven of dat van iemand anders of dat het een waarschuwing was en enkel op het pand zelf geschoten moest worden. Met deze enkele verklaring is niet komen vast te staan wat de plannen waren met de AK47 en de bijbehorende munitie, die verdachte in Emmen heeft opgehaald. Verdachte wordt dan ook vrijgesproken van feit 2.

Feit 3

De rechtbank komt evenals de officieren van justitie en de verdediging tot bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit op grond van de in de bewijsbijlage opgenomen bewijsmiddelen, waarbij de rechtbank - nu verdachte dit feit heeft bekend en door of namens hem geen vrijspraak is bepleit - conform artikel 359, derde lid, laatste volzin van het Wetboek van Strafvordering (Sv), zal volstaan met een opsomming van de bewijsmiddelen.

Feit 4

Het standpunt van de officieren van justitie

De officieren van justitie hebben zich op het standpunt gesteld dat vast staat dat er een goed voorbereide moordaanslag op [slachtoffer 4] heeft plaatsgevonden waarbij minimaal twee personen zijn betrokken, waarvan verdachte er een is. De officieren van justitie hebben zich op het standpunt gesteld dat verdachte [slachtoffer 4] opzettelijk van dichtbij meermalen heeft beschoten. Het op korte afstand schieten met een vuurwapen op het bovenlichaam van een persoon is naar de uiterlijke verschijningsvorm gericht op het doden van die persoon. De officieren van justitie achten het volle opzet op de dood van [slachtoffer 4] derhalve bewezen.

Volgens de officieren van justitie is sprake van voorbedachten rade. Er zijn meer dan voldoende overtuigende aanwijzingen dat verdachte heeft gehandeld volgens een vooropgezet plan en dat hij zeker niet heeft gehandeld in een ogenblikkelijke gemoedsopwelling. Gelet op de wijze waarop de aanslag is voorbereid heeft verdachte niet alleen gehandeld, maar in opdracht van een derde. Ook in de uitvoering is een mededader betrokken die verdachte in de nabijheid van de plaats delict midden in de nacht op een scooter heeft opgewacht en na de aanslag op [slachtoffer 4] samen met verdachte is weggereden. Voorgaande duidt op een nauwe en bewuste samenwerking met mededaders die gericht was op de voltooiing van het delict, zodat sprake is van medeplegen.

De officieren van justitie achten dan ook wettig en overtuigend bewezen dat verdachte tezamen en in vereniging met anderen opzettelijk en met voorbedachten rade heeft geprobeerd [slachtoffer 4] van het leven te beroven (primair).

Het standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte van het feit moet worden vrijgesproken, nu het dossier geen enkel bewijsmiddel bevat dat verdachte op 31 januari 2017 feitelijk op de plaats delict plaatst dan wel dat hij daar op dat moment ook maar in de buurt aanwezig is geweest; het dossier bevat geen althans onvoldoende wettig, maar met name onvoldoende overtuigend bewijs om verdachte te kunnen veroordelen voor dit feit. De verdediging heeft onder meer aangevoerd dat verdachte ontkent de schutter te zijn geweest, getuigen geen concrete persoonsomschrijving van de schutter hebben gegeven, de tekst ‘Audi A4 station Antraciet grijs kent 51’ op het inbeslaggenomen briefje ziet op een auto in het Belgische strafrechtelijke onderzoek ‘wassalon’, het DNA profiel van verdachte op de kogelhuls aangetroffen op de plaats delict op een ander moment op de kogelhuls is terechtgekomen en dat de getuigenverklaringen ongeloofwaardig en inconsistent zijn.

Mocht de rechtbank wel tot een bewezenverklaring komen en daarbij het aanvullende schotrestenonderzoek voor het bewijs bezigen, dan doet de verdediging het voorwaardelijk verzoek om het nadere onderzoek zoals onder het kopje “beantwoording vraag 3” in die rapportage staat beschreven te laten plaatsvinden. Indien de rechtbank bij een bewezenverklaring de verklaring van [slachtoffer 4] met betrekking tot het signalement van de schutter ten nadele van verdachte zal uitleggen, doet de verdediging het voorwaardelijk verzoek [slachtoffer 4] op dat punt als getuige nader te horen.

Het oordeel van de rechtbank

In deze zaak ziet de rechtbank zich gesteld voor een aantal vragen. Allereerst dient de vraag te worden beantwoord of verdachte betrokken is bij het plegen van het ten laste gelegde feit. Indien deze vraag bevestigend wordt beantwoord, zal de rechtbank moeten beoordelen of sprake is van medeplegen, of sprake is van opzet op de dood van het slachtoffer en, als deze vraag bevestigend moet worden beantwoord en tot slot of sprake is van voorbedachten rade.

4.5.3.1 De redengevende feiten en omstandigheden

De rechtbank stelt op grond van de inhoud van het dossier en het onderzoek ter terechtzitting het volgende vast.

Beschieting van [slachtoffer 4]

Op 31 januari 2017 rond 02.30 uur is [slachtoffer 4] door [naam 14] afgezet bij zijn, [slachtoffer 4] , auto, die geparkeerd stond aan de Ruischenborchstraat in Enschede. [slachtoffer 4] stapt op dat moment uit een grijze Audi A4 Quattro met het kenteken [kenteken 1] . Op het moment dat [slachtoffer 4] in zijn eigen auto stapt en deze wil starten, ziet hij links van zich een schaduw van een man, die meerdere keren op hem schiet en er vervolgens te voet vandoor gaat. De man draagt donkere kleding en een bivakmuts. Na onderzoek in het ziekenhuis is gebleken dat [slachtoffer 4] op zijn rechterschouder een kleine verwonding heeft die redelijk gebloed heeft, aan zijn linkerschouder twee verwondingen heeft aan de voorzijde daarvan, twee aan de achterzijde en een bovenop. Daarnaast heeft [slachtoffer 4] een verwonding aan de rechterzijde van zijn gezicht. Een getuige neemt waar dat een man die op korte afstand naast het bestuurdersportier staat, met gestrekte arm een aantal keren gericht in de auto vuurt.

Forensisch/sporen onderzoek

Op 31 januari 2017 om 02.39 uur heeft de politiemeldkamer aan politie-eenheden de opdracht gegeven om te rijden naar de Ruischenborchstraat in Enschede, omdat daar geschoten zou zijn. Ter plaatse treffen de verbalisanten een verlaten Renault Megane aan met het kenteken [kenteken 2] . Het portier van de bestuurder staat open en het glas van de ruit is verbrijzeld en ligt op de grond. Ook zien zij meerdere kogelinslagen in de auto. In de directe nabijheid van de auto treffen zij vijf hulzen op straat en op de stoep aan. De plaats delict is afgezet waarna forensisch onderzoek is ingesteld. Tijdens dat onderzoek zijn negen hulzen en een patroon veiliggesteld en in beslag genomen. Deze sporendragers zijn voor DNA-onderzoek overgedragen aan The Maastricht Forensic Institute (hierna: TMFI).

Het TMFI heeft de hulzen bemonsterd. Het DNA-profiel van de bemonstering van één van de hulzen is op 11 april 2017 opgenomen in de Nederlandse DNA-databank voor strafzaken. Hierbij is een match gevonden met het DNA-profiel van verdachte, met een matchkans van kleiner dan één op één miljard. Deze huls had de bodemstempel: “9mm Luger CBC.”

Deze sporendragers zijn voor munitieonderzoek tevens overgedragen aan het Nederlands Forensisch Instituut (hierna: NFI). Uit dit onderzoek komt onder meer naar voren dat vijf van de op de plaats delict inbeslaggenomen hulzen zijn voorzien van het bodemstempel 9mm Luger CBC, twee hulzen en het patroon zijn voorzien van het bodemstempel LY 9x19 94 en twee hulzen zijn voorzien van het bodemstempel G.F.L. 9mm Luger. De letters CBC, LY en G.F.L. duiden op respectievelijk de munitiemerken Magtech, Norinco en Fiocchi.

Op 21 februari 2017 is in het kader van een ander strafrechtelijk onderzoek naar verdachte tijdens een doorzoeking in de woning aan de [adres 6] in Hengelo, waar verdachte verbleef, onder meer een plastic bakje, een zwart kistje/koffertje en een tasje met munitie in beslag genomen. Deze munitie is onderzocht door het team Forensische Opsporing van de politie Landelijke Eenheid. In het plastic bakje zijn onder meer 28x China North Industries, kaliber 9x19mm aangetroffen. In het tasje zijn onder meer 2x China North Industries, kaliber 9x19mm aangetroffen. In het zwarte koffertje zijn onder meer 3x China North Industries 9x19mm kogelpatronen aangetroffen. De kogelpatronen van het merk China North Industries waren voorzien van een identiek bodemstempel. Naast de kaliberaanduiding van 9x19 stond links van het slaghoedje de letter “L” en rechts daarvan de letter “Y”. Onder het slaghoedje stond het getal “94”. Bij de bodemstempelcode LY hoort de producent: China North Industries Corporation, Norinco. Een wapen- en munitiedeskundige van het NFI is na onderzoek tot de conclusie gekomen dat munitie met het bodemstempel 9x19 LY 94 in Nederland redelijk zeldzaam is, nu deze munitie na 1 januari 2009 slechts in vijf van de 3.000 zaken waarin hulzen aan het NFI zijn ingestuurd, is voorgekomen.

Op 28 september 2017 werd in het kader van een ander onderzoek de woning aan de [adres 7] te Hengelo doorzocht. In deze woning, waar verdachte verbleef, zijn handschoenen en een bivakmuts aangetroffen. Deze zijn aan het NFI aangeboden voor vergelijkend DNA-onderzoek. Uit dat onderzoek komt onder meer naar voren dat op de bivakmuts en op de linkerhandschoen een DNA-profiel is aangetroffen dat afkomstig kan zijn van verdachte, met een matchkans van één op één miljard.

Op de inbeslaggenomen bivakmuts en handschoenen zijn ook schotrestdeeltjes aangetroffen. Door het NFI is een vergelijkend schotrestenonderzoek uitgevoerd waarbij de kenmerken van de deeltjes op de handschoenen en de bivakmuts zijn vergeleken met deeltjes uit de hulzen behorend bij de schietincidenten in onderhavig dossier. De deeltjes die zijn aangetroffen op de handschoenen en de bivakmuts wijzen op meerdere verschillende groepen munitie, waarbij minimaal drie groepen munitie onderscheiden kunnen worden. Deze drie groepen worden gekenmerkt door: (1) loodhoudende categorie A deeltjes met Sn en bijbehorende categorie B deeltjes, (2) loodhoudende categorie A deeltjes met Al en bijbehorende categorie B deeltjes en (3) kwikhoudende munitie met categorie A of B deeltjes. Naast de hier gespecificeerde kenmerken kunnen de deeltjes verder nog andere elementen – zoals Si – bevatten. Tevens kan de aanwezigheid van andere groepen munitie niet worden uitgesloten.

De hulzen die zijn aangetroffen op de plaats delict aan de Ruischenborchstraat worden allen gekenmerkt door loodhoudende categorie A deeltjes met de elementsamenstelling PbBaSb en ondersteunende categorie B deeltjes bestaande uit verschillende combinaties van dezelfde drie elementen Pb, Ba en Sb. In aanvulling hierop worden voornoemde deeltjes – afhankelijk van het bodemstempel – in meer of mindere mate gekenmerkt door de aanwezigheid van Al en/of Si. Op basis van deze analyse is het te verwachten dat er bij het verschieten van deze hulzen met één en hetzelfde vuurwapen, deeltjes vrijkomen met verschillende combinaties van de elementen Pb, Ba, Sb, Al en Si. De op de handschoenen en de bivakmuts aangetroffen verzameling schotresten kan gevormd worden als er een bijdrage is van de schietincidenten “ [loungeclub] ” en/of “Benkoelenstraat” in combinatie met minimaal een van de overige schietincidenten “ [slachtoffer 4] ”, “ [slachtoffer 8] ” of de “Rietstraat”.

4.5.3.2 De betrokkenheid van verdachte bij het ten laste gelegde

De rechtbank ziet zich thans voor de vraag gesteld of verdachte degene is die op [slachtoffer 4] heeft geschoten.

Verdachte heeft zowel bij de politie als ter zitting ontkend dat hij de schutter is geweest.

Briefje Audi A4

In de woning van verdachte, de [adres 6] te Hengelo, werd op 21 februari 2017 tijdens een doorzoeking in het kader van een ander strafrechtelijk onderzoek in een kistje met munitie een handgeschreven briefje met de volgende tekst aangetroffen:

Audi A4 station

Antraciet grijs

Kent 51.

Uit de Basisvoorziening Handhaving van de politie is gebleken dat [naam 14] in de periode vanaf januari 2017 meerdere malen als bestuurder van en dat [slachtoffer 4] meerdere malen als passagier in de Audi A4 Quattro, kleur grijs, met het kenteken [kenteken 1] is aangetroffen.

Met betrekking tot het aangetroffen briefje met daarop het kenteken en type auto heeft verdachte verklaard dat die aantekeningen zien op een andere Audi, namelijk die uit het Belgische onderzoek ‘wassalon’ naar voren komt. Verdachte is op een gegeven in een café door iemand gevraagd een paar gegevens op te schrijven. Dat heeft verdachte gedaan en hij heeft het briefje aan die persoon teruggegeven. Hij heeft het briefje niet weer gezien tot het moment dat hij kennis kreeg van het dossier.

De rechtbank stelt vast dat verdachte deze verklaring eerst tijdens de inhoudelijke behandeling van de zaak ter zitting heeft afgelegd. Het feit dat verdachte pas ter zitting – na bestudering en bespreking van het dossier door de verdediging – met deze verklaring komt, draagt niet bij aan de geloofwaardigheid daarvan. Voorts heeft verdachte niets willen verklaren over de persoon in het café voor wie hij de gegevens over de Audi op het briefje zou hebben geschreven, waardoor deze persoon – zelfs als van zijn of haar bestaan wordt uitgegaan – geen enkele substantie heeft gekregen. Dit klemt te meer in het bijzonder nu verdachte niet heeft kunnen uitleggen hoe dat briefje dan weer in zijn woning in een koffertje met munitie terecht is gekomen.

DNA op de huls

Wat betreft het aangetroffen DNA van verdachte op de huls in de Ruischenborchstraat heeft hij verklaard dat de huls die is aangetroffen op de plaats delict hoogstwaarschijnlijk uit de – redelijk zeldzame – munitie (9x19 LY 94) afkomstig is die is aangetroffen bij de doorzoeking in zijn woning. Verdachte begaf zich destijds in een bepaald milieu waarbij het niet ongebruikelijk was dat hij wapens en munitie in zijn woning had. In die periode heeft hij ook wel eens een wapen en munitie in handen gehad, onder andere om te onderhouden. Gelet daarop is het heel goed mogelijk dat zijn DNA op een van die hulzen is beland. Daarnaast weet verdachte niet wie de tas met munitie in zijn woning heeft gezet, want er kwamen in die tijd veel verschillende mensen bij hem over de vloer. Hij was het zelf in ieder geval niet, aldus verdachte.

De rechtbank stelt vast dat er twee soorten hulzen op de Ruischenborchstraat zijn aangetroffen: zeven hulzen 9mm Luger en twee hulzen 9x19 LY 94. Op één van de 9 mm Luger hulzen is DNA aangetroffen van verdachte. De verklaring van verdachte dat zijn DNA op die redelijk zeldzame hulzen (9x19 LY) moet zijn aangetroffen is feitelijk onjuist. Daarnaast biedt het verhaal van verdachte geen verklaring voor het feit dat – naast het DNA van [naam 15] op een andere huls – enkel verdachtes DNA op een huls op de plaats delict is aangetroffen en niet ook dat van anderen, terwijl er volgens verdachte zoveel verschillende mensen bij hem over de vloer – en kennelijk aan de munitie – kwamen.

DNA op bivakmuts en handschoenen

De rechtbank is van oordeel dat de betrokkenheid van verdachte niet alleen blijkt uit het feit dat zijn DNA wordt aangetroffen op een huls op de plaats delict, maar ook uit het feit dat de, in de woning waar verdachte verbleef aangetroffen, bivakmuts en handschoen – waarop zijn DNA is aangetroffen op de plaatsen waar je het verwacht aan te treffen als iemand die voorwerpen draagt (binnenzijde handschoen en mondregio bivakmuts) – schotresten zijn aangetroffen die passen bij de bij dit schietincident gebruikte munitie.

De rechtbank komt daarom tot de slotsom dat verdachte ten aanzien van geen van deze feiten en omstandigheden een scenario heeft gepresenteerd dat enige basis kan bieden voor een alternatieve uitleg van deze belastende onderzoeksresultaten. De rechtbank gaat hier dan ook aan voorbij.

Conclusie

Gelet op het voorgaande in onderling verband en samenhang bezien met hetgeen de rechtbank hiervoor als redengevende feiten en omstandigheden – die zijn ontleend aan de in de bijlage bij dit vonnis opgenomen bewijsmiddelen – heeft vastgesteld, het feit dat een aantal op de plaats delict aangetroffen hulzen een redelijk zeldzaam bodemstempel hebben en het feit dat [getuige 1] heeft verklaard dat verdachte een zigeuner heeft neergeschoten,

is de rechtbank van oordeel dat verdachte de persoon is die op 31 januari 2017 meerdere malen op [slachtoffer 4] heeft geschoten.

[getuige 1] heeft weliswaar verklaard dat verdachte een zigeuner in Hengelo heeft neergeschoten, maar onderzoek van de politie wijst uit dat in de afgelopen vijf jaren geen zigeuner in Hengelo is neergeschoten, zodat de rechtbank het ervoor houdt dat [getuige 1] zich met betrekking tot de plaats heeft vergist.

4.5.3.3 Medeplegen

Vervolgens dient de rechtbank de vraag te beantwoorden of verdachte het feit alleen of samen met een ander of anderen heeft gepleegd.

Anders dan de officieren van justitie is de rechtbank van oordeel dat op grond van het onderhavig dossier en de behandeling ter terechtzitting niet is komen vast te staan dat verdachte heeft gehandeld in opdracht van een ander of anderen en evenmin is komen vast te staan dat bij de uitvoering van het delict sprake was van een nauwe en bewuste samenwerking met een ander of anderen. Kortom, op grond van het onderhavig dossier en de behandeling ter terechtzitting kan naar het oordeel van de rechtbank niet worden vastgesteld dat sprake is van een nauwe en bewuste samenwerking met een ander of anderen. De rechtbank zal verdachte dan ook van dit bestanddeel vrijspreken.

4.5.3.4 Opzet op de dood

Voor bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit is voorts vereist dat verdachte opzet had op de dood van [slachtoffer 4] . Gelet op hetgeen de rechtbank hiervoor onder het kopje “de redengevende feiten en omstandigheden” heeft vastgesteld is de rechtbank van oordeel dat er geen ruimte is voor een andere conclusie dan dat verdachte daadwerkelijk de bedoeling – en daarmee vol opzet – had om [slachtoffer 4] van het leven te beroven.

Verdachte heeft in een staande positie en van dichtbij in ieder geval negen keer – het aantal hulzen dat op de plaats delict is aangetroffen – op [slachtoffer 4] geschoten, terwijl die net was ingestapt in zijn auto en geen kant op kon. Het met een vuurwapen meermalen op korte afstand gericht schieten op het (boven)lichaam van een persoon is naar de uiterlijke verschijningsvorm bezien en gelet op de aard en ernst van het bij [slachtoffer 4] veroorzaakte letsel zo zeer gericht op het toebrengen van dodelijk letsel dat dit niet anders kan worden uitgelegd dan als een bewust handelen gericht op het doden van [slachtoffer 4] .

De rechtbank is op grond van het vorenstaande van oordeel dat het opzet van verdachte was gericht op de dood van [slachtoffer 4] .

4.5.3.5 Voorbedachten rade

Tot slot ziet de rechtbank zich gesteld voor de vraag of sprake is van voorbedachten rade.

Nu verdachte geen verklaring heeft gegeven voor de beschieting, zijn de feiten en omstandigheden waaronder de beschieting heeft plaatsgevonden van belang.

De rechtbank stelt vast dat verdachte op enig moment voorafgaand aan de beschieting van [slachtoffer 4] met een vuurwapen en munitie naar Enschede is gegaan. Het vuurwapen is op enig moment geladen en doorgeladen zodat het vuurwapen schietklaar was. In de periode voorafgaand aan de schietpartij heeft verdachte op enig moment op een papiertje Audi A4 station, Antraciet grijs, Kent 51 geschreven. Op 31 januari 2017 is [slachtoffer 4] omstreeks 02.30 uur uit een grijze Audi A4 Quattro gestapt waarvan het kenteken begint met de cijfers 51. Verdachte beschikte daarmee over een briefje met kenmerken van de auto waar het slachtoffer een moment voor de aanslag uitstapte. Uit de verklaring van [slachtoffer 4] – dat de schutter plotseling naast hem stond op het moment dat hij in zijn auto was gestapt – in combinatie met de gegevens op het briefje, leidt de rechtbank af dat de verdachte het slachtoffer heeft opgewacht. Op het moment dat [slachtoffer 4] in zijn eigen auto is gestapt, heeft verdachte het wapen ter hand genomen, op [slachtoffer 4] gericht en meermalen op [slachtoffer 4] geschoten. Gelet op de tijdspanne die het voorgaande in beslag heeft genomen, concludeert de rechtbank dat verdachte voor de uitvoering van zijn daad voldoende tijd heeft gehad om na te denken over de betekenis en de gevolgen van zijn voorgenomen daad en zich daarvan rekenschap te geven.

Van contra-indicaties voor voorbedachten rade is de rechtbank niet gebleken.

Op grond van het vorenstaande acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat verdachte [slachtoffer 4] met voorbedachten rade van het leven wilde beroven.

4.5.3.6 De conclusie

Op grond van al hetgeen hiervoor is overwogen is de rechtbank van oordeel dat wettig en overtuigend is bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan het ten laste gelegde.

4.5.3.7 Voorwaardelijke verzoeken verdediging

Nu de rechtbank de verklaring van [slachtoffer 4] met betrekking tot het signalement van de schutter niet tot het bewijs heeft gebezigd, is de rechtbank van oordeel dat het voorwaardelijk verzoek van de verdediging tot het nader horen van [slachtoffer 4] als getuige moet worden afgewezen, nu de noodzaak van het nader horen van [slachtoffer 4] niet is gebleken.

Evenmin is de rechtbank, gelet op hetgeen omtrent de onderzoeksresultaten is overwogen, de noodzaak gebleken tot het laten uitvoeren van nader schotrestenonderzoek. Het voorwaardelijk verzoek daartoe zal daarom eveneens worden afgewezen.

Feit 5

De rechtbank komt evenals de officieren van justitie en de verdediging tot bewezenverklaring van het ten laste gelegde feit op grond van de in de bewijsbijlage opgenomen bewijsmiddelen, met dien verstande dat de rechtbank verdachte vrij zal spreken van het steken met de schaar in de hand van en het knippen van het haar van [slachtoffer 5] , nu bewezenverklaring van die feitelijke handelingen geen bedreiging oplevert, maar een mishandeling hetgeen niet aan verdachte is ten laste gelegd. De rechtbank zal - nu verdachte dit feit heeft bekend en door of namens hem geen vrijspraak is bepleit - conform artikel 359, derde lid, laatste volzin Sv, volstaan met een opsomming van de bewijsmiddelen.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht op grond van de in de bijlage genoemde bewijsmiddelen ten aanzien van verdachte wettig en overtuigend bewezen dat:

1. primair

hij op of omstreeks 02 februari 2017 te Enschede tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om [slachtoffer 1] opzettelijk en met voorbedachten rade van het leven te beroven opzettelijk die [slachtoffer 1] met benzine, althans met een brandbare vloeistof, heeft/hebben besproeid en/of bespoten en/of besprenkeld en/of (vervolgens) die benzine, althans die brandstof, heeft/hebben aangestoken, althans tot ontbranding heeft/hebben gebracht, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

3.

hij op of omstreeks 5 juli 2017, te Emmen, althans in Nederland, en/of in deBondsrepubliek Duitsland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen,Bondsrepubliek Duitsland, tezamen en in vereniging met een ander of anderen,althans alleen, een automatisch vuurwapen, te weten een machinegeweer AK47,zijnde een wapen van categorie II onder 2 van de Wet wapens en munitie en/ofeen hoeveelheid munitie van categorie III, te weten 30 patronen kal. 7.62en/of 45 patronen kal. 7.62x39mm en/of 30 patronen kal. 7.65 mm en/of 4patronen kal. .30x-06, voorhanden heeft gehad;

4.primair

hij op of omstreeks 31 januari 2017, te Enschede, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om [slachtoffer 4] opzettelijk en met voorbedachten rade van het leven te beroven,immers heeft verdachte en/of diens mededader die [slachtoffer 4] met een vuurwapen opzettelijk, op korte afstand, een of meer kogels in het lichaam geschoten en/of die [slachtoffer 4] met een of meer kogels in het lichaam getroffen, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

5.

hij op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 20 september 2017 tot en met 10 januari 2018, te Twello en/of te Almelo, althans te Nederland, (telkens)

[slachtoffer 5] -per sms en/of telefonisch- heeft bedreigd met- openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen en/of goederen, en/of- enig misdrijf waardoor gevaar voor de algemene veiligheid van personenen/of goederen ontstaat, en/of- enig misdrijf tegen het leven gericht, en/of- gijzeling, en/of- zware mishandeling, en/of- brandstichting,door (telkens) die [slachtoffer 5] dreigend de woorden toe te voegen: "Ik ben sneller daar dan je denkt" en/of "Ik ben in mijn hoofd in staat om je dood te maken, ik jou niet, niemand jou. Dan ga ik andere mensen gek praten, dat andere mensen wat gaan doen" en/of "Als je nog een keer contact met me zoekt of naar de wouten gaat, steek ik je in brand. Als we jou willen halen we je dan verdwijn je wort niet meer gevonden" en/of "Ik heb tegen hun gezegd, ik kan jullie wat vertellen, dan moeten jullie er voor zorgen dat je [slachtoffer 5] de kop kaal scheert en dat je [slachtoffer 5] de kop kaal scheert en dat die [naam 1] in het ziekenhuis komt", althans woorden van gelijke dreigende aard of strekking en/of die [slachtoffer 5] (omstreeks 21 september 2017, te Twello) met een schaar in haar (linker)hand te steken en plukken uit haar haar te knippen en/of[slachtoffer 6] per sms en/of telefonisch- heeft bedreigd met- openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen en/of goederen, en/of- enig misdrijf waardoor gevaar voor de algemene veiligheid van personenen/of goederen ontstaat, en/of- enig misdrijf tegen het leven gericht, en/ofzware mishandeling, door telkens die [slachtoffer 6] dreigend de woorden toe te voegen: "Jij gaat zien wat ik met jou ga doen, vraag maar hoe ik ben pioter heb ik met mes bewerkt [naam 3] in elkaar geslagen [naam 2] aan laten rijden" en/of "Jou gaat ook iets over komen kk zwerver zweer op mijn kinderen jij gaat heel snel zien als je man bent bel je me op of reageer je maar hoorde al dat je een schijt bak was maar sta ik of iemand anders voor je is geen weg terug", althans woorden van soortgelijke dreigende aard of strekking en/of[slachtoffer 7] (indirect) heeft bedreigd met- openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen en/of goederen, en/of- enig misdrijf waardoor gevaar voor de algemene veiligheid van personenen/of goederen ontstaat, en/of- enig misdrijf tegen het leven gericht, en/of- zware mishandeling,door telkens opdracht te geven aan meerdere personen (onder wie [naam 4] , S. [slachtoffer 5] , [naam 5] , [naam 6] , [naam 7] , [naam 8] ) om het woonadres van die [slachtoffer 7] te achterhalen teneinde mensen langs te kunnen sturen naar die [slachtoffer 7] en/of die [slachtoffer 7] (daardoor) te intimideren en/of geweld tegen die woning en/of zich in die woning bevindende goederen en/of personen uit te oefenen, welke opdrachten en welke intenties ter kennis is gekomen van die [slachtoffer 7] via kennissen (onder wie [naam 7] ) en via de politie die [slachtoffer 7] hierover in kennis heeft gesteld.

De rechtbank acht niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd, zodat zij hem daarvan zal vrijspreken.

De vordering van de benadeelde partij

- [slachtoffer 1] (feit 1)

[slachtoffer 1] , vertegenwoordigd door mr. A.P. Drosten, heeft zich als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces. De benadeelde partij vordert verdachte te veroordelen om schadevergoeding te betalen tot een totaalbedrag van € 30.000,00, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment waarop het strafbare feit is gepleegd. Dit bedrag wordt wegens immateriële schade gevorderd.

- [slachtoffer 4] (feit 4)

[slachtoffer 4] , vertegenwoordigd door mr. E.M. Keulen, heeft zich als benadeelde partij gevoegd in dit strafproces. De benadeelde partij vordert verdachte te veroordelen om schadevergoeding te betalen tot een totaalbedrag van € 35.280,13, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het moment waarop het strafbare feit is gepleegd. De gevorderde materiële schade bestaat uit de volgende posten:

- Ziekenhuiskosten € 6.343,05;- Daggeldvergoeding € 84,00;- Jas Canada Goose € 250,00;

- Reis- en parkeerkosten € 97,48;

- Huishoudelijke hulp € 765,60;

- Verlies van zelfredzaamheid € 2.740,00.

Wegens immateriële schade wordt een bedrag van € 25.000,00 gevorderd.

Het standpunt van de officieren van justitie

De officieren van justitie hebben gevorderd dat de vordering van [slachtoffer 1] geheel wordt toegewezen.

De officieren van justitie hebben gevorderd de immateriële schade inzake [slachtoffer 4] toe te wijzen. Ten aanzien van de materiële schade hebben de officieren van justitie aangevoerd dat de schadepost ziekenhuiskosten niet moet worden toegewezen, nu het slachtoffer de betalingen aan het ziekenhuis niet altijd verricht. De officieren van justitie verzoeken in plaats daarvan de schadevergoedingsmaatregel op te leggen tot betaling van dat bedrag aan het MST. De materiële schadeposten kunnen voor het overige worden toegewezen.

Het standpunt van de verdediging

Ten aanzien van de in onderhavige zaak ingediende vorderingen hebben de raadslieden primair niet ontvankelijkheid bepleit, gezien de door de verdediging bepleite vrijspraak van de ten laste gelegde feiten. Subsidiair heeft de verdediging verzocht de door [slachtoffer 4] gevorderde ziekenhuiskosten in mindering te brengen op het toe te wijzen bedrag, omdat hij geen rekeningen van het ziekenhuis betaald heeft.

Ten aanzien van de vordering van [slachtoffer 1] is geen subsidiair verweer gevoerd.

Het oordeel van de rechtbank

De rechtbank zal hieronder iedere vordering afzonderlijk bespreken.

De vordering van [slachtoffer 1] (feit 1)

Door de gebezigde bewijsmiddelen en de behandeling op de terechtzitting is komen vast te staan dat verdachte door het bewezenverklaarde feit rechtstreeks schade heeft toegebracht aan de benadeelde partij.

De opgevoerde immateriële schade is niet betwist. Ten aanzien van het gevorderde smartengeld is de rechtbank van oordeel dat de verdachte een zeer ernstige inbreuk heeft gemaakt op de lichamelijke integriteit van [slachtoffer 1] . Hij heeft [slachtoffer 1] bespoten met brandbare vloeistof en die vloeistof vervolgens tot ontbranding gebracht. Hij heeft hem daarbij niet alleen forse lichamelijke schade toegebracht, maar ook buitengewoon en vooralsnog blijvend aangetast in zijn gevoelens van veiligheid, zo blijkt uit een bijlage bij de vordering van het Centrum voor Psychotrauma. Op grond hiervan komt de rechtbank tot de conclusie dat een smartengeldvergoeding van € 30.000,00 op zijn plaats is. De rechtbank heeft hierbij rekening gehouden met bedragen die Nederlandse rechters in vergelijkbare gevallen opleggen.

- De conclusie

De rechtbank zal het gevorderde daarom toewijzen tot een bedrag van € 30.000,00, te vermeerderen met de verschuldigde wettelijke rente vanaf de datum waarop het strafbare feit is gepleegd.

De vordering van [slachtoffer 4] (feit 4)

Door de gebezigde bewijsmiddelen en de behandeling op de terechtzitting is komen vast te staan dat verdachte door het bewezenverklaarde feit rechtstreeks schade heeft toegebracht aan de benadeelde partij.

De opgevoerde schadeposten zijn onvoldoende betwist en voldoende onderbouwd en aannemelijk. De rechtbank zal het gevorderde daarom toewijzen tot een bedrag van€ 35.280,13, te vermeerderen met de verschuldigde wettelijke rente vanaf de datum waarop het strafbare feit is gepleegd.

De schadevergoedingsmaatregel

De benadeelde partij hebben verzocht en de officieren van justitie hebben gevorderd de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.

De rechtbank zal de maatregel als bedoeld in artikel 36f Sr opleggen, aangezien verdachte jegens de benadeelde partijen naar burgerlijk recht (mede) aansprakelijk is voor de schade die door de feiten is toegebracht.

Op grond van artikel 36f, zesde lid, Sr in verbinding met artikel 24c Sr kan bij het opleggen van de verplichting tot betaling aan de Staat zoals hier bedoeld, worden bepaald dat bij gebreke van betaling en verhaal vervangende hechtenis wordt toegepast. Deze vervangende hechtenis mag in het onderhavige geval, waarin sprake is van samenloop als bedoeld in artikel 57 Sr, ingevolge artikel 60a Sr in verbinding met artikel 24c, derde lid, Sr ten hoogste één jaar (365 dagen) bedragen.