6.3.1 Het oude regime in het administratieve recht

In het administratieve recht wordt de relatie tussen de patiënt en de hulpverlener niet als een contractuele relatie beschouwd. Tot 1992 vereiste de administratieve rechter voor de aansprakelijkheid van het publieke ziekenhuis voor schade die het gevolg was van de medische behandeling een faute lourde (grove schuld).1 Voor de aansprakelijkheid voor schade die het gevolg was van een organisatiefout van het ziekenhuis – une faute du service public – volstond een faute simple.2 In 1992 bepaalde de Conseil d’état dat ook voor de aansprakelijkheid van het ziekenhuis voor een medische behandeling een faute simple volstond.3

In het administratieve recht kon (en kan nog steeds) in beginsel enkel het ziekenhuis aansprakelijk worden gehouden; de individuele arts geniet evenals andersoortige ambtenaren immuniteit indien de schadeveroorzakende gedraging besloten ligt in zijn werkzaamheden voor de publieke instelling.4 Indien de gedraging vanwege zijn ernst buiten het bereik van de immuniteit valt, dan kan de arts die werkzaam is bij een publieke instelling mogelijk zelf worden aangesproken voor een persoonlijke fout bij de civiele rechter.5 Ook indien er geen verband bestaat tussen de gedraging van de arts en de service public – zo kan het voorkomen dat de arts private diensten verleent binnen een publiek ziekenhuis – en de schade het gevolg is van een handeling van deze arts, kan (en dient) hij zelf aangesproken te worden bij de civiele rechter.6