3.3.4 Economische gerechtigdheid via de gelijkstellingsbenadering

Voor de vraag of iemand als ware een aandeelhouder of certificaathouder economisch gerechtigd is in de vennootschap waar hij de enquête verzoekt, is doorslaggevend of hij als verschaffer van risicodragend kapitaal kan worden aangemerkt.1 Daarvoor lijken twee elementen van belang. De verzoeker dient aan te tonen dat (1) de aandelen of certificaten van de vennootschap waar hij de enquête verzoekt voor zijn rekening en risico worden gehouden, en (2) dat hij een vorderingsrecht in de zin van artikel 3:6 BW heeft ten aanzien van dat economisch belang. Die twee elementen moeten aanwezig zijn in de relatie tussen de enquêteverzoeker en de aandelen of certificaten van de gerekwestreerde vennootschap.2 Het is aan de verzoeker om een en ander aan te tonen aan de hand van alle relevante feiten en omstandigheden van het geval.3 Indien hieruit blijkt dat de twee elementen aanwezig zijn, dan kwalificeert de verzoeker als een verschaffer van risicodragend kapitaal. Hij is formeel gezien weliswaar geen aandeelhouder of certificaathouder, maar materieel gezien wel. Zijn belang in de vennootschap kan op één lijn worden gesteld met het belang van een aandeelhouder of certificaathouder. Dit laatste rechtvaardigt dat hem de enquêtebevoegdheid toekomt. Ik noem dit de gelijkstellingsbenadering. De door mij geformuleerde twee elementen keren terug in de rechtspraak.