Ontwikkelingen in het civielrechtelijk conservatoir beslag in Nederland
Einde inhoudsopgave
Ontwikkelingen in het civielrechtelijk conservatoir beslag in Nederland (BPP nr. XV) 2013/2.3:2.3 Weergave kwantitatieve gegevens
Ontwikkelingen in het civielrechtelijk conservatoir beslag in Nederland (BPP nr. XV) 2013/2.3
2.3 Weergave kwantitatieve gegevens
Documentgegevens:
mr. M. Meijsen, datum 27-05-2013
- Datum
27-05-2013
- Auteur
mr. M. Meijsen
- JCDI
JCDI:ADS494617:1
- Vakgebied(en)
Burgerlijk procesrecht (V)
Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.
De presentatie van data afkomstig uit het onderzoek naar conservatoir beslag kent, ingevolge de achterliggende vraagstelling, zowel in het Research Memorandum als in dit boek, een splitsing in twee categorie- en, te weten situaties waarin wel en waarin geen opheffingskortgeding na beslaglegging werd ingesteld. De eerste categorie, bestaande uit 267 zaken waarin bij de zes onderzochte rechtbanken in 2006 een opheffingskortgeding werd aangevraagd, is daarmee een selecte verzameling, nu deze gegevensverzameling werd samengesteld op basis van een specifiek kenmerk, te weten het vervolg op het beslag. Van belang is om zich bij lezing van deze resultaten te realiseren dat deze categorie een zeer klein deel van het totaal aantal verloven vertegenwoordigt (genormaliseerd 3,8% ten opzichte van de afgegeven verloven).1 Dit is anders voor de categorie zaken zonder opheffingskortgeding: deze vertegenwoordigen de overgrote meerderheid van de verloven om conservatoir beslag te mogen leggen (circa 95%), bovendien is deze groep van gegevens aselectief tot stand gekomen.2 Daarom is, wanneer naar een algemeen representatief beeld wordt gezocht van afgegeven verloven, gebruik gemaakt van de categorie gegevens zonder opheffingskortgeding.
Ten behoeve van een actualisering is ervoor gekozen om, in aanvulling op de data voor het Research Memorandum, ter verkrijging van een indicatief beeld van recente ontwikkelingen, analyses van beslagrekesten van rechtbank Amsterdam over de maanden januari 2011 en 2012 te maken. Deze rechtbank behandelt jaarlijks het grootste aantal beslagrekesten en kan daarmee als indicatief voor landelijke ontwikkelingen worden beschouwd.3 In de tabellen waarin geactualiseerde gegevens worden weergegeven, is steeds aangegeven waar gebruik is gemaakt van de gegevens 2006 van zes meewerkende rechtbanken gezamenlijk en/of gegevens 2006 Amsterdam specifiek (hierbij gaat het steeds om de categorie zonder opheffingskortgeding, zie hiervoor) en waar van gegevens rekesten 2011 en 2012 rechtbank Amsterdam, waarbij geen sprake is van een splitsing in zaken met en zonder opheffingskortgeding (zie figuur 2). Een gemeenschappelijk kenmerk van deze gecombineerde gegevens is, dat het steeds gaat om een aselect samengestelde gegevensverzameling binnen de categorie beslagrekesten conservatoir beslag.
Figuur 2: Weergave van gecombineerde gegevens over diverse jaren: aard van het beslag, zes rechtbanken (2006) en Amsterdam (2006, 2011, 2012)