11.4.4.14 Standaardvoorwaarde 11: buitenlandse bronbelasting

Standaardvoorwaarde 11 bevat het volgende voorschrift:

De achtergrond en de werking van standaardvoorwaarde 11

Standaardvoorwaarde 11 gaat over de voortwenteling van onverrekende buitenlandse bronbelasting uit het jaar voorafgaande aan het splitsingstijdstip. In de door Nederland afgesloten belastingverdragen wordt dubbele belasting ten aanzien van passieve inkomsten, zoals dividenden, interest en royalty’s, voorkomen via de techniek van de belastingverrekening. Hoewel deze verrekening in sommige bilaterale belastingverdragen zelfstandig is geregeld, wordt meestal verwezen naar de nationale regels. Het gaat dan concreet over de verrekening als bedoeld in art. 36, 36a en 36b Bvdb 2001. Ik beperk mij tot art. 36 Bvdb 2001. De voortwentelingsregeling is opgenomen in art. 37 Bvdb 2001. Het kan hierbij enerzijds gaan om overbrenging van niet verrekende buitenlandse bronbelasting die betrekking heeft op de oorspronkelijke onderneming van de betreffende verkrijgende rechtspersoon.1 Anderzijds kan sprake zijn van een voortwentelingsaanspraak van de splitsende rechtspersoon die op grond van de fiscale indeplaatstreding is overgegaan op de verkrijgende rechtspersoon die het aanspraak veroorzakende vermogen heeft verkregen.2 De aanspraak is dan verbonden aan de overgenomen onderneming.3 In beide gevallen is een fiscaal gefaciliteerde zuivere splitsing alleen mogelijk op verzoek en met inachtneming van standaardvoorwaarde 11.4 De achtergrond en de werking van deze standaardvoorwaarde is (in hoge mate) vergelijkbaar met die van standaardvoorwaarde 9 en 10. Beoogd is te bereiken dat een op het splitsingstijdstip aanwezige voortwentelingsaanspraak na dat tijdstip alleen kan worden benut voor zover daarvoor ruimte bestaat bij de onderneming waarbinnen die aanspraak is ontstaan. Bij de analyse van standaardvoorwaarde 9 over de overbrenging van deelnemingsverrekening is vastgesteld dat het erop lijkt dat de derde limiet niet op zelfstandige basis hoeft te worden berekend. Dat punt speelt op vergelijkbare wijze bij de toepassing van standaardvoorwaarde 11. Mede gelet op de fiscaaltechnische toets dient de staatssecretaris (ook) de tekst van standaardvoorwaarde 11 in lijn te brengen met de achterliggende doelstelling.5

Geen winstsplitsing met betrekking tot de doorschuif- en inhaalregeling

In de toelichting op standaardvoorwaarde 11 merkt de staatssecretaris op dat geen winstsplitsing geldt voor een bij een verkrijgende rechtspersoon eventueel aanwezige doorschuifaanspraak in de zin van art. 34 Bvdb 2001 of inhaalclaim als bedoeld in art. 33b, lid 1, Wet VPB 1969.6 Voorheen was voor dergelijke gevallen wel een winstsplitsing voorgeschreven.7 Een doorschuifaanspraak of inhaalclaim kan verband houden met de oorspronkelijk onderneming van de betreffende verkrijgende rechtspersoon dan wel toerekenbaar zijn aan de onderneming die door deze verkrijger is overgenomen van de zuiver splitsende rechtspersoon. In dit laatste geval is de doorschuifaanspraak of inhaalclaim als gevolg van de fiscale indeplaatstreding overgegaan naar de verkrijger van de vi ter zake waarvan de aanspraak of claim is ontstaan.8 Deze verkrijgende rechtspersoon gaat dus verder met de doorschuifaanspraak of inhaalclaim, zonder dat daaraan een winstsplitsing is gekoppeld.