5.5.5 Bijkomend voordeel van het doel als last: vervallenverklaring van de begunstiging bij niet-nakoming van het doel

Bij de testamentaire last kent de wet de erfgenamen een machtsmiddel toe dat de lastbezwaarde zou kunnen ‘overtuigen’ de last na te komen. Artikel 4:131 BW bepaalt dat wat de lastbezwaarde uit de nalatenschap heeft ontvangen, is verkregen onder de ontbindende voorwaarde dat het wegens niet-uitvoering van de last wordt vervallen verklaard door de rechter. De bevoegdheid tot vervallenverklaring komt elke onmiddellijk belanghebbende bij de vervallenverklaring toe (artikel 4:131 lid 2 BW). Wie met mij wil aannemen dat het doel van de door de erflater opgerichte stichting een last vormt, kan slechts tot de conclusie komen dat de bij dode opgerichte stichting de verkrijging uit de nalatenschap van de erflater/oprichter ook onder de ontbindende voorwaarde van artikel 4:131 BW ontvangt. Niet-nakoming van de verplichting kan daardoor de vervallenverklaring van de begunstiging tot gevolg hebben.1

De begunstigde van de stichting zonder vorderingsrecht, kan nakoming van het doel niet afdwingen. De begunstigde moet maar afwachten wat het bestuur van de stichting besluit. Ook in dit opzicht is de positie van de begunstigde van een stichting gelijk aan een lastbevoordeelde. Net als de lastbevoordeelde heeft de begunstigde van een stichting geen rechtsmiddelen de lastbezwaarde te verplichten tot nakoming van de last.