3.5.3.2 Voldoening waartoe gehouden

In het Engelse recht wordt, als gezegd, anders dan in het Nederlandse en het Duitse recht geen onderscheid gemaakt tussen verplichte en onverplichte voldoeningen respectievelijk congruente en incongruente voldoeningen. Voldoeningen van of zekerheidstellingen op een wijze als overeengekomen worden daarmee aan dezelfde bepaling getoetst als voldoeningen of zekerheidstellingen op een andere wijze of een ander tijdstip dan waartoe de schuldenaar is gehouden. Al deze voldoeningen worden aan artikel 239IA getoetst.1 Vereist is dus onder meer dat komt vast te staan dat de schuldenaar de schuldeiser heeft voldaan met de wens deze te bevoordelen en dat de schuldenaar reeds insolvent was of werd.2 Voor zover de voldoening een betaling van een opeisbare verplichting vormt en de wederpartij geen gerelateerde patij (connected person) is, zal dit in beginsel niet worden aangenomen. Indien de wederpartij echter een gerelateerde partij is, biedt artikel 239 lid 6 IA een bewijsvermoeden ten aanzien van de wens tot bevoordeling. Wel is vereist dat de schuldenaar reeds insolvent was of werd, ten aanzien van welk vereiste de bewindvoerder de bewijslast draagt.