5.3.1.1 Dispute Settlement WHO: Colombia – Indicative Prices and Restrictions on Ports of Entry

De door Panama geïnitieerde procedure, is de eerste zaak sinds de oprichting van de WHO die ziet op de interpretatie van de CVA. Aangezien de CVA als één van de hoekstenen van het juridisch raamwerk van de WHO moet worden beschouwd, is deze zaak alleen om die reden al van belang.1 Het geeft namelijk in belangrijke mate zicht op de toepassing van de transactiewaarde van de ingevoerde goederen en de onderlinge verhouding tussen de verschillende waarderingsmethoden ter vaststelling van de douanewaarde.

De procedure ingesteld tegen Colombia draaide om het volgende. Bij toepassing van de transactiewaarde van de ingevoerde goederen ter bepaling van de douanewaarde, moet worden uitgegaan van de werkelijk betaalde of te betalen prijs. In Colombia werden echter indicatieve prijzen vastgesteld voor het moment van invoer, die, aldus Colombia, werden gebruikt als referentieprijzen om mogelijke onderwaardering van goederen die ten invoer worden aangegeven te detecteren. Panama claimde dat de indicatieve prijzen feitelijk als douanewaardes fungeerden. Het ingestelde panel was eenzelfde mening toegedaan. Colombia hanteerde de indicatieve prijzen namelijk als grondslag voor het bepalen van de douanewaarde indien de werkelijk betaalde of te betalen prijs voor de ingevoerde goederen lager was. Hiermee wordt aldus het WHO Panel afbreuk gedaan aan de methoden om de douanewaarde vast te stellen zoals voorgeschreven in de CVA en de strikte hiërarchie tussen deze methoden.