De bevrijdende verjaring (R&P nr. 162) 2008/11.2.2:11.2.2 Engeland

De bevrijdende verjaring (R&P nr. 162) 2008/11.2.2

11.2.2 Engeland

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.

Overeenkomstig zijn streven de needless compexity1 van het oude verjaringsrecht — een wirwar aan verschillende termijnen, aanvangsmomenten en rechterlijke discretions to override — te beëindigen, stelt de Law Commission de introductie van één algemeen toepasselijke verjaringsregel voor. Ten aanzien van de vraag op welk moment die algemene termijn zou gaan lopen, beveelt hij de date of knowledge (ook de date of discoverability genoemd) aan. Zijn Draft Bill2 luidt:

"1.—(1) It is a defence to a civil claim that the claim was not made before the end of the period of three years from the date of knowledge of the claimant.

(...)

2.—(1) Subject to the following provisions of this section and this Act, any reference in this Act to a person' s date of knowledge is a reference to the date on which he first had knowledge of

(a)

the facts which give rise to the cause of action,

(b)

the identity of the defendant, and

(c)

where injury, loss or damage has occurred or a benefit has been obtained, the fact that the injury, loss, damage or benefit is significant."

Het grote voordeel van de date of knowledge, aldus de Law Commission, is dat voorkomen wordt dat de verjaringstermijn tegen de crediteur loopt voordat hij de feiten die hij moet kennen om een vordering in te stellen kende of redelijkerwijze behoorde te kennen.3 Een andere belangrijke overweging voor de date of knowledge als aanvangsmoment is dat, "as the Council of Her Majesty' s Circuit Judges noted, it is the most likely option "to be regarded by most people (whether lawyers or not) as the fürest, simplest and most sensible (...)"."4

Deze date of knowledge is net als het Duitse Kenntnisvereiste op conceptueel niveau gelijk aan het kennisvereiste van onze subjectieve verjaringstermijnen.

De date of knowledge als startpunt voor de verjaringstermijn is niet nieuw in het Engelse recht. Onder de Limitation Act is in de meeste gevallen de objectieve accrual of the cause of action5 doorslaggevend, maar in een aantal ook de date of knowledge.6Te noemen zijn met name de Action for personal injuries or death (sections 11 en 12) en de Action for Latent damage (section 14A). De date of knowledge als criterium kwam dus voor, maar regel was hij niet. De accrual of the cause of action werd veel meer gebruikt, gekoppeld aan een termijn van drie, zes of, in een kleine minderheid, twaalf jaar. Die objectieve accrual of the cause of action, gepaard aan over het algemeen betrekkelijk korte termijnen, maakt de verjaring van vorderingen die de crediteur nog niet had kunnen geldend maken tot een probleem; de Law Commission noemt het regime van de Limitation Act om die reden unfür:7

"While there has been a move towards protecting plaintiffs who have suffered 'latent damage' from losing their cause of action before they could reasonably have known of it, the latent damage provisions [die dus een kennisafhankelijk aanvangsmoment hebben — JLS] are confined, outside the sphere of nondeliberate personal injuries, to the tort of negligence and to claims under the Consumer Protection Act 1987.12 They do not extend to other torts or to breach of contract."

Indachtig deze bedenking beval de Law Commission in zijn Consultation paper de date of knowledge aan als algemeen startpunt, welke suggestie blijkens zijn Report werd onderschreven door meer dan 70% van de geconsulteerden.8 Het resultaat zijn de hiervoor geciteerde art. 1 en 2 van zijn Draft Bill.

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.