7.6.1 Inleiding

Voor de verkrijging van schadevergoeding wegens schending van het mededingingsrecht is van belang dat wordt voldaan aan de eisen die het toepasselijke nationale recht stelt. Nu er voor dergelijke schadevergoedingsvorderingen geen communautaire regelgeving bestaat, is het volgens het HvJ EG in Courage/Crehan een aangelegenheid van de interne rechtsorde van elke lidstaat om de bevoegde rechterlijke instanties aan te wijzen en de procedureregels vast te stellen voor vorderingen die worden ingediend ter bescherming van de rechten die de justitiabelen aan de rechtstreekse werking van het gemeenschapsrecht ontlenen (zie § 7.4.3). Omgekeerd is voor wat betreft een schending van het Europees mededingingsrecht ook van belang dat het nationale recht voldoet aan de eisen van gemeenschapsrecht, met name het gelijkwaardigheidsbeginsel en het effectiviteitsbeginsel. Ik beperk mij in dit hoofdstuk hoofdzakelijk tot het Nederlands burgerlijk recht. Enkele aspecten van internationaal privaatrecht (bevoegde rechter, toepasselijk recht en erkenning en tenuitvoerlegging) worden in hoofdstuk 10 behandeld.

De vestiging van de aansprakelijkheid op grond van onrechtmatige daad is geregeld in de bepalingen van titel 6.3 van het BW. De bepalingen in titel 6.3 betreffen de vraag of aansprakelijkheid bestaat. De vaststelling van de omvang van de aansprakelijkheid dient aan de hand van de algemene regels voor wettelijke verplichtingen tot schadevergoeding zoals neergelegd in afdeling 10 van titel 1 te worden bepaald. De inhoud en omvang van de verbintenis tot schadevergoeding bespreek ik in § 7.7 bij het nader causaal verband. In de onderhavige paragraaf (§ 7.6) bespreek ik aan welke voorwaarden moet worden voldaan om aansprakelijkheid te vestigen op grond van schending van het mededingingsrecht.