5.3.4.3 Dekkingsgeschillen tussen verzekeraar en waarborgfonds

De regeling die op grond van art. 11 van de Richtlijn moet worden getroffen als zich een geschil voordoet tussen het waarborgfonds (ex art. 10) en de verzekeraar over de vraag wie van beide de benadeelde schadeloos moet stellen, zou ook toe te passen moeten zijn als de door de benadeelde - via de schaderegelaar - aangesproken verzekeraar met het waarborgfonds van de lidstaat van het ongeval van mening verschilt. Een complicatie daarbij is dat dit waarborgfonds niet rechtstreeks door de benadeelde zal worden aangesproken. Hem staat immers de eenvoudiger weg via het schadevergoedingsorgaan (ex art. 24) in de lidstaat van zijn woonplaats ter beschikking. Waarschijnlijk zal het schadevergoedingsorgaan zich op het standpunt stellen - in het licht van zijn beperkte taak - dat de verzekeraar gemotiveerd heeft gereageerd en dat er dus voor hem geen rol is weggelegd. En zoals in paragraaf 5.2.10 is betoogd, voorziet de Richtlijn niet in een geschillenregeling tussen schadevergoedingsorgaan en verzekeraar. Er zit dan voor de benadeelde weinig anders op dan te procederen tegen de verzekeraar en/of het schadevergoedingsorgaan, dan wel tegen het waarborgfonds in de lidstaat van het ongeval (of de lidstaat waar het voertuig gewoonlijk is gestald) rechtstreeks.