2.1 Inleiding

Dit onderzoek richt zich op de sanerings- en liquidatieregelingen ten behoeve van schade- en levensverzekeraars die in financiële problemen verkeren. Om deze problemen zo veel mogelijk te voorkomen, moeten verzekeraars voldoen aan een aantal financiële vereisten. Zoals aangegeven in paragraaf 1.8 zal niet worden ingegaan op de specifieke financiële vereisten die gelden voor verzekeraars. Wel zullen in dit hoofdstuk vier begrippen beschreven worden die relevant zijn voor de analyse van de sanerings- en liquidatieregelingen ten behoeve van verzekeraars: de solvabiliteit (paragraaf 2.2), het eigen vermogen (paragraaf 2.3), de liquiditeit (paragraaf 2.4) en de technische voorzieningen (paragraaf 2.5). Deze vier begrippen komen terug in art. 3:159c lid 1 Wft. De criteria die in dit artikel zijn opgenomen, zijn relevant voor het uitspreken van de overdrachtsregeling, de noodregeling en het faillissement van een verzekeringsonderneming. 1

Om de sanerings- en liquidatieregelingen goed te kunnen analyseren, is het van belang om na te gaan hoe de uitkeringen aan verzekerden door verzekeringsondernemingen in de kern worden gefinancierd, welke activiteiten er wel en niet mogen worden uitgeoefend door schade- en levensverzekeraars en welke risico’s zij lopen bij het uitoefenen van hun verzekeringsbedrijf. Deze drie aspecten zijn relevant omdat zij in belangrijke mate de financiële risico’s van een verzekeraar bepalen en daarmee ook doorslaggevend zijn voor het al dan niet in beeld komen van de sanerings- en liquidatieregelingen. In paragraaf 2.6 zal ik ingaan op het kapitaalopbouwsysteem dat wordt gebruikt door levensverzekeraars en het omslagstelsel dat wordt gebruikt door schadeverzekeraars. Ook sta ik stil bij het compositieverbod en het verbod van nevenbedrijf. Vervolgens worden de risico’s van verzekeraars geïnventariseerd in paragraaf 2.7. Daarbij zal het verschil tussen levensverzekeraars en schadeverzekeraars nadrukkelijk aan bod komen. Dit hoofdstuk sluit ik af met conclusies in paragraaf 2.8.