De civiele zitting centraal: informeren, afstemmen en schikken (BPP nr. VIII) 2010/2.1.3:2.1.3 Interpersoonlijke en informatieve rechtvaardigheid

De civiele zitting centraal: informeren, afstemmen en schikken (BPP nr. VIII) 2010/2.1.3

2.1.3 Interpersoonlijke en informatieve rechtvaardigheid

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.

Een volgende belangrijke stap binnen het onderzoek naar besluitvormingsprocedures werd gezet door Bies en Moag (1986). Zij introduceerden het begrip interactieve rechtvaardigheid en benadrukten het belang van rechtvaardigheid in de interactie met de geschiloplosser naast de hiervoor beschreven aspecten van de procedure zelf. Zij maakten een onderscheid tussen de volgende vier factoren voor een rechtvaardige interactie.

—

Eerlijkheid. Geschiloplossers zijn open en eerlijk in hun communicatie tijdens de procedure en er is geen sprake van misleiding.

—

Respect. Geschiloplossers vermijden onbeleefd en agressief gedrag richting de participanten.

—

Gepaste vragen. Geschiloplossers vragen geen informatie die discriminatie in de hand werkt en laten ongepaste (bijvoorbeeld racistische of seksistische) opmerkingen achterwege.

—

Uitleg. Beslissingen worden voldoende uitgelegd of verklaard.

In twee verschillende studies van Bies (1985) kwam naar voren dat het belang van de bovenstaande criteria voor individuen van boven (eerlijkheid) naar beneden (uitleg) afneemt.

Greenberg (1993b) heeft in aansluiting op deze resultaten voorgesteld twee soorten interactieve rechtvaardigheid te onderscheiden: interpersoonlijke rechtvaardigheid (Bies en Moag’s respect en gepaste vragen) en informatieve rechtvaardigheid (Bies en Moag’s eerlijkheid en uitleg). Interpersoonlijke rechtvaardigheid is in hoge mate aanwezig als mensen het gevoel hebben dat zijn op een nette en respectvolle manier door de geschiloplosser worden behandeld. Informatieve rechtvaardigheid heeft betrekking op de informatie en uitleg die participanten krijgen over de procedure en de uitkomst. Onderzoek van Shapiro e.a. (1994) heeft uitgewezen dat het bij informatieve rechtvaardigheid vooral belangrijk is, dat de informatie juist is, op een gepaste manier wordt gecommuniceerd en is afgestemd op (de behoeften van) participanten.

Door Greenberg’ s (1993b) introductie van twee soorten interactieve rechtvaardigheid ontstonden er vier typen rechtvaardigheid:

—

distributieve rechtvaardigheid;

—

procedurele rechtvaardigheid;

—

interpersoonlijke rechtvaardigheid; informatieve rechtvaardigheid.

Deze functie is alleen te gebruiken als je bent ingelogd.