4.7.3 Verhouding curator – bestuurder

De curator is blijkens artikel 68 Fw belast met het beheer en de vereffening van de failliete boedel. Hij neemt daarmee op het moment van zijn benoeming door de rechtbank een zeer belangrijk deel van de taak van het bestuur over dat, aldus artikel 2:44 lid 1 BW, belast is met het besturen van de rechtspersoon.1 In zekere zin zijn de opdrachten van curator en bestuur zelfs tegengesteld. De curator is belast met de vereffening van de boedel en het genereren van een maximale opbrengst voor de gezamenlijke schuldeisers,2 terwijl de bestuurder van een rechtspersoon in beginsel nu juist streeft naar continuïteit en (een winstgevende) voortzetting van de onderneming. Overigens is het in theorie mogelijk dat de belangen parallel lopen, omdat de curator zich ook kan richten naar een akkoord, zodat het faillissement na homologatie van dat akkoord eindigt (artikel 161 Fw) en het bestuur het stokje weer over neemt en verder gaat met het besturen van de onderneming. Het is echter een feit van algemene bekendheid dat het in de praktijk zelden tot zo’n akkoord komt.

De faillietverklaring tast in beginsel de vennootschapsrechtelijke positie van de bestuurder niet aan. Voor ontslag uit zijn bestuurderstaak is een besluit van het bevoegde orgaan binnen de vennootschap nodig. De bestuurder houdt bovendien nadrukkelijk, ook tijdens faillissement, bepaalde taken. Zo is hij de aangewezen functionaris om de gefailleerde te vertegenwoordigen, bijvoorbeeld bij het instellen van verzet of hoger beroep tegen de faillietverklaring (artikel 8 Fw), om bezwaar te maken bij de rechter-commissaris tegen handelingen van de curator (artikel 69 Fw) en om een voor verificatie voorgedragen vordering jegens de vennootschap te betwisten (artikel 126 Fw). Ook is het als gezegd denkbaar dat een faillissement leidt tot een akkoord, waarna de vennootschap uiteindelijk weer normaal gaat deelnemen aan het economisch verkeer, onder leiding van het bestuur.