7.7 Conclusie

In 2011 heeft de pre-pack zijn intrede gedaan in de Nederlandse praktijk. Het doel van de minister is om de pre-pack te codificeren met de WCO I, maar tot op heden is het wetgevingsproces aangehouden in de Eerste Kamer in verband met de positie van werknemers. In dit hoofdstuk kwam de positie van de schuldeisers aan de orde. In de WCO I is een aantal waarborgen opgenomen voor schuldeisers. Met name de benoeming van de (beoogd) curator door de rechtbank, de onafhankelijkheid van de (beoogd) curator en de rol van de rechter-commissaris zorgt voor een betere positie van schuldeisers dan de Engelse variant van de pre-pack. Het is ook goed dat de rechtbank bij de faillietverklaring een voorlopige schuldeiserscommissie kan instellen en voorwaarden kan stellen aan de pre-pack, bijvoorbeeld de voorwaarde dat na de faillietverklaring alsnog een openbaar verkoopproces moet worden doorlopen. Verder is in de WCO I een informatieplicht opgenomen, die vooralsnog wordt uitgewerkt in de Praktijkregels beoogd curator. Ook staat in die praktijkregels dat de beoogd curator de ‘belangrijkste stakeholders’ zoveel mogelijk bij het proces moet betrekken.

Toch zijn er verbeteringen mogelijk. De waarborgen die momenteel zijn opgenomen in de WCO I behoeven op enkele onderdelen aanscherping. In de WCO I is een informatieplicht opgenomen voor (het bestuur van) de schuldenaar, maar het niet voldoen aan de informatieplicht wordt niet gesanctioneerd. Het ligt naar mijn mening voor de hand dat een civielrechtelijk bestuursverbod kan worden opgelegd als niet is voldaan aan de informatieplicht. Dat sluit goed aan bij de sanctie op het verstrekken van onjuiste informatie aan de rechtbank over de meerwaarde van de aanwijzing van een beoogd curator. In de tweede plaats kan de verplichting tot het opstellen van een verslag door de beoogd curator worden verbeterd door regels over de verslaglegging op te nemen in een AMvB en niet in regelingen waarvan de status onduidelijk is, zoals de Recofa-richtlijnen of Praktijkregels beoogd curator.

Op dit moment hebben schuldeisers en andere belanghebbenden in veel gevallen geen mogelijkheden om invloed uit te oefenen op de pre-pack. Mijn aanbeveling om de doorstart aan te kondigen voordat de rechter-commissaris beslist op het verzoek tot goedkeuring van de transactie zou hier verandering in brengen. Als schuldeisers en andere belanghebbenden tijdig op de hoogte worden gesteld van de voorgenomen transactie, hebben zij de mogelijkheid op een laagdrempelige wijze hun stem te laten horen. Als belanghebbenden daarnaast de mogelijkheid hebben beroep in te stellen tegen de beslissing van de rechter-commissaris, wordt hun stem ook serieus genomen en vindt toetsing plaats door een onafhankelijke rechter die nog niet eerder betrokken was bij de pre-pack. Omdat de curator in het belang van de schuldeisers wordt aangesteld en daarnaast rekening moet houden met andere belanghebbenden, is het geen overbodige luxe dat deze betrokkenen ook de mogelijkheid hebben tot uitoefening van daadwerkelijke zeggenschap.