2.7 Afrondend

Over bestuurdersaansprakelijkheid wordt veel geschreven en veel geprocedeerd. De hoge drempel voor aansprakelijkheid (het ernstig verwijt-criterium) is doorgaans wel, maar soms ook niet van toepassing. Gaat het om bestuurshandelingen dan wordt het criterium toegepast, gaat het om beroepshandelingen van de persoon die tevens statutair bestuurder is, dan niet. Een volkomen heldere scheidslijn is niet altijd op voorhand te trekken: het is uiteindelijk de tot oordelen geroepen rechter die daarover beslist.

Om quasi-bestuurders van formele bestuurders te onderscheiden is in de eerste plaats helderheid nodig over de vraag wie als formele bestuurders kunnen worden aangemerkt. De Hoge Raad heeft op dat punt helderheid verschaft wat betreft de benoeming van bestuurders door het daartoe bevoegde orgaan: formele bestuurders zijn slechts die personen die overeenkomstig de wet en de statuten als zodanig zijn benoemd. Dit is uiteraard een negatieve afgrenzing wat betreft het onderzoeksonderwerp. In het volgende hoofdstuk zal wat de quasi-bestuurders betreft een eerste terreinverkenning worden gedaan.

Hetgeen in dit hoofdstuk over het Nederlandse recht is opgemerkt stemt materieel overeen met het recht van Curaçao. Waar van toepassing zijn relevante verschillen aangegeven. Er is daarom van afgezien het recht van Curaçao hier afzonderlijk te bespreken, mede gezien de functie van dit hoofdstuk in het onderzoek.