9.10 Conclusie

614. De Richtlijn OHP is met horten en stoten in de Franse Code de la consommation overgenomen. Bij de omzetting is de openheid van de normen enigszins ingeperkt. Voor wat betreft de professionele toewijding zijn de normatieve gezichtspunten bij de omzetting gesneuveld. Ook de nuancerende gezichtspunten uit art. 7 richtlijn zijn niet in de Franse wet opgenomen.1 De Franse wet vormt een behoorlijk afgeslankte versie van de richtlijn. Het nationale recht heeft een sterke invloed gehad op de wijze van omzetting. Het naar Frans recht onbekende besluitcriterium ligt in de visie van de wetgever kennelijk besloten in de misleidings- en agressietoets. Het is in ieder geval nergens terug te vinden in art. L.120-1 C.conso. e.v. Opvallend aan de subnormen is ook dat de gemiddelde consumentmaatstaf hier niet in wordt genoemd. De in de literatuur sterk aangezette gelijkenis tussen de subnormen en de wilsgebreken enerzijds en de agressie-subnorm en andere meer subjectieve `pratiques illicites' anderzijds, kan aanleiding vormen tot kruisbestuivingen. Wellicht zal bij de agressieve praktijken sneller van een kwetsbare of zelfs individuele consument worden uitgegaan. De wil van de wetgever om aan te sluiten bij de nationale wetssystematiek heeft ook een belangrijke rol gespeeld. Definities en lijsten komen niet voor in de Code de la consommation. De richtlijndefmities zijn niet omgezet, de zwarte lijst pas onder druk van de Commissie. Daar de tekst van de Franse wet in vele opzichten afwijkt van de richtlijntekst en het toelichten van de richtlijn in de literatuur veelal in het licht van het nationale recht is geschied, is het bereiken van de harmonisatie-doelstelling sterk afhankelijk van de Europese sturing en de bereidheid van de Franse rechter om de nationale wet richtlijnconform uit te leggen. Vooralsnog toont de rechter zich hiertoe bereid. De Franse rechter geeft duidelijk gehoor aan het door het HvJ uitgesproken verbod andere dan in de eerste bijlage bij de richtlijn vermelde praktijken te verbieden. Iets te duidelijk naar de smaak van de Franse regering, die, wederom onder druk van de Commissie, is overgegaan tot aanpassing van de wet.

De richtlijnnormen worden strafrechtelijk gehandhaafd. Een strikte uitleg van de subnormen ligt hierbij voor de hand. Daarnaast worden de normen gehandhaafd door de civiele rechter in het kader van collectieve en individuele (B2Bmaar ook B2C-) procedures. Gelet op de veelheid aan handhavingsfora, kunnen de uitleg en toepassing van de normen sterk uiteenlopen. Zo wordt er verschillend omgegaan met de voormalig verboden koppelverkooppraktijk.