Einde inhoudsopgave
Achtergestelde vorderingen (O&R nr. 114) 2019/4.2.3.3
4.2.3.3 Wettelijke vereisten als doel
mr. drs. N.B. Pannevis, datum 01-04-2019
- Datum
01-04-2019
- Auteur
mr. drs. N.B. Pannevis
- JCDI
JCDI:ADS186765:1
- Vakgebied(en)
Insolventierecht / Algemeen
Ondernemingsrecht / Algemeen
Vermogensrecht / Rechtsvorderingen
Verbintenissenrecht / Algemeen
Verbintenissenrecht / Overeenkomst
Voetnoten
Voetnoten
Zie par. 3.5.2.
Zie Hof Amsterdam 22 mei 2018, JOR 2018/309 (Stichting Beheer SNS Reaal/ SRH & Staat), r.o. 3.3.4.
Zie art. 2:403 lid 1 sub f BW en bijvoorbeeld Hof ’s-Hertogenbosch 12 mei 2009, JOR 2009/279 (Inalfa), de noot van Bartman daaronder en nader Spierings 2012.
Zie bijvoorbeeld BGH 19 juli 2007, IX ZB 36/07, ZIP 2007/1666, NZI 2007/ 579, LMK 2007, 243216, r.o. 18, BGH 5 maart 2015, IX ZR 133/14, NZI 2015/ 315, ZIP 2015/638, r.o. 17 en 21-26, daarover Grögler & Schneider 2015, p. 1531-1532 en Schmidt 2015, p. 904 en 906. Zie ook mijn noot onder Hof ’s- Hertogenbosch 1 juni 2017, JOR 2017/247 (LTI/Ontvanger).
120. Het doel van de achterstellingsovereenkomst kan ook specifieker zijn. De obligatieleningen die banken uitgeven worden achtergesteld met als doel die leningen als een bepaalde categorie kapitaal te kunnen opvoeren.1 Dat blijkt uit het prospectus. Dit maakt het legitiem de obligatievoorwaarden bij twijfel zo uit te leggen dat die aan de vereisten voor plaatsing in de gewenste categorie kapitaal voldoen.2
Iets soortgelijks doet zich voor bij 403-verklaringen en bij achterstellingen naar Duits recht. Omdat een vennootschap die een 403-verklaring afgeeft daarmee probeert te voldoen aan de wettelijke vereisten voor die verklaring wordt de uitleg van die 403-verklaring in belangrijke mate gekleurd door de vereisten die de wet daaraan stelt.3
Naar Duits recht worden veel overeenkomsten van achterstelling gesloten om te voorkomen dat de juniorvordering bijdraagt aan Überschuldung in de zin van paragraaf 19 Insolvenzordnung. Wanneer de achterstellingsovereenkomst dit doel vermeldt speelt dat een belangrijke rol bij de uitleg daarvan. De Duitse rechter legt de overeenkomst dan zo uit dat die de juniorvordering voldoende beperkt om te voorkomen dat die bijdraagt aan Überschuldung. Dat vereist onder meer verregaande niet-opeisbaarheid en rangverlaging.4