3.2.3 Het zelfstandig schadebesluit als ingang

Het rechtskarakter van informatieverstrekking brengt niet alleen mee dat daartegen geen beroep kan worden ingesteld (paragraaf 3.2.1). Dit karakter brengt ook mee dat – in beginsel – geen rechtsmiddelen kunnen worden aangewend tegen een zelfstandig schadebesluit dat wordt genomen naar aanleiding van een verzoek om vergoeding van de schade die de burger door de informatieverstrekking heeft geleden. De figuur van het zelfstandig schadebesluit was – behoudens overgangsrecht – tot 1 juli 2013 één van de wegen waarlangs schadevergoeding voor onrechtmatig overheidshandelen kon worden verkregen.1 Een dergelijk besluit hield een schriftelijke beslissing van het bestuursorgaan in omtrent zijn eigen aansprakelijkheid voor de gestelde schade.2 Die beslissing was volgens de bestuursrechter op rechtsgevolg gericht. In haar standaarduitspraak inzake Van Vlodrop overwoog de Afdeling bestuursrechtspraak hierover het volgende:

Deze overweging laat zien dat een schriftelijke beslissing omtrent vergoeding van schade (die niet is gebaseerd op een in een wet of een beleidsregel voorziene specifieke schadevergoedingsregeling) slechts een zelfstandig schadebesluit oplevert wanneer de beweerdelijk geleden schade is veroorzaakt ‘binnen het kader van de uitoefening van een aan het publiekrecht ontleende bevoegdheid’. Dit wordt de eis van materiële connexiteit genoemd. Indien informatie wordt verstrekt in verband met de uitoefening van een publiekrechtelijke bevoegdheid, is aan deze eis voldaan. Een beslissing op een verzoek om vergoeding van schade als gevolg van onjuiste informatieverstrekking kan in zoverre worden aangemerkt als een zelfstandig schadebesluit. Tegen een zelfstandig schadebesluit kan echter slechts beroep worden ingesteld bij de algemene of bijzondere bestuursrechter ‘indien die rechter ook bevoegd is te oordelen over beroepen tegen de schadeveroorzakende uitoefening van de publiekrechtelijke bevoegdheid zelf’, aldus de Afdeling bestuursrechtspraak in Van Vlodrop. Dit wordt de eis van processuele connexiteit genoemd. Deze eis brengt mee dat geen toegang tot de bestuursrechter bestaat ter zake van een afwijzend besluit op een verzoek om vergoeding van schade als gevolg van onjuiste informatieverstrekking.4 De informatieverstrekking zelf is immers niet appellabel (zie paragraaf 3.2.1). Een zelfstandig schadebesluit met betrekking tot schade als gevolg van die verstrekking is dat daarom evenmin.

In de rechtspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak is dezelfde lijn zichtbaar.6