7.3.2.2 Voorwaarde 1: Efficiëntieverbeteringen

Het eerste criterium van artikel 101 lid 3 van het Werkingsverdrag is dat de overeenkomst de technische of economische vooruitgang dient te bevorderen. Met andere woorden, het gebruik van de standaardpolisvoorwaarden moet economische voordelen of efficiëntieverbeteringen meebrengen. Volgens de Europese Commissie kunnen standaardpolisvoorwaarden efficiëntieverbeteringen meebrengen zoals een betere vergelijkbaarheid van de polisvoorwaarden en de dekking voor de klant (wat de overstap naar een andere verzekeraar zou kunnen vergemakkelijken), lagere transactiekosten voor de verzekeraars, verbetering van de markttoegang voor kleinere of onervaren verzekeraars en de bevordering van de rechtszekerheid voor de verzekeraars en verzekeringnemers.1 Bovendien zouden standaardpolisvoorwaarden kunnen helpen om te voldoen aan wettelijke verplichtingen en zouden zij gebruikt kunnen worden als referentiepunt voor consumentenorganisaties om verschillende verzekeringspolissen met elkaar te vergelijken.2

Ook de ACM wijst erop dat standaardpolissen (bij coassurantie) de transactiekosten kunnen verlagen.3 De gedachte is dat deze polissen het mogelijk maken om snel en efficiënt verzekeringen af te sluiten omdat de makelaar anders over iedere clausule afzonderlijk met alle verzekeraars zou moeten onderhandelen.4 Als vermeld onder par. 7.2.3 bij de bespreking van de functies van standaardbeurspolissen is een belangrijk voordeel dat verzekeraars bekend zijn met de inhoud van de standaardbeurspolissen en zodoende weten tegen welke condities de risico’s daarin worden verzekerd. Voorstelbaar is dat dat ook de reden is dat op de coassurantiemarkt sneller en efficiënter gehandeld kan worden. Het is bovendien, als besproken, voor de klant overzichtelijk(er) als de verzekeraars tegen dezelfde voorwaarden het risico verzekeren. Welke gevolgen dat heeft voor de fase van de afhandeling van schades, bespreek ik uitvoeriger in het volgende hoofdstuk. Wanneer door een makelaar met een leidende verzekeraar een standaardpolis wordt overeengekomen, is het bovendien voor de andere verzekeraars direct duidelijk tegen welke standaardvoorwaarden zij als volger zouden kunnen inschrijven. Als een risico bijvoorbeeld tegen de NBUG 2006 (Nederlandse Beurspolis tegen Uitgebreide Gevarenverzekering versie 2006) wordt verzekerd, is voor de verzekeraars direct duidelijk tegen welke voorwaarden zij het risico dragen.

In dit kader kan ook gedacht worden aan premie-technische efficiëntieverbeteringen. Indien beurspolissen van geval tot geval zouden verschillen, kan dat een complicerende factor zijn bij de berekening van de premies. De kostencalculatie, waarin de omvang van de dekking in de regel wordt meegenomen, is eenvoudiger te maken (en te standaardiseren) als er sprake is van standaardvoorwaarden.

Als gezegd kunnen standaardpolissen eveneens de rechtszekerheid bevorderen. Voor standaardpolissen geldt in het algemeen dat zij tot stand zijn gekomen door veelvuldig overleg tussen makelaars en verzekeraars; er is dus consensus bereikt over de voorwaarden waartegen bepaalde risico’s in coassurantie verzekerd kunnen worden. Dat zou met zich kunnen brengen dat er minder aanleiding is voor (uitleg)conflicten over de omvang van de dekking en de in- en uitsluitingsclausules die voor de specifieke beurspolissen zijn geaccepteerd. Die rechtszekerheid zou bij coassurantie van belang kunnen zijn omdat het groot-zakelijke, complexe, risico’s betreft, waarvoor het verstandig is om (voor de verzekeringnemer) duidelijke transparante voorwaarden te scheppen waartegen die risico’s verzekerd kunnen worden. Standaardpolissen die zijn opgesteld onder toezicht van de VNAB beschikken doorgaans over een toelichting waardoor meer zekerheid wordt geboden wat er precies is bedoeld te dekken in de polis.

De Europese Commissie noemt in haar richtsnoeren horizontale samenwerkingsovereenkomsten ook kwalitatieve efficiëntieverbeteringen. Voor standaardpolissen zou er sprake kunnen zijn van dergelijke kwaliteitsverbeteringen, bijvoorbeeld doordat standaardpolisvoorwaarden kunnen helpen voor verzekeraars om nieuwe verzekeringsproducten op de markt te zetten. Voor verzekeringsproducten voor ‘nieuwe’ risico’s dienen immers verzekeringsvoorwaarden opgesteld te worden, waarbij inspiratie geput zou kunnen worden uit de reeds ter beschikking gestelde standaardbeurspolissen.