12.1 Inleiding

In dit hoofdstuk staat de subsidieregeling voor politieke partijen centraal. Allereerst ga ik in op de ontwikkeling van het subsidiestelsel (paragraaf 12.2). Vervolgens komt het centrale, aan de subsidieregeling ten grondslag liggende beginsel van ‘de brede doeluitkering’, aan de orde (paragraaf 12.3). Daarna bespreek ik in de opname van ‘activiteiten in het kader van verkiezingscampagnes’ in de lijst met subsidiabele doelen van de Wfpp, die geplaatst kan worden in de sleutel van de vrije meningsvorming van de kiezer (paragraaf 12.4). In paragraaf 12.5 staan de vereisten voor subsidiegerechtigdheid centraal. Ik beschouw deze vereisten in het licht van het uitgangspunt van kansengelijkheid tussen de kandidaten en bezie of de vereisten wijziging behoeven. In paragraaf 12.6 ga ik in op de regeling omtrent subsidieontzegging bij de veroordeling van een partij voor bepaalde misdrijven, waarbij opnieuw het uitgangspunt van kansengelijkheid centraal staat. In paragraaf 12.7 vat ik samen op welke manier de uitgangspunten voor vrije en eerlijke verkiezingen een rol spelen in de vormgeving van het Nederlandse subsidiestelsel en in hoeverre het stelsel in het licht van de kansengelijkheid tussen partijen gewijzigd zou moeten worden.