8.2.1 Zelfregulering bij de schaderegeling bij coassurantie

Om de problematiek zoals die kan spelen te verduidelijken zal ik eerst een korte schets geven van de schaderegeling bij coassurantie.1 Aanknopingspunten voor hoe het schadeproces bij coassurantie verloopt, zijn te vinden in zelfregulering. Een regeling die een belangrijke plek inneemt bij het schadeproces bij coassurantie, is de regeling Schadeproces Coassurantie (hierna: SPC) van de VNAB.2 Deze regeling die is vastgesteld op 27 mei 1993 en laatstelijk herzien op 23 december 1996 beoogt de afwikkeling van schaden zo efficiënt als mogelijk te doen verlopen.3 De SPC regelt een viertal onderwerpen van het schadetraject te weten de schademelding, de (tussen)rapportage, de goedkeuring van schade en de verrekening van schade. De laatste twee fasen, de goedkeuring en de verrekening van schades wordt ook wel de schadeafwikkeling genoemd.4 Daarmee kan het schadeproces worden onderverdeeld in drie fasen: de schademelding, de expertise & rapportage en de afwikkeling. In par. 8.2.2 bespreek ik deze fasen afzonderlijk. Eerst bespreek ik wat uitvoeriger de regeling SPC en daarmee verband houdende relevante zelfregulering.

De SPC geldt voor alle leden en administratieve deelnemers die zijn vermeld in de statuten van de VNAB.5 Dit betekent dat zowel makelaars, verzekeraars als gevolmachtigd agenten die lid zijn van de VNAB als de administratieve deelnemers (dat wil zeggen: ondernemingen, meestal expertisebureaus, die geen lid zijn van de VNAB maar wel licenties ontvangen voor toegang tot e-ABS) zich aan de bepalingen van de SPC dienen te houden. Een nadere uitwerking van de SPC voor de branche technische verzekeringen (bijvoorbeeld CAR of machinebreukverzekeringen) is te vinden in het ‘Convenant technische verzekeringen schadebehandeling en rapportage experts’ dat geldt sinds 1 januari 1995. Ook daarin wordt een onderscheid gemaakt tussen de melding, expertise & rapportage en de afwikkeling (wat als gezegd ziet op de goedkeuring en verrekening) van schades.6

De SPC moet gelezen worden in samenhang met de regeling ‘Administratieve Ondertekening Polisdocumenten’ (hierna: AOP). Deze regeling, die al eerder aan bod kwam in hoofdstuk vijf van dit boek, beoogt inzicht te geven in de rol en verantwoordelijkheden van de leidende verzekeraar(s), de volgverzekeraars en de makelaar bij het sluitingsproces van een verzekering in coassurantie. Het is goed om daarbij te realiseren dat de regeling AOP laatstelijk is gewijzigd in januari 2018 en daarmee van recentere datum is dan de regeling SPC.

In de volgende paragraaf zal ik aan de hand van de verschillende fases het schaderegelingsproces bespreken.