1.3.3.2 Selectiemethoden

Wat het Nederlandse deel van het onderzoek betreft heb ik de bronnen geselecteerd op basis van mijn eigen kennis van het vakgebied. Door de ontwikkelingen op de gebruikelijke manier te volgen, namelijk door voortdurende kennisneming van nieuwe wetgeving, jurisprudentie en literatuur, wordt bereikt dat de onderzoeksresultaten de meest recente stand van zaken weergeven. Door gebruik te maken van verwijzingen in de gehanteerde bronnen en de verwijzingen in de op deze wijze geselecteerde bronnen bestaat er voldoende zekerheid dat geen relevante bronnen aan de aandacht zijn ontsnapt. Het buitenlandse deel van het onderzoek verloopt grotendeels op dezelfde manier. Daarbij verdienen twee aspecten, die beide specifiek zijn voor het doen van onderzoek naar niet-Nederlandse rechtsstelsels, de bijzondere aandacht. De eerste is hoe hier de ingang te vinden is: waar te beginnen? Deze ingang heb ik gevonden door voor iedere te onderzoeken niet-Nederlandse jurisdictie de mij bekende gezaghebbende handboeken te bestuderen en van daaruit werkend de aldaar vermelde bronnen te consulteren en zo verder. Op die manier was het mogelijk een betrouwbaar overzicht van de stand van zaken betreffende het onderzoeksobject samen te stellen. Voor een belangrijk deel zijn de te raadplegen bronnen – mede ook door middel van het interbibliothecair leenverkeer – fysiek beschikbaar via universiteits- en andere openbare Nederlandse bibliotheken, zoals de Koninklijke Bibliotheek en de bibliotheek van het Vredespaleis. Veel buitenlandse vakliteratuur is ook digitaal te raadplegen. Daartoe heb ik gebruik gemaakt van een aantal databanken, in het bijzonder van Beck-online, EBSCOhost, De Gruyter online, Heinonline, JSTOR, Legal Scholarship Network (een onderdeel van het Social Science Research Network), Westlaw International en Wiley. Ook door daarin met gerichte trefwoorden te zoeken kwam ik interessante bronnen op het spoor, die elk weer tot verdere nasporingen aanzetten. Oude tot zeer oude juridische literatuur is heden ten dage veelal in de vorm van een gedigitaliseerde facsimile-kopie beschikbaar. Organisaties die ik hiervoor heb gebruikt zijn in het bijzonder Google Books/Google Scholar, het Max-Planck-Institut für Europäische Privatrechtsgeschichte en de door de Bibliothèque national de France verzorgde Gallica digitale bibliotheek.

De tweede moeilijkheid bij het doen van rechtswetenschappelijk onderzoek naar buitenlands recht bestaat uit het bijhouden van de ontwikkelingen. Dat heb ik hoofdzakelijk gedaan door regelmatig in de bovenbedoelde dataverzamelingen een geschikt trefwoord in te voeren en de resultaten daarvan in omgekeerde chronologische volgorde, dus van nieuw naar oud, te laten weergeven. Daarnaast heb ik gebruik gemaakt van een digitale alerteringsservice die door verschillende instanties wordt aangeboden. Ik noem hier Google Scholar, het hierboven al genoemde Legal Scholarship Network, British and Irish Legal Information Institute, corporatelawandgovernance.blogspot.nl, de Lexology attenderingsservice die wordt verzorgd door de Association of Corporate Counsel en die van het LLCs, Partnerships and Unincorporated Business Entities Committee van de American Bar Association. Deze organisaties berichten regelmatig, doorgaans in een door de gebruiker zelf in te stellen frequentie, over de jongste ontwikkelingen ten aanzien van door de gebruiker opgegeven rechtsgebieden.