17.2.2 Engeland

Ook tussen Engels en Nederlands stuitingsrecht bestaat groot verschil. "As a general rule it may be said that the English law of limitations does not permit the running of time to be suspended once it has started".1 Slechts een procedure stopt de running of time. Die beperkte mogelijkheid de verjaring af te wenden is een belangrijk uitgangspunt van het Engelse verjaringsdenken. Het komt onder andere tot uiting in de overwegingen betreffende de lengte van de termijn. Die moet niet te kort zijn, immers, "The interests of society will not be served if plaintiffs are obliged to bring proceeding before they have had an opportunity to explore the possibility of settlement."2 De mogelijkheid aan die onderhandelingen stuitende werking toe te kennen, of de crediteur de mogelijkheid te geven middels een schriftelijke mededeling te 'stuiten' zodat hij geen procedure hoeft te beginnen, wordt niet ook maar in ogenschouw genomen.

De Law Commission schrijft over de regel dat slechts the issuing of proceedings verjaring afwendt:

Dienovereenkomstig beveelt de Law Commission aan "that no change is needed to the present position that the limitation period should stop running when proceedings are issued".4

Dat deze regel van grote betekenis is, wil niet zeggen dat zij zonder uitzondering is. De verjaringstermijn wordt verlengd in geval van (i) disability, in welk kader onderscheiden wordt tussen minderjarigheid en geestelijke stoornis, en in geval van (ii) concealment, waarmee wordt bedoeld het verbergen van feiten waaruit de crediteur het bestaan van zijn vordering kan kennen. Een nieuwe termijn begint te lopen in geval van (iii) Acknowledgement en Part Payment, hetgeen eenvoudig betekent erkenning of gedeeltelijke betaling uit welke een erkenning valt op te maken.

Onder de Limitation Act komt aan (iii), Acknowledgement en Part Payment, vrij beperkte betekenis toe, in die zin dat zij slechts 'stuitende werking' hebben in geval van bepaalde typen claims, te weten claims for the recovery of land, claims in relation to mortgages, claims to recover a debt or other liquidated sum, en claims to recover a share or interest in the personal estate of a deceased person.5De Law Commission ziet voor die beperking geen grond en suggereert uitbreiding tot alle claims:

Wat ook zij van de al dan niet algemene toepasselijkheid van de regel dat erkenning stuit, het Engelse regime is in haar geheel wat stuitingsmogelijkheden betreft veel beperkter dan het Nederlandse. Wij zien weliswaar een Engelse equivalent van onze regel dat rechtsvervolging stuit, een Engelse equivalent van onze regel dat erkenning stuit en Engelse equivalenten van een aantal van onze verlengingsgronden. Wij zien evenwel geen Engelse equivalent van onze belangrijkste stuitingshandeling, te weten stuiting door aanmaning of mededeling dat de crediteur zijn recht op nakoming voorbehoudt. Dat is een verschil waarvan het belang moeilijk te overschatten is.

Zo blijkt het Engelse stelsel nog verder van het Nederlandse af te staan dan het Duitse. Als in praktische zin zeer betekenisvolle stuitingsgrond kende het Duitse recht naast de rechtsvervolging nog de onderhandelingen; een dergelijke zwaarwichtig alternatief ontbreekt in het Engelse recht.