4.8 TUSSENCONCLUSIE

In dit hoofdstuk zijn de verschillende functies van het beheerplan voor Natura 2000-gebieden onderzocht. Deze analyse ligt in het verlengde van hoofdstuk 3 waar het wettelijk kader voor het beheerplan is geschetst. Het beheerplan vervult een groot aantal belangrijke functies bij de bescherming van kwalificerende habitats en soorten in Natura 2000-gebieden. In dat verband is achtereenvolgens stilgestaan bij het gebruik als beleids- en uitvoeringsprogramma, toetsingskader en beleidsregel, het uitzonderen van bestaand gebruik van de vergunningplicht van artikel 19d, eerste lid Nbw 1998 en als instrument voor de realisering van de PAS. Het beheerplan speelt een centrale rol bij de bescherming van Natura 2000-gebieden. Zo beschouwd valt de juridische betekenis van het beheerplan moeilijk te onderschatten. De functies van het beheerplan voor Natura 2000-gebieden vormt een getrouwe afspiegeling van de verschillende (onder)delen van artikel 6 Hrl.

Toch vormt het beheerplan voor Natura 2000-gebieden geen volledige implementatie van artikel 6 Hrl. In dat verband moet worden gewezen op het feit dat het beheerplan niet rechtstreeks doorwerkt in andere plannen en besluiten. De huidige Nbw 1998 bevat geen bevoegdheidsgrondslag voor het opnemen van algemeen verbindende voorschriften in dit planfiguur. De uitvoering van het beheerplan moet worden geborgd met behulp van (aanvullende) besluitvorming. Op die manier is het mogelijk om de doelstelling van het beheerplan te verwezenlijken en te voldoen aan de vereisten van artikel 6 Hrl.

In het wetsvoorstel voor de Wet natuurbescherming blijven de huidige functies van het beheerplan voor Natura 2000-gebieden gehandhaafd. In vergelijking met de Nbw 1998 is de inzet van het beheerplan voor de realisering van de PAS niet langer verplicht. Net als in de huidige situatie vormt het beheerplan geen volledige implementatie van artikel 6 Hrl. Het blijkt ook in de toekomst noodzakelijk om de uitvoering van het beheerplan te borgen door middel van aanvullende besluiten en/of plannen.

De bovenstaande conclusies sluiten aan bij de bevindingen in hoofdstuk 3. Het beheerplan kan een belangrijke rol vervullen bij de bescherming van kwalificerende habitats en soorten in een Natura 2000-gebied. Aan de andere kant is dit instrument vanwege de juridische status (niet in rechte afdwingbaar) kwetsbaar. Dit roept de vraag op of het niet mogelijk is om Natura 2000-gebieden (mede) te beschermen door middel van instrumenten in andere sectorale wetten. Deze vraag komt aan de orde in hoofdstuk 6, 7, 8 en 9 van dit boek.