8.4.6 Conclusie en systematiek van de toetsing aan de algemene oneerlijkheidsnorm

521. Het 'cumulatieve' karakter van de twee criteria ter invulling van de algemene oneerlijkheidsnorm uit art. 6:193b lid 2 — de strijd met de professionele toewijding en de merkbare beperking van het beoordelingsvermogen met als (mogelijk) gevolg een 'verkeerd' besluit — is duidelijk benadrukt in de wet1 en in de literatuur.2 Aan het 'cumulatieve' karakter van art. 6:193b lid 2 zal m.i. niet snel voorbij worden gegaan.3 In deze paragraaf is ingegaan op de inhoud van de criteria bij de hoofdnorm. Tot op heden is de professionele toewijding vooral afgeleid uit gedragscodes en het besluitcriterium ruim opgevat. Van een verzwaarde causaliteitseis is in de praktijk nog weinig gebleken.4

De hoofdnorm is tot op heden nog niet toegepast in de Nederlandse rechtspraktijk. De verwachting is dat de algemene oneerlijkheidsnorm niet vaak zal worden gebruikt (par. 8.9). De meeste handelspraktijken zullen als misleidend of agressief kunnen worden aangemerkt en dus aan de hand van de subnormen worden aangepakt.5 In de volgende paragrafen wordt op de subnormen ingegaan. Wat hierboven is gesteld omtrent de omgang met de referentieconsument en het besluitcriterium geldt eveneens bij de subnormen, waarin beide elementen voorkomen.