Rb. Zeeland-West-Brabant, 01-09-2021, nr. 02-275123-19

Het standpunt van de officieren van justitie

De officieren van justitie achten wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan feit 1 subsidiair, feit 2 en feit 3. Voor de gekwalificeerde doodslag van feit 1 subsidiair baseren zij zich op de verklaringen [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] over het door verdachte gepleegde geweld tegen [voornaam 1] [slachtoffer] , het sectierapport, de bloedsporen in de bus en het bloedspoor in de woning. Voor het medeplegen van de wederrechtelijke vrijheidsberoving van feit 2 baseren de officieren van justitie zich op de verklaringen [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] . Voor feit 3 baseren de officieren van justitie zich op de verklaringen [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] en de verklaring van verdachte zelf over zijn betrokkenheid bij het wegmaken van het lichaam.

Het standpunt van de verdediging

De verdediging bepleit integrale vrijspraak van feit 1. De verdediging betwist dat [voornaam 1] [slachtoffer] is overleden door toedoen van verdachte. De verdediging vindt de verklaring [medeverdachte 1] over het door verdachte genoemde geweld en het tijdstip van overlijden onbetrouwbaar. [voornaam 1] [slachtoffer] is volgens de verdediging pas in Nederland komen te overlijden en door een door [medeverdachte 1] toegediende dodelijke hoeveelheid GBL. Het rapport van de patholoog en het ter zitting overgelegde aanvullend proces-verbaal van bevindingen sluit deze mogelijkheid niet uit.

De verdediging refereert zich aan het oordeel van de rechtbank over de bewezenverklaring van feit 2, maar stelt zich op het standpunt dat het strafverzwarend gevolg, de dood, niet aan verdachte kan worden toegerekend. Voor dat onderdeel dient vrijspraak te volgen.

De verdediging refereert zich tot slot aan het oordeel van de rechtbank over de bewezenverklaring van feit 3.

Het oordeel van de rechtbank

De bewijsmiddelen

De bewijsmiddelen zijn in bijlage II aan dit vonnis gehecht.

De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs

Op de inhoudelijke zitting hebben de verdachten [voornaam 2] [medeverdachte 1] , [medeverdachte 4] , (moeder) [medeverdachte 3] en (dochter) [medeverdachte 2] terecht gestaan. Zij worden hierna [medeverdachte 1] , [medeverdachte 4] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] genoemd. [getuige 1] en [getuige 2] zijn de

- indertijd minderjarige - zonen [medeverdachte 1] .

De rechtbank stelt op grond van de bewijsmiddelen vast dat [voornaam 1] [slachtoffer] op zondag 2 juni 2019 vroeg in de avond naar de woning [medeverdachte 1] in [plaatsnaam 2] (België) is gelokt als uitvoeringsbegin van een plan om geld van hem te stelen. Tijdens de verdere uitvoering van dat plan is [voornaam 1] [slachtoffer] op enig moment overleden en op dinsdagmiddag 4 juni 2019 zijn in Steenbergen (Nederland) spullen gekocht om zijn dode lichaam te laten verdwijnen. Zijn lichaam is vervolgens in Steenbergen gezaagd en verbrand en uiteindelijk is een klein aantal overgebleven restanten in een speciekuip met beton in het Schelde-Rijnkanaal gegooid.

Deze korte weergave van de gang van zaken is voor geen van de verdachten door de verdediging betwist. De rechtbank moet vervolgens echter beoordelen of een of meer van de strafrechtelijke verwijten uit de tenlastelegging van iedere afzonderlijke verdachte wettig en overtuigend bewezen kunnen worden. Daartoe zal de rechtbank onder 4.3.2.1 eerst gedetailleerder op een rij zetten wat zij op basis van de bewijsmiddelen vaststelt over de feitelijke gang van zaken. Dat betekent niet dat de rechtbank in het vervolg van deze bewijsoverwegingen de vraag kan beantwoorden hoe de laatste dagen van [voornaam 1] [slachtoffer] er exact hebben uitgezien. Dat is ook niet nodig voor haar taak. Maar de rechtbank kan zich voorstellen dat dat met name voor de nabestaanden op bepaalde punten een teleurstelling kan zijn.

De verdere opbouw van paragraaf 4.3.2 is als volgt:

4.3.2.1 De feitelijke gang van zaken4.3.2.2 Tussenconclusie wederrechtelijke vrijheidsberoving en poging diefstal met geweld4.3.2.3 Het moment van overlijden van [voornaam 1] [slachtoffer]4.3.2.4 De rol van [medeverdachte 2] bij de vrijheidsberoving en de poging diefstal met geweld4.3.2.5 De rol [medeverdachte 1] bij de vrijheidsberoving en de poging diefstal met geweld4.3.2.6 De rol van [medeverdachte 3] bij de vrijheidsberoving en de poging diefstal met geweld4.3.2.7 De rol van [medeverdachte 4] bij de vrijheidsberoving en de poging diefstal met geweld4.3.2.8 Strafrechtelijke verantwoordelijkheid voor de dood van [voornaam 1] [slachtoffer]4.3.2.9 Het onttrekken van het lichaam van [voornaam 1] [slachtoffer] aan de nasporing

4.3.2.1 De feitelijke gang van zaken

4.3.2.1.1 Vanaf februari 2018 tot 2 juni 2019

Sinds 10 februari 2018 huurde [medeverdachte 1] de woning aan de [adres 1] [medeverdachte 1] was gestopt met haar prostitutiewerk, maar hield contact met twee mannen. [voornaam 1] [slachtoffer] was degene die haar het best verzorgde. Hij heeft samen met haar het huurcontract voor haar woning afgesloten met de verhuurder. Hij betaalde haar huur en onderhield haar. [voornaam 1] [slachtoffer] vertelde altijd dat hij veel zwart geld had en had [medeverdachte 1] ook verteld dat dat geld achter de radiators lag.

Enige maanden voor 2 juni 2019 leerde [medeverdachte 1] [medeverdachte 4] kennen. Dat was liefde op het eerste gezicht en eind april 2019 schreef hij zich in op haar adres. Tegen [medeverdachte 4] vertelde ze ook over [voornaam 1] [slachtoffer] en zijn geld. In het weekend van 1 en 2 juni kwamen [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] bij [medeverdachte 4] en [medeverdachte 1] en haar zonen in [plaatsnaam 2] om wietplanten te knippen.

4.3.2.1.2 Zondag 2 juni 2019

Zondagmiddag 2 juni zaten [medeverdachte 1] , [medeverdachte 4] en [medeverdachte 3] buiten en [medeverdachte 2] , [getuige 2] en [getuige 1] waren weg. Toen zei [medeverdachte 4] dat het knippen niet doorging en vroeg hij of ze [voornaam 1] [slachtoffer] niet te grazen konden nemen. [medeverdachte 1] bevestigde dat [voornaam 1] [slachtoffer] geld had, maar dat het niet zo makkelijk was om dat te pakken zonder herkend te worden. [medeverdachte 4] kwam toen met het idee om hem een slaapmiddel toe te dienen en als ze dan het geld hadden opgehaald, zouden ze hem ergens anders wakker laten worden in zijn bus, zonder dat hij wist wat hem was gebeurd. De bedoeling was de sleutels van [voornaam 1] [slachtoffer] af te pakken, dat [medeverdachte 1] aan zou wijzen waar hij woonde en dat [medeverdachte 4] daar binnen zou gaan om het geld weg te halen dat [voornaam 1] bewaarde. Inmiddels in aanwezigheid van [medeverdachte 2] , [getuige 1] en [getuige 2] maakte [medeverdachte 4] binnen aan de eettafel slaappillen klein die [voornaam 3] buiten uit haar tas had gehaald. [medeverdachte 1] heeft vervolgens de telefoon van [medeverdachte 3] gebruikt om meermalen met [voornaam 1] [slachtoffer] te bellen, die ze rond 18.30 uur voor de eerste keer echt te spreken kreeg. Ze vroeg hem of hij naar haar wilde komen om de huur van haar huis te betalen, want dat moest nog omdat ze er te laat mee was.

Rond 21.30 uur arriveerde [voornaam 1] [slachtoffer] met zijn Peugeot Boxer bij de woning [medeverdachte 1] . Hij parkeerde die altijd op de oprit naast het huis. [medeverdachte 4] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 2] en [getuige 1] waren weg, omdat [voornaam 1] anders niet binnen zou komen. [getuige 2] was bij haar gebleven. Binnen gaf [voornaam 1] [slachtoffer] haar het geld voor de huur en ging hij aan zijn administratie werken. Ondertussen bracht [medeverdachte 1] hem thee met daarin het slaapmiddel. Toen hij aangaf moe te zijn, is [medeverdachte 1] met hem naar haar slaapkamer gelopen waar hij in bed is gaan liggen. Rond 23.15 uur heeft [medeverdachte 1] met de telefoon van [medeverdachte 3] WhatsApp berichten aan de telefoon van [medeverdachte 4] gestuurd om te laten weten dat [voornaam 1] [slachtoffer] sliep. [medeverdachte 4] kwam met de andere drie terug naar de woning [medeverdachte 1] . [getuige 1] en [medeverdachte 4] zijn daar naar binnen gegaan. [medeverdachte 4] pakte het huurgeld dat in de keuken lag. Terwijl [medeverdachte 1] toekeek, heeft [medeverdachte 4] de handen en voeten van [voornaam 1] [slachtoffer] vastgebonden met tiewraps en tape rond zijn hoofd gedaan met een prop in zijn mond. [medeverdachte 4] heeft ook de sleutels van [voornaam 1] [slachtoffer] van zijn werkbus en zijn woning in [plaatsnaam 3] gepakt.

4.3.2.1.3 Maandag 3 juni 2019

Vervolgens zijn [medeverdachte 4] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] in de vroege nacht van 3 juni 2019 in de auto van [medeverdachte 4] naar Nederland gereden. [getuige 1] en [getuige 2] bleven achter in de woning [medeverdachte 1] waar [voornaam 1] [slachtoffer] lag. [medeverdachte 4] heeft in de auto verteld dat hij geld had en [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] hebben toen gezien dat [medeverdachte 4] een dikke stapel bankbiljetten had. Daarmee is onder andere eten en cocaïne gekocht. Tijdens de rit belde [getuige 2] naar het telefoonnummer van [medeverdachte 2] en zei dat de man wakker was. [medeverdachte 4] zei tegen [getuige 2] dat hij maar een stoel voor de deur moest zetten. Terug in de woning [medeverdachte 1] gaan [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] rond 05.00 uur slapen en blijven [medeverdachte 4] en [medeverdachte 1] op.

Tegen 09.00 uur die ochtend zijn [medeverdachte 4] en [medeverdachte 1] met de auto van [medeverdachte 4] naar de woning van [voornaam 1] [slachtoffer] in [plaatsnaam 3] gereden. Terwijl [medeverdachte 1] in de auto bleef wachten, heeft [medeverdachte 4] in de woning naar geld gezocht en daarbij de radiotoren van de muur getrokken. [medeverdachte 4] keerde zonder geld, maar woedend terug in de auto en ging tekeer dat hij zou zorgen dat [voornaam 1] [slachtoffer] alsnog zou zeggen waar het geld wel lag. Tijdens de terugreis van [medeverdachte 4] en [medeverdachte 1] naar de woning [medeverdachte 1] heeft [medeverdachte 3] vanuit die woning om 11.18 uur met haar telefoon een appje gestuurd naar de telefoon van [medeverdachte 4] met de tekst: “Hij is wakker en aan roepen.” Kort voor 11.30 uur kwamen [medeverdachte 4] en [medeverdachte 1] terug in de woning [medeverdachte 1] . Toen de deur van de slaapkamer werd geopend waar [voornaam 1] [slachtoffer] vastgebonden op bed lag, was bloed op zijn gezicht te zien. [medeverdachte 4] is vervolgens met een bivakmuts op de slaapkamer ingegaan en heeft [voornaam 1] [slachtoffer] in de slaapkamer met een pistool geslagen.

Vervolgens is [voornaam 1] [slachtoffer] in een dekbed gewikkeld en door [medeverdachte 4] en [medeverdachte 3] naar de werkbus getild. [medeverdachte 1] stond bij de bus en heeft de zijdeur geopend en meegeholpen [voornaam 1] [slachtoffer] goed te leggen. Op verzoek van [medeverdachte 4] heeft [medeverdachte 1] toen [voornaam 1] [slachtoffer] omhoog gehouden zodat hij zat, waarna [medeverdachte 4] hem twee harde vuistslagen in het gezicht heeft gegeven. De handen en voeten van [slachtoffer] waren nog steeds vastgebonden en er zat ducttape op zijn gezicht. [medeverdachte 1] heeft vervolgens achter het stuur plaatsgenomen en is rond 11.40 uur weggereden met [medeverdachte 4] bij [voornaam 1] [slachtoffer] in de laadruimte. Daarna is de bus naar Antwerpen gereden en uiteindelijk was deze tegen 13.45 uur weer terug bij de woning [medeverdachte 1] .

Tijdens deze rit is [voornaam 1] [slachtoffer] mishandeld door [medeverdachte 4] . [medeverdachte 1] hoorde [medeverdachte 4] razen en [voornaam 1] [slachtoffer] gillen. Ze heeft op enig moment de bus stil gezet en de deur geopend. Het gereedschap en de koffers lagen op dat moment op [voornaam 1] [slachtoffer] en de bus zat onder het bloed. [medeverdachte 4] heeft toen tegen [medeverdachte 1] gezegd dat ze om kon keren, omdat [voornaam 1] [slachtoffer] had gezegd waar het geld lag.

Terug bij de woning [medeverdachte 1] in [plaatsnaam 2] is [voornaam 1] van [slachtoffer] door [medeverdachte 3] en [medeverdachte 4] uit de bus gehaald. Op dat moment was zijn gezicht helemaal blauw en dik en zat het onder het bloed. Ook zijn armen zaten onder het bloed. [medeverdachte 3] en [medeverdachte 4] hebben hem terug in de slaapkamer op de grond gelegd. [medeverdachte 4] is met een pistool de slaapkamer ingegaan en liep in en uit. Hij heeft [voornaam 1] [slachtoffer] in ieder geval één keer met het pistool op zijn hoofd geslagen.

[medeverdachte 3] heeft toen gezegd dat ze allemaal naar haar toe konden. Daarmee bedoelde ze haar woning op het kamp in [plaatsnaam 1] Ze heeft de slaapkamer helemaal leeg gehaald. Er lag allemaal bloed op het bed. Op de grond lagen bloedspetters en er zaten wat bloedspetters op een mand of kist die er stond. [voornaam 1] [slachtoffer] is toen in een dekbed naar de werkbus gedragen en in de laadruimte gelegd. [medeverdachte 2] is met [getuige 2] en [getuige 1] vooruit gereden in de auto van [medeverdachte 4] om te kijken of er onderweg geen politie was. Zij passeerde rond 15.16 uur Zandvliet, wat volgens internet op een half uur rijden van [plaatsnaam 2] ligt. [medeverdachte 1] reed in de werkbus met [voornaam 1] [slachtoffer] achterin en passeerde Zandvliet om 15.49 uur; een minuut later gevolgd door [medeverdachte 4] en [medeverdachte 3] in de Volkswagen Fox van [medeverdachte 3] .

De bus is eerst bij het woonwagenkampje aan de [adres 2] gezet, maar daarna twee keer verder weg verplaatst door [medeverdachte 1] . De eerste keer naar een veiling en een aantal uren later naar de [adres 3] . Die laatste keer reed [medeverdachte 2] er achter aan. Op de [adres 3] deed [medeverdachte 1] de schuifdeur van de laadruimte van de bus open en toen viel [voornaam 1] [slachtoffer] naar buiten. Hij was helemaal stijf geworden. [medeverdachte 2] heeft toen [medeverdachte 4] gehaald en die heeft [voornaam 1] [slachtoffer] terug de bus in geduwd. Het was in de nacht van maandag 3 juni op dinsdag 4 juni 2019.

4.3.2.1.4 Dinsdag 4 juni 2019

Dinsdag 4 juni 2019 is in de woonwagen van [medeverdachte 3] besproken wat er met het lichaam van [voornaam 1] [slachtoffer] moest gebeuren. [medeverdachte 4] bedacht verschillende theorieën wat ze moesten doen en [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] zaten erbij aan tafel. Uiteindelijk werd besloten dat het lichaam in stukken moest. Het plan om die stukken te verbranden in een ton is besproken door [medeverdachte 3] , [medeverdachte 4] en [medeverdachte 1] . [medeverdachte 4] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] zijn toen weggegaan en hebben rond 16.15 uur bij de [naam 1] in Steenbergen een kettingzaag, een sfeerhaard, 4 kilo briketten, 1 liter aanmaakvloeistof en 2 netten aanmaakhout gekocht. Toen zij terugkwamen in de woonwagen stond ook de werkbus met het lichaam van [voornaam 1] [slachtoffer] weer bij de woonwagen van [medeverdachte 3] . De laadruimte van de bus werd schoongemaakt door [medeverdachte 2] en de zonen [medeverdachte 1] . [medeverdachte 4] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] maakten van zeil een hokje in de garage van [medeverdachte 3] . [voornaam 1] [slachtoffer] werd in dat hokje op een pallet gelegd. Daar is hij vervolgens met de bij [naam 1] gekochte kettingzaag in stukken gezaagd. [medeverdachte 4] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] waren degenen die bij deze handelingen in de garage aanwezig waren. Dit vond plaats in de nachtelijke uren van dinsdag 4 op woensdag 5 juni 2019.

4.3.2.1.5 Na dinsdag 4 juni 2019

Na het zagen werden de lichaamsdelen door [medeverdachte 4] en [medeverdachte 3] in zwarte wiettassen van [medeverdachte 3] gedaan en achter haar woonwagen gelegd. [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] hebben de garage schoon gemaakt. De lichaamsdelen werden verbrand in een 200 liter olievat dat [medeverdachte 3] bij een andere bewoner van het woonwagenkamp had gehaald. Daarbij werden hout, benzine, briketten en houtskool gebruikt; ook hout uit de laadruimte van de werkbus. [medeverdachte 4] deed de lichaamsdelen van [voornaam 1] [slachtoffer] in het vat. [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en de zonen [medeverdachte 1] hielden het vuur in de ton meerdere dagen brandend. [medeverdachte 4] en [medeverdachte 3] waren daar ook bij aanwezig. De resten uit het olievat, met daarin enkele delen van het lichaam van [voornaam 1] [slachtoffer] , werden door [medeverdachte 4] in twee [Naam 2] geschept. De zaag werd door [medeverdachte 4] in de Ligne in Steenbergen gegooid. [medeverdachte 3] was met hem daar naar toe gereden. Zij heeft ook het olievat schoongespoten.

Met de pinpas van [medeverdachte 2] werden door [medeverdachte 4] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] op 11 juni 2019 bij de [naam 1] in Steenbergen om 15.52 uur twee zakken cement en een speciekuip gekocht. De twee [Naam 2] met de restanten van het lichaam van [voornaam 1] [slachtoffer] werden in de speciekuip gezet. De speciekuip is door [medeverdachte 4] gevuld met beton en hij heeft de kuip onder de woonwagen van [medeverdachte 3] gezet om te laten drogen. Na twee of drie dagen hebben [medeverdachte 3] en [medeverdachte 4] die kuip opgepakt en samen in de auto van [medeverdachte 2] gezet, waarna [medeverdachte 4] de kuip in het water van het Schelde-Rijnkanaal heeft gegooid.

4.3.2.2 Tussenconclusie wederrechtelijke vrijheidsberoving en poging diefstalmet geweld

Op basis van het feitenrelaas van 4.3.2.1 kan naar het oordeel van de rechtbank wettig en overtuigend bewezen worden dat [voornaam 1] [slachtoffer] vanaf zondagavond 2 juni 2019 wederrechtelijk van zijn vrijheid is beroofd. Dat strafbare feit was echter geen doel op zich, maar was onderdeel van de uitvoering van de voorgenomen diefstal van zijn geld dat hij thuis in [plaatsnaam 3] had verborgen. Dat feit kan ook wettig en overtuigend bewezen worden.

Weliswaar was [voornaam 1] [slachtoffer] vrijwillig naar [medeverdachte 1] gekomen, maar als hij de werkelijke reden had gekend van haar verzoek om te komen, had hij meteen haar woning verlaten. De vrijheid daartoe werd hem echter ontnomen op het moment dat de toegediende slaapmedicatie zijn werk had gedaan. Het toedienen van die slaapmedicatie is het eerste geweld dat tegen [voornaam 1] [slachtoffer] is gepleegd. Met het plegen van geweld wordt namelijk gelijkgesteld het brengen in een staat van bewusteloosheid of onmacht. Juist die staat waarin [voornaam 1] [slachtoffer] werd gebracht, maakte het [medeverdachte 4] bij terugkomst in de woning [medeverdachte 1] mogelijk om vervolggeweld tegen [voornaam 1] [slachtoffer] te plegen door hem met tiewraps en ducttape te binden aan handen en voeten en zijn mond te snoeren met ducttape en een prop. Het eerste geweld en vervolggeweld voor de wederrechtelijke vrijheidsberoving is tegelijkertijd het eerste geweld en vervolggeweld voor de poging diefstal met geweld.

Voor de duidelijkheid merkt de rechtbank alvast op dat zij [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] vrij zal spreken voor de (alleen) bij hen als feit 3 tenlastegelegde voltooide diefstal met geweld in [plaatsnaam 2] op 2 juni 2019. Het gaat daarbij om diefstal met geweld van het door [voornaam 1] [slachtoffer] naar de woning [medeverdachte 1] meegebrachte huurgeld. Dat geld was echter al vrijwillig door [voornaam 1] [slachtoffer] aan [medeverdachte 1] gegeven voordat hem slaapmedicatie werd toegediend. Van diefstal, laat staan diefstal met geweld, was daarom geen sprake.

Voordat de rechtbank nader ingaat op de rol [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 4] en [medeverdachte 2] bij de wel bewijsbare wederrechtelijke vrijheidsberoving en poging diefstal met geweld, staat de rechtbank nu eerst stil bij een vraag die daarvoor ook van belang is. Dat is de vraag naar het moment van overlijden van [voornaam 1] [slachtoffer] .

4.3.2.3 Het moment van overlijden van [voornaam 1] [slachtoffer]

Anders dan de officieren van justitie is de rechtbank van oordeel dat niet overtuigend kan worden bewezen dat [voornaam 1] in [plaatsnaam 2] is overleden voordat hij met zijn eigen werkbus naar Steenbergen is vervoerd. Het bewijs daarvoor wordt enkel gevormd door de verklaringen [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] dat [medeverdachte 4] toen riep/zei dat [voornaam 1] dood was. Overigens verklaart [medeverdachte 3] dat [medeverdachte 4] zei dat hij “dacht” dat [voornaam 1] dood was. Ook de verklaring [medeverdachte 1] dat zij zag dat [voornaam 1] was overleden maakt dat niet anders. De rechtbank stelt namelijk vast dat er niemand bij [voornaam 1] is geweest die op een deskundige wijze heeft vastgesteld dat hij daadwerkelijk was overleden.

Dat uit de gang van zaken onder 4.3.2.1 geconcludeerd kan worden dat er voor de rit naar Steenbergen veelvuldig en heftig geweld op [voornaam 1] [slachtoffer] is uitgeoefend, maakt dat niet anders. Dat betekent namelijk niet per se dat [voornaam 1] [slachtoffer] al daadwerkelijk dood was toen hij in zijn werkbus werd gelegd voor de rit naar Steenbergen. Het is met name [medeverdachte 2] die heeft verklaard dat hij toen nog leefde. [medeverdachte 2] is de eerste van de verdachten die gedetailleerde verklaringen heeft afgelegd over de gang van zaken tijdens de van belang zijnde dagen. Dat zij in die verklaringen niet op alle punten even consistent is of lijkt te zijn, is voor de rechtbank echter onvoldoende om haar verklaringen dat [voornaam 1] [slachtoffer] nog leefde toen ze naar Steenbergen reden terzijde te schuiven. Daarbij merkt de rechtbank tot slot op dat niet alleen [medeverdachte 2] , maar ook de zonen [medeverdachte 1] in de woning [medeverdachte 1] in [plaatsnaam 2] blijkbaar niets hebben meegekregen van uitlatingen van [medeverdachte 4] dat [voornaam 1] [slachtoffer] dood was.

Voor de beoordeling van de rol van de verdachten is het ook niet nodig dat de rechtbank eenduidig vast kan stellen wanneer (en dus waar) [voornaam 1] [slachtoffer] was overleden. Daarvoor is voldoende wat naar het oordeel van de rechtbank wel wettig en overtuigend bewezen kan worden. Dat is dat [voornaam 1] [slachtoffer] in ieder geval was overleden toen zijn werkbus in Steenbergen is verplaatst naar de [adres 3] , gelet op de volledige lijkstijfheid die toen is waargenomen door [medeverdachte 1] . Daardoor moet een aantal uren daarvoor het concrete moment van overlijden zijn geweest.

Anders dan voor de officieren van justitie biedt de volledige lijkstijfheid voor de rechtbank onvoldoende aanknopingspunten om op basis van internetinformatie verantwoord terug te kunnen rekenen en alsnog te concluderen dat [voornaam 1] [slachtoffer] al in [plaatsnaam 2] was overleden. De rechtbank merkt daarbij op dat in het strafdossier zelf geen deskundigenbericht of andere informatie over het proces van lijkstijfheid zit. Uit informatie op internet is de rechtbank in ieder geval gebleken dat het daadwerkelijke verloop van het lijkstijfheidsproces in het concrete geval en de duur van de lijkstijfheid met name afhankelijk is van de omgevingstemperatuur. Die temperatuurgegevens zijn niet bekend en bovendien is het precieze moment van het verplaatsen van de bus naar de [adres 3] ook niet vast te stellen.

Bij de hierna volgende beoordeling van de rol van ieder van de vier verdachten zal de rechtbank in het voordeel van de verdachten voor de wederrechtelijke vrijheidsberoving en de poging diefstal met geweld uitgaan van een overlijden in de woning [medeverdachte 1] in [plaatsnaam 2] op maandagmiddag 2 juni 2019 kort voor de rit naar Steenbergen. Handelen en/of nalaten van de verdachten dat daarna plaats heeft gevonden, kan daardoor niet worden bewezenverklaard als uitvoeringshandeling van die twee strafbare feiten. Het kan wel bijdragen aan het bewijs voor ieders rol daarbij.

Pas na de bespreking van ieders rol bij voornoemde twee feiten zal de rechtbank ingaan op de vraag in hoeverre de verdachten strafrechtelijk ook verantwoordelijk zijn voor de dood van [voornaam 1] [slachtoffer] .

4.3.2.4 De rol van [medeverdachte 2] bij de vrijheidsberoving en de poging diefstal met

geweld

[medeverdachte 2] is niet verder vervolgd voor het medeplegen van de wederrechtelijke vrijheids-beroving en poging diefstal met geweld. Haar rol kan echter van belang kan zijn voor de duiding van de rol van haar drie medeverdachten. Daarom oordeelt de rechtbank hier expliciet dat [medeverdachte 2] aan deze twee feiten geen actieve feitelijke of intellectuele bijdrage heeft geleverd om van een strafrechtelijk relevante rol te kunnen spreken. Zij kan dan ook sowieso niet als (mede)pleger van deze feiten worden aangemerkt. In haar vonnis van gelijke datum onder parketnummer 02/240083-19 zal de rechtbank nader toelichten waarom zij [medeverdachte 2] ook vrijspreekt van de haar wel tenlastegelegde medeplichtigheid aan deze twee feiten.

4.3.2.5 De rol [medeverdachte 1] bij de vrijheidsberoving en de poging diefstal

met geweld

4.3.2.5.1 Wederrechtelijke vrijheidsberoving

Gelet op de hiervoor onder 4.3.2.1 geschetste gang van zaken is de rechtbank met de verdediging en de officieren van justitie van oordeel dat voor [medeverdachte 1] het medeplegen van de wederrechtelijke vrijheidsberoving van [voornaam 1] [slachtoffer] wettig en overtuigend bewezen kan worden. Dat die wederrechtelijke vrijheidsberoving ten dienste stond en feitelijk onderdeel vormde van de geplande diefstal met geweld doet daaraan niet af. Voor meer toelichting op de rol [medeverdachte 1] bij de wederrechtelijke vrijheidsberoving volstaat de rechtbank met een verwijzing naar de bespreking van haar rol bij de poging diefstal met geweld onder 4.3.2.5.2 hierna.

Het geweld dat tegen [voornaam 1] [slachtoffer] is gepleegd na het toedienen van de slaappillen en het binden en tapen van [voornaam 1] [slachtoffer] ziet de rechtbank als uitvoeringshandelingen van de geplande diefstal met geweld en niet van de wederrechtelijke vrijheidsberoving. Bovendien neemt de rechtbank - kort samengevat - het vervoeren van [voornaam 1] [slachtoffer] in de werkbus naar Steenbergen en ter plaatse niet mee, omdat zij voor dit feit in het voordeel [medeverdachte 1] uitgaat van het scenario dat [voornaam 1] [slachtoffer] daarvoor al was overleden. Dat betekent dat de rechtbank bij de wederrechtelijke vrijheidsberoving een aantal van de feitelijk tenlastegelegde (gewelds)handelingen niet wettig en overtuigend bewezen acht, evenmin als dat de wederrechtelijke vrijheidsberoving, die wel wettig en overtuigend bewezen kan worden, de dood van [voornaam 1] [slachtoffer] tot gevolg heeft gehad.

4.3.2.5.2 Poging diefstal met geweld

Medeplegen

De rechtbank is van oordeel dat voor [medeverdachte 1] het bij haar primair tenlastegelegde medeplegen van een poging diefstal met geweld wettig en overtuigend bewezen kan worden. Uit het dossier en het onderzoek ter terechtzitting leidt de rechtbank over de betrokkenheid [medeverdachte 1] bij het tenlastegelegde het volgende af.

De rechtbank merkt allereerst op dat [medeverdachte 1] al voor het weekend van 1 en 2 juni 2019 informatie over zwart geld van [voornaam 1] [slachtoffer] heeft gedeeld met [medeverdachte 4] . [medeverdachte 4] wiens verleden zij kende en van wie zij wist waartoe hij in staat was. Toen [medeverdachte 4] die zondagmiddag 2 juni 2019 zijn plan op tafel legde om [voornaam 1] [slachtoffer] te grazen te nemen, heeft zij nog eens bevestig dat hij veel geld had. [medeverdachte 1] is aanwezig bij de verdere bespreking van het plan en degene die hem, overeenkomstig dat plan, die avond naar haar woning in [plaatsnaam 2] lokt met de smoes dat zij geld nodig heeft om achterstallige huur te betalen. Daarmee zet verdachte het plan in werking om [voornaam 1] [slachtoffer] van zijn geld te beroven.

[voornaam 1] [slachtoffer] komt ook naar de woning [medeverdachte 1] en neemt het door haar gevraagde huurgeld voor haar mee. Na ontvangst van dat geld stuurt zij [voornaam 1] [slachtoffer] niet alsnog weg om te zorgen dat het plan geen verdere doorgang kan vinden. Integendeel, het is dan [medeverdachte 1] die het eerste, volgens plan afgesproken geweld pleegt tegen [voornaam 1] [slachtoffer] door hem - ongemerkt - slaapmedicatie toe te dienen. Als onder andere de door haar ingeseinde [medeverdachte 4] terugkeert naar haar woning is [medeverdachte 1] er bij aanwezig als [medeverdachte 4] op haar slaapkamer [voornaam 1] [slachtoffer] bindt en tapet; het volgende geweld voor de uitvoering van de voorgenomen diefstal. Dat zij tegen dit geweld heeft geprotesteerd is niet gebleken. Zij gaat vervolgens met onder andere [medeverdachte 4] en [medeverdachte 3] naar Nederland waar onder meer eten en drugs worden gekocht met het huurgeld van [voornaam 1] [slachtoffer] .

Maandagochtend 3 juni 2019 rijdt zij met [medeverdachte 4] naar de woning van [voornaam 1] [slachtoffer] en wacht op hem, terwijl [medeverdachte 4] de woning doorzoekt naar geld. [medeverdachte 4] keert zonder geld maar woedend terug in de auto en gaat tekeer dat hij zal zorgen dat [voornaam 1] [slachtoffer] alsnog zegt waar het geld wel ligt. De verklaring [medeverdachte 1] dat zij dacht dat [medeverdachte 4] dat vriendelijk aan hem zou vragen, schuift de rechtbank als ongeloofwaardig terzijde. Ook tijdens deze rit en bij thuiskomst is van distantiëren door [medeverdachte 1] niet gebleken. Integendeel, als [voornaam 1] [slachtoffer] daarna voor de eerste keer door [medeverdachte 4] en [medeverdachte 3] achter in zijn werkbus wordt gelegd, houdt [medeverdachte 1] hem op verzoek van [medeverdachte 4] overeind, waarna [medeverdachte 4] hem volgens [medeverdachte 1] twee ongelooflijk harde vuistslagen geeft. Zo hard dat hij van een hand een knokkel open sloeg. Dat belet [medeverdachte 1] echter niet om vervolgens met de bus te gaan rijden, terwijl [medeverdachte 4] achter in de laadruimte bij [voornaam 1] [slachtoffer] blijft.

[medeverdachte 1] hoort dan dat [medeverdachte 4] fors geweld tegen [voornaam 1] [slachtoffer] gebruikt en ziet een deel van de gevolgen daarvan als ze een tussenstop maken, waarbij de schuifdeur van de laadruimte wordt geopend. Ook tijdens die hele rit heeft [medeverdachte 1] zich op geen enkele wijze gedistantieerd van het door [medeverdachte 4] gepleegde geweld. Ze heeft ook geen hulp voor [voornaam 1] [slachtoffer] gezocht, terwijl zij als bestuurster letterlijk de sleutels in handen had om een einde aan deze geweldsrit te maken.

Na terugkomst van de geweldsrit wordt [voornaam 1] [slachtoffer] weer de woning [medeverdachte 1] ingedragen en ziet [medeverdachte 1] hoe zijn gezicht dik en blauw is en net als zijn armen onder het bloed zit. Zij is er vervolgens getuige van dat op haar slaapkamer nog meer geweld op hem wordt uitgeoefend door [medeverdachte 4] . Ook hier is van distantiëren of protesteren niet gebleken. Uitgaande van het scenario dat [voornaam 1] [slachtoffer] toen is overleden, is ook daarna van afstand nemen geen sprake. Integendeel, zij is volop betrokken bij het wegmaken van (het lichaam van) [voornaam 1] [slachtoffer] in Steenbergen, waarover later kort wat meer onder 4.3.2.9.

Op grond van het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de voor medeplegen vereiste voldoende nauwe en bewuste samenwerking tussen [medeverdachte 1] en in ieder geval medeverdachte [medeverdachte 4] is komen vast te staan. Anders dan de officieren van justitie is de rechtbank van oordeel dat die enkel was gericht op het wegnemen door [medeverdachte 1] en haar mededader(s) van geld van [voornaam 1] [slachtoffer] en niet ook op het afgeven van geld door hem aan [medeverdachte 1] en haar mededader(s).

4.3.2.6 De rol van [medeverdachte 3] bij de vrijheidsberoving en de poging diefstal met geweld

4.3.2.6.1 Wederrechtelijke vrijheidsberoving

Gelet op de hiervoor onder 4.3.2.1 geschetste gang van zaken is de rechtbank van oordeel dat ook voor [medeverdachte 3] het medeplegen van de wederrechtelijke vrijheidsberoving van [voornaam 1] [slachtoffer] wettig en overtuigend bewezen kan worden. Dat die wederrechtelijke vrijheidsberoving ten dienste stond en feitelijk onderdeel vormde van de geplande diefstal met geweld doet daaraan niet af. De rol van [medeverdachte 3] volgt uit de bespreking van haar rol bij die poging diefstal met geweld hierna.

4.3.2.6.2 Poging diefstal met geweld

Primair medeplegen

De rechtbank is van oordeel dat ook voor [medeverdachte 3] het primair tenlastegelegde medeplegen van een poging diefstal met geweld wettig en overtuigend bewezen kan worden. Dat [medeverdachte 3] zelf geen vrijheidsbenemende en andere geweldshandelingen tegen [voornaam 1] [slachtoffer] of een wegnemingspoging heeft verricht, doet daar niet aan af. Zelfs iemand die helemaal niet op een plaats delict aanwezig is geweest, kan in voorkomende gevallen als medepleger worden aangemerkt.

Zoals hiervoor onder 4.3.2.5.2 al overwogen kan medeplegen van een strafbaar feit worden bewezenverklaard, indien is komen vast te staan dat bij het begaan daarvan sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking. De materiële en/of intellectuele bijdrage van de verdachte aan het strafbare feit zal dan van voldoende gewicht moeten zijn. Bij de beoordeling of daaraan is voldaan, kan rekening worden gehouden met onder meer de intensiteit van de samenwerking, de onderlinge taakverdeling, de rol in de voorbereiding, de uitvoering of de afhandeling van het delict en het belang van de rol van de verdachte, haar aanwezigheid op belangrijke momenten en het zich niet terugtrekken op een daartoe geëigend tijdstip.

Uit het dossier en het onderzoek ter terechtzitting leidt de rechtbank over de betrokkenheid van [medeverdachte 3] bij het tenlastegelegde het volgende af.

[medeverdachte 3] was met [medeverdachte 1] en [medeverdachte 4] op zondagmiddag 2 juni 2019 aanwezig bij de bespreking in de tuin toen [medeverdachte 2] en de zonen [medeverdachte 1] er nog niet waren. Haar verklaring dat het daar besproken plan om geld te stelen alleen zag op “geld voor de huur [medeverdachte 1] ” schuift de rechtbank als ongeloofwaardig terzijde en wel om de volgende redenen.

Allereerst hoefde huurgeld voor [medeverdachte 1] helemaal niet van [voornaam 1] [slachtoffer] gestolen te worden. Hij gaf al vanaf het begin van de gezamenlijk aangegane huurovereenkomst steeds geld aan [medeverdachte 1] , zodat zij de maandelijkse huur kon betalen, en was nu ook ingegaan op haar telefonische verzoek om haar huurgeld te brengen. Bovendien heeft [medeverdachte 3] in de auto van [medeverdachte 4] de stapel geld gezien die [medeverdachte 4] mee had genomen uit de woning [medeverdachte 1] , nadat [voornaam 1] [slachtoffer] in diepe slaap was. Zij heeft in de auto ook mee moeten krijgen dat [medeverdachte 4] tegen [getuige 2] zei dat hij maar een stoel tegen de slaapkamerdeur moest zetten, toen [getuige 2] belde dat [voornaam 1] [slachtoffer] wakker was. Zeker bij terugkomst van de reis naar Nederland, waar met het geld van [voornaam 1] [slachtoffer] onder andere eten en drugs werd gekocht, heeft [medeverdachte 3] de werkbus van [voornaam 1] [slachtoffer] op de oprit bij de woning [medeverdachte 1] moeten zien staan. Gesteld noch gebleken is dat zij toen heeft gevraagd waarom [voornaam 1] [slachtoffer] vervolgens niet in die bus is gezet en naar elders is gereden om wakker te worden zonder in de gaten te hebben wat er is gebeurd. Dat was immers ook onderdeel van het plan en bij die terugkomst in [plaatsnaam 2] was het daarvoor een uitermate geschikt moment. Het was nog nacht en dus rustig buiten en het door [voornaam 1] [slachtoffer] meegebrachte geld was al in het bezit van [medeverdachte 4] . Dat [medeverdachte 3] dat niet gevraagd heeft, is voor de rechtbank alleen begrijpelijk als zij wist dat het geld waar het echt om ging nog niet binnen was. Tot slot draagt haar berichtje aan [medeverdachte 4] en [medeverdachte 1] maandagochtend 3 juni 2019 om 11.18 uur ook bij aan de ongeloofwaardigheid van haar verklaring over het (beperkte) doel van het plan. Zij bericht niet meer dan: “Hij is wakker en aan roepen.” In dit bericht van [medeverdachte 3] is geen enkele verbazing te lezen over het feit dat [voornaam 1] [slachtoffer] op dat tijdstip nog steeds in de woning [medeverdachte 1] is. Dat is naar het oordeel van de rechtbank alleen passend als zij weet dat het op zondagmiddag ook met haar besproken plan ziet op het wegnemen van geld dat [voornaam 1] [slachtoffer] niet bij zich, maar elders verborgen had.

[medeverdachte 3] heeft ook concreet meegewerkt aan de uitvoering van het besproken plan om [voornaam 1] [slachtoffer] te grazen te nemen. Zij heeft haar telefoon aan [medeverdachte 1] gegeven, zodat [medeverdachte 1] daarmee [voornaam 1] [slachtoffer] onder valse voorwendselen naar de woning [medeverdachte 1] kon lokken. Diezelfde telefoon heeft [medeverdachte 3] bij [medeverdachte 1] achtergelaten toen [medeverdachte 3] daarna met onder andere [medeverdachte 4] de woning verliet, omdat [voornaam 1] [slachtoffer] anders niet binnen zou komen. Met de telefoon van [medeverdachte 3] heeft [medeverdachte 1] immers later die avond aan [medeverdachte 4] laten weten dat [voornaam 1] [slachtoffer] over 15 minuten in diepe slaap zal zijn, waarna [medeverdachte 4] en onder andere [medeverdachte 3] terug konden komen en terug zijn gegaan.

Ook aan de diepe slaap van [voornaam 1] [slachtoffer] heeft [medeverdachte 3] een essentiële bijdrage geleverd. Zij was degene die slaapmedicatie bij zich had en dat ’s middags beschikbaar heeft gesteld om later die avond - ongemerkt - aan [voornaam 1] [slachtoffer] toe te kunnen laten dienen. Daarmee heeft zij het eerste geweldsmiddel tegen [voornaam 1] [slachtoffer] geleverd. Niet alleen voor de wederrechtelijke vrijheidsberoving, maar ook voor de geplande diefstal met geweld. Dat [medeverdachte 1] dat geweld feitelijk heeft toegepast, doet niet af aan de essentiële bijdrage van [medeverdachte 3] .

De volgende bijdrage die [medeverdachte 3] heeft geleverd, is het op maandagochtend 3 juni 2019 om 11.18 uur via een Whats App bericht waarschuwen van [medeverdachte 4] dat [voornaam 1] [slachtoffer] wakker was en aan het roepen. De rechtbank is van oordeel dat [medeverdachte 3] op dat moment bij uitstek in de gelegenheid was om aan de vrijheidsberoving van [voornaam 1] [slachtoffer] een einde te maken. En daarmee dus ook aan de lopende poging diefstal met geweld. Naast [voornaam 1] [slachtoffer] was [medeverdachte 3] op dat moment alleen met de kinderen [medeverdachte 1] en haar eigen dochter [medeverdachte 2] in de woning aanwezig. Daarbij merkt de rechtbank op dat [medeverdachte 3] expliciet heeft verklaard geen enkel moment bang te zijn geweest van [medeverdachte 4] , die een ex van haar was. In plaats van een einde te maken aan de wederrechtelijke vrijheidsbeneming en poging diefstal met geweld door [voornaam 1] [slachtoffer] te laten gaan en wellicht zelfs de politie te bellen, kiest zij ervoor om te blijven en [medeverdachte 4] te waarschuwen. Zij besluit niet alleen voor zichzelf deel te blijven nemen aan voornoemde strafbare feiten, maar onthoudt ook de twee kinderen [medeverdachte 1] en haar eigen kind een reële mogelijkheid om niet langer daarbij aanwezig en/of betrokken te zijn. De rechtbank twijfelt er niet aan dat de kinderen de woning hadden durven verlaten als [medeverdachte 3] daartoe op dat moment het initiatief had genomen.

Anders dan [medeverdachte 3] wil doen geloven, duurt het na haar berichtje aan [medeverdachte 4] niet nog heel lang voor die met [medeverdachte 1] terugkomt in de woning [medeverdachte 1] . ANPR-gegevens bevestigen de verklaring van [medeverdachte 2] dat dat kort na het berichtje van [medeverdachte 3] was. Na die terugkomst ziet ook [medeverdachte 3] bloed op het gezicht van de vastgebonden en getapete [voornaam 1] [slachtoffer] . Dat bloed en het daarna nog door [medeverdachte 4] slaan van [voornaam 1] [slachtoffer] met een pistool weerhouden haar er echter niet van om samen met [medeverdachte 4] [voornaam 1] [slachtoffer] in een dekbed naar de laadruimte van zijn werkbus te brengen en achterin te leggen. Daarmee heeft [medeverdachte 3] naar het oordeel van de rechtbank willens en wetens de aanmerkelijke kans aanvaard dat er tijdens de daaropvolgende busrit nog meer geweld tegen [voornaam 1] [slachtoffer] zou worden gepleegd. Ook voor [medeverdachte 3] moet toen immers duidelijk zijn geweest dat het vele geld van [voornaam 1] [slachtoffer] blijkbaar niet lag waar het had moeten liggen en dat [medeverdachte 4] koste wat het kost wilde weten waar dat geld dan wel lag.

Dat [medeverdachte 3] het door [medeverdachte 4] in de werkbus gepleegde geweld tegen [voornaam 1] [slachtoffer] willens en wetens heeft aanvaard, wordt bevestigd door haar handelen bij terugkomst van [medeverdachte 4] en [medeverdachte 1] van die geweldsrit. Ondanks het dikke en blauwe gezicht van [voornaam 1] [slachtoffer] , dat net als zijn armen onder het bloed zit, draagt [medeverdachte 3] hem met [medeverdachte 4] terug de slaapkamer [medeverdachte 1] in, waar [medeverdachte 4] hem in ieder geval met een pistool op zijn hoofd slaat.

Ook dat is blijkbaar geen reden voor [medeverdachte 3] om eindelijk afstand te nemen. Integendeel, spontaan stelt zij voor [voornaam 1] [slachtoffer] mee te nemen naar Steenbergen, naar het woonwagenkamp waar zij woont. Uit de onder 4.3.2.1.4 en 4.3.2.1.5 weergegeven gang van zaken op dinsdag 4 juni 2019 en daarna is duidelijk dat [medeverdachte 3] zich ook bij het wegmaken van het lichaam van [voornaam 1] [slachtoffer] niet bepaald afzijdig heeft gehouden. Voor dat feit merkt de rechtbank haar als medepleger aan, waarover later meer onder 4.3.2.9. Deze actieve bijdrage van [medeverdachte 3] na de dood van [voornaam 1] [slachtoffer] draagt voor de rechtbank echter ook bij aan het bewijs voor het medeplegen van de wederrechtelijke vrijheidsberoving en de poging diefstal met geweld.

Op grond van het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de voor medeplegen vereiste voldoende nauwe en bewuste samenwerking tussen [medeverdachte 3] en medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 4] is komen vast te staan.

4.3.2.7 De rol van [medeverdachte 4] bij de vrijheidsberoving en poging diefstal met geweld

4.3.2.7.1 Wederrechtelijke vrijheidsberoving (feit 2)

Gelet op de hiervoor onder 4.3.2.1 geschetste gang van zaken en de bewijsoverwegingen bij de rol [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] bij de wederrechtelijke vrijheidsberoving kan naar het oordeel van de rechtbank ook wettig en overtuigend bewezen worden dat [medeverdachte 4] medepleger van de wederrechtelijke vrijheidsberoving is.

4.3.2.7.2 Poging diefstal met geweld

Anders dan bij [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] staat de poging diefstal met geweld bij [medeverdachte 4] niet als afzonderlijk feit op de dagvaarding. Die poging diefstal met geweld is terug te vinden in twee van de vier juridische varianten die bij hem onder feit 1 zijn tenlastegelegd. Onder feit 1 wordt hem op vier verschillende manieren verweten verantwoordelijk te zijn voor de dood van [voornaam 1] [slachtoffer] . De poging diefstal met geweld komt pas aan bod in de als tweede variant tenlastegelegde gekwalificeerde doodslag en ook nog in de laatste variant van medeplegen van een poging diefstal met geweld de dood ten gevolge hebbend.

Gelet op de onder 4.3.2.2 vastgestelde gang van zaken en wat hiervoor al bij de rol [medeverdachte 1] en van [medeverdachte 3] is overwogen, volstaat de rechtbank voor [medeverdachte 4] hier met het oordeel dat voor hem in ieder geval het medeplegen van de poging diefstal met geweld wettig en overtuigend bewezen kan worden. Voor zowel de vraag naar de uiteindelijke bewezenverklaring bij [medeverdachte 4] onder feit 1, als bij [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] onder feit 2, is het namelijk van belang dat de rechtbank nu eerst stilstaat bij de vraag naar de strafrechtelijke verantwoordelijkheid voor de dood van [voornaam 1] [slachtoffer] .

4.3.2.8 Strafrechtelijke verantwoordelijkheid voor de dood van [slachtoffer]

Om te kunnen beoordelen of [medeverdachte 4] en/of [medeverdachte 1] en/of [medeverdachte 3] ook strafrechtelijk (mede)verantwoordelijk zijn voor de dood van [voornaam 1] gaat de rechtbank eerst in op de aard en intensiteit van het geweld dat tegen hem is gepleegd. Daarna bespreekt de rechtbank de oorzaak van het overlijden om daarna tot voornoemde beoordeling te kunnen komen.

4.3.2.8.1 De aard en intensiteit van het uitgeoefende lichamelijke geweld

Uit de verklaringen [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] in onderlinge samenhang bezien blijkt dat [medeverdachte 4] meermalen en gedurende langere tijd geweld heeft gebruikt tegen [voornaam 1] [slachtoffer] , ook op zijn hoofd. Als [medeverdachte 4] en [medeverdachte 1] maandag 3 juni rond 11.30 uur terugkomen van de doorzoeking van de woning van [voornaam 1] [slachtoffer] en de deur wordt geopend van de slaapkamer waar hij ligt, zien [medeverdachte 3] en [medeverdachte 2] al bloed op het gezicht van [voornaam 1] [slachtoffer] . Vervolgens wordt hij door [medeverdachte 4] geslagen met een vuurwapen. Als hij dan in de laadruimte van de werkbus is gelegd, geeft [medeverdachte 4] [voornaam 1] [slachtoffer] twee ongelooflijk harde vuistslagen in het gezicht. Tijdens de daarop volgende rit hoort [medeverdachte 1] het gereedschap rinkelen en [medeverdachte 4] razen in de laadruimte. [medeverdachte 1] hoort [voornaam 1] [slachtoffer] dan ook gillen. Welk geweld [medeverdachte 4] toen precies tegen [voornaam 1] [slachtoffer] heeft gepleegd, is niet duidelijk, maar bij de daarop volgende tussenstop liggen er gereedschap en koffers op hem en zit de bus onder het bloed. Als hij in [plaatsnaam 2] terug de woning [medeverdachte 1] in wordt gedragen, is zijn gezicht dik en blauw en zit het onder het bloed, net als zijn armen. Weer terug in de woning [medeverdachte 1] wordt hij door [medeverdachte 4] in ieder geval nog een keer met een vuurwapen op zijn hoofd geslagen. Daarbij moet niet vergeten worden dat [voornaam 1] [slachtoffer] al dat geweld heeft moeten ondergaan, terwijl hij aan handen en voeten gebonden was. Van een reële mogelijkheid om het geweld te ontwijken en/of de impact te verminderen was dus geen sprake.

De intensiteit waarmee het geweld is uitgeoefend, blijkt niet alleen uit de hiervoor weergegeven verklaringen, maar ook uit een aantal andere bewijsmiddelen. Als [medeverdachte 2] verklaart dat er bloed in de bus lag, vraagt de politie waar in de bus bloed lag. Zij antwoordt dan: “Ik kan beter zeggen: “Waar zie ik geen bloed?”. Deze verklaring van [medeverdachte 2] en de hierboven aangehaalde verklaring [medeverdachte 1] dat de bus onder het bloed zat, sluiten aan bij de latente bloedsporen van [voornaam 1] [slachtoffer] die zelfs in zijn schoongemaakte werkbus nog zijn aangetroffen op de laadvloer en de achterdeur. Daarnaast heeft [medeverdachte 3] verklaard dat zij voor de busrit met [voornaam 1] [slachtoffer] naar Steenbergen de slaapkamer heeft schoongemaakt en leeggehaald. De matrasovertrek zat onder het bloed. [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] hebben dat bevestigd. [medeverdachte 3] , die de slaapkamer heeft schoongemaakt, heeft ook bloedspetters op de grond en op een mand of kist gezien. [medeverdachte 3] benoemt daarbij expliciet dat rechts naast het bed bloed op de grond lag. Op de slaapkamervloer rechts naast het bed is later een bloedspoor aangetroffen met een DNA-mengprofiel van [voornaam 1] [slachtoffer] en [medeverdachte 4] . [medeverdachte 1] heeft bloed van [voornaam 1] [slachtoffer] voor het bed gezien.

4.3.2.8.2 De oorzaak van het overlijden van [voornaam 1] [slachtoffer]

Uit het dossier blijkt dat een gezonde [voornaam 1] op zondagavond 2 juni 2019 ongevraagd slaapmedicatie is toegediend, waarna hij met tiewraps is gebonden aan handen en voeten en waarbij een deel van zijn hoofd, waaronder zijn mond, met tape is omwikkeld. In die benarde en kansloze positie is er op maandag 3 juni 2019 veel en fors lichamelijk geweld op hem uitgeoefend dat tot de nodige verwondingen en veel bloedverlies heeft geleid, zowel in de laadruimte van de werkbus als in de slaapkamer [medeverdachte 1] . Ook kan worden vastgesteld dat hem die dag op geen enkel moment de nodige medische hulp is geboden die - gelet op zijn letsel - passend en geboden was. Hoewel het precieze tijdstip van zijn overlijden niet vastgesteld kan worden, is [voornaam 1] in ieder geval overleden op een moment dat het niet anders kan dan dat zijn dood in ieder geval mede is veroorzaakt door het op hem uitgeoefende geweld.

Aan dat causale verband doet niet af dat een andere doodsoorzaak theoretisch niet honderd procent kan worden uitgesloten. De forensisch patholoog heeft immers geen doodsoorzaak kunnen vaststellen, vanwege de manier waarop [medeverdachte 4] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] zich van het lichaam van [voornaam 1] [slachtoffer] hebben ontdaan. Een andere (mede)oorzaak voor de dood van [voornaam 1] [slachtoffer] is naar het oordeel van de rechtbank echter niet aannemelijk geworden. Dat geldt ook voor het door de verdediging bepleitte (alternatieve) scenario dat [voornaam 1] [slachtoffer] is overleden door een door [medeverdachte 1] toegediende dodelijke hoeveelheid GBL.

Alternatieve GBL-scenario verdediging

De verdediging volgt met dat alternatieve scenario [medeverdachte 4] verklaring tijdens de eerste dag van de inhoudelijke behandeling. Bij de bespreking van de feiten op 12 juli 2021 heeft [medeverdachte 4] zich grotendeels op zijn zwijgrecht beroepen, maar wel voor de eerste keer verklaard dat [voornaam 1] [slachtoffer] op maandag 3 juni 2019 in Nederland is overleden. [medeverdachte 4] zou [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] meegekregen hebben dat [voornaam 1] [slachtoffer] is gestorven door dodelijke injectie GBL. Bij de tweede verplaatsing van de werkbus in Steenbergen heeft [medeverdachte 1] GBL in zijn anus zijn gespoten. [medeverdachte 4] heeft daarna zelf geconcludeerd dat [voornaam 1] [slachtoffer] dood was door aan zijn nekaders te voelen. Volgens de verdediging sluit het dossier deze doodsoorzaak niet uit.

Allereerst merkt de rechtbank op dat zij geen enkele (bewijs)waarde hecht aan deze verklaring van [medeverdachte 4] op het laatste moment. Hij heeft zes politieverhoren en zeven pro-formazittingen de tijd gehad om dit scenario te benoemen en dat niet gedaan. Sterker nog, toen GBL door de politie ter sprake is gebracht tijdens zijn tweede verhoor op 20 mei 2020 heeft hij expliciet verklaard dat hij niet eens weet dat er GBL is geweest. Tot 12 juli 2021 is [medeverdachte 4] op geen enkel moment teruggekomen op zijn zesde politieverklaring van 15 december 2020. Na al ruim een jaar in voorlopige hechtenis te hebben gezeten, heeft hij toen verklaard dat [voornaam 1] [slachtoffer] al dood was toen [medeverdachte 4] op maandagochtend 3 juni 2019 - na zijn geldzoektocht in [plaatsnaam 3] - terug kwam in de woning [medeverdachte 1] in [plaatsnaam 2] . [medeverdachte 4] zou toen hebben gezien dat [voornaam 1] [slachtoffer] in zijn hart was gestoken en hem nog twee tikken op zijn hoofd hebben gegeven of hij nog leefde, maar hij was al dood. Dat steken had [medeverdachte 3] gedaan volgens [medeverdachte 4] . Op 12 juli 2021 heeft hij in ieder geval bevestigd dat dat “ [voornaam 3] -heeft-hem-doodgestoken-scenario” gelogen was.

Los van de laatste moment-verklaring van [medeverdachte 4] zelf merkt de rechtbank nog het volgende op over het door de verdediging bepleitte GBL-scenario.

Bij het toxicologisch onderzoek door het NFI is in ieder geval geen drugs, en dus ook geen GBL, aangetoond in het onderzochte leverweefsel van [voornaam 1] [slachtoffer] . Op zitting heeft de verdediging van [medeverdachte 4] echter gemotiveerd betoogd dat GBL snel uit het lichaam verdwijnt, zeker als zo’n lichaam wordt blootgesteld aan hoge temperaturen. In raadkamer is de rechtbank tot het definitieve oordeel gekomen dat het door de verdediging verzochte nader deskundigenonderzoek naar de theoretische mogelijkheid dat er wel GBL is toegediend niet noodzakelijk is. In dat nader onderzoek kan immers (juridisch gezien) hooguit geconcludeerd worden dat het inderdaad theoretisch niet kan worden uitgesloten dat GBL een bijdrage heeft geleverd aan het overlijden van [voornaam 1] [slachtoffer] . Daarmee is zo’n bijdrage nog niet aannemelijk gemaakt.

De rechtbank stelt vast dat er aanwijzingen zijn dat er GBL is gehaald. Dat is al gebeurd tijdens de rit naar Nederland waarbij met het door [voornaam 1] [slachtoffer] aan [medeverdachte 1] gegeven ‘huurgeld’ daarnaast eten en drugs is gekocht. Dat was ergens tussen 0.00 en 05.00 uur op maandag 3 juni 2019. Op basis van die aanwijzingen stelt de rechtbank ook vast dat het [medeverdachte 4] is geweest, die die GBL heeft gehaald. Als uitgegaan wordt van een scenario waarin [voornaam 1] [slachtoffer] in [plaatsnaam 2] nog niet was overleden, wat de rechtbank niet uitsluit, dan zijn in het dossier aanwijzingen te lezen dat [medeverdachte 1] mogelijk wat van die GBL aan [voornaam 1] [slachtoffer] heeft toegediend. Die aanwijzingen zijn echter onvoldoende om tot wettig en overtuigend bewijs van die toediening te concluderen en ook onvoldoende om een bijdrage aan de dood van [voornaam 1] [slachtoffer] aannemelijk te achten. Overigens zou het [medeverdachte 4] niet baten als zo’n bijdrage wel aannemelijk zou zijn te achten. Gelet op de gang van zaken op 2 en 3 juni 2019 zou namelijk ook het toedienen van GBL strafrechtelijk voor rekening komen van [medeverdachte 4] als medepleger.

De verdediging heeft in dit verband tijdens de inhoudelijke behandeling op 15 juli 2021 nog een schriftelijke uitleg over GBL/GHB ingebracht van [Naam 3] van 14 juli 2021. Daarin wijst zij (onder andere) expliciet op het feit dat bij het toxicologisch onderzoek wel de aanwezigheid van oxazepam is aangetoond. Zij schrijft dat bij gelijktijdig gebruik van twee zogenaamd centraal werkende stoffen (GBL en oxazepam), de werking van beide stoffen wordt verwerkt. Daarmee zou de kans op toxische bijwerkingen toenemen, zoals ademstilstand.

In het leverweefsel van [voornaam 1] [slachtoffer] is inderdaad oxazepam aangetoond. Gelet op zijn medische voorgeschiedenis kan dat niet anders dan afkomstig zijn van de door [medeverdachte 1] - ongemerkt - toegediende slaapmedicatie van [medeverdachte 3] . Volgens het aanvullend bericht van de forensisch patholoog van 21 mei 2020 kan geen uitspraak worden gedaan over een mogelijke bijdrage van (alleen) oxazepam aan het overlijden, maar een overdosering met alleen oxazepam is zelden dodelijk.

Als het vervolgens gaat om de door [Naam 3] genoemde (mogelijk!) dodelijke combinatie van GBL en oxazepam heeft de rechtbank al geoordeeld dat [medeverdachte 4] medepleger van het toedienen van het slaapmiddel is dat blijkbaar oxazepam bevatte. Hij is bovendien de enige van de drie medeplegers die blijkens zijn eerdergenoemde politieverklaring van 20 mei 2020 bekend was met een mogelijk dodelijk effect van GBL in combinatie met oxazepam. Niet eens wetend of er GBL is geweest, verklaart hij dan al dat (slaap)pillen en GBL hem geen logische combinatie lijkt. “Het ene maakt je heel actief, en het andere wil je laten slapen. Wat gaat er met je hart gebeuren dan? Wat gebeurt er dan met je hart? GBL maakt je helemaal actief, en die, pillen , laten je slapen? Wat gaat er dan gebeuren? Dan stopt je hart ermee.” [medeverdachte 4] had blijkbaar geen uitleg van [Naam 3] nodig om voor zichzelf te concluderen dat de combinatie mogelijk bij kan dragen aan de dood. Mede daarom zou tot slot ook zo’n - niet aannemelijk geworden - combinatie-bijdrage aan de dood strafrechtelijk voor rekening van [medeverdachte 4] komen.

4.3.2.8.3 Strafrechtelijke verantwoordelijkheid [medeverdachte 1] , [medeverdachte 3] en [medeverdachte 4] voor de dood van [voornaam 1] [slachtoffer]

4.3.2.8.3a [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3]

Poging diefstal met geweld de dood ten gevolge hebbend

Bij [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] is de verantwoordelijkheid voor de dood van [voornaam 1] [slachtoffer] in de tenlastelegging beperkt tot een strafverzwarend gevolg bij de poging diefstal met geweld. Voor een bewezenverklaring van dat strafverzwarende gevolg is voldoende dat de dood van [voornaam 1] [slachtoffer] in redelijkheid kan worden toegerekend aan de door hen medegepleegde poging diefstal met geweld. De rechtbank is van oordeel dat dat kan en overweegt daarvoor het volgende.

In ieder geval binnen een aantal uren na het vertrek naar Steenbergen is [voornaam 1] [slachtoffer] overleden. De hiervoor onder respectievelijk 4.3.2.5 en 4.3.2.6 genoemde gedragingen en het daar genoemde nalaten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] maken dat de dood van [voornaam 1] [slachtoffer] in redelijkheid ook voor [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] aan de medegepleegde poging diefstal met geweld kan worden toegerekend.

4.3.2.8.3b [medeverdachte 4]

(Gekwalificeerde) doodslag? (feit 1)

Met de officieren van justitie is de rechtbank van oordeel dat [medeverdachte 4] door het door hem langdurig uitgeoefende geweld op [voornaam 1] [slachtoffer] in ieder geval willens en wetens het risico heeft aanvaard dat [voornaam 1] [slachtoffer] zou overlijden, welk overlijden ook is gevolgd. De rechtbank weegt daarin de eerder beschreven aard en intensiteit van het geweld mee. Bovendien heeft [medeverdachte 4] al die tijd de noodzakelijke medische hulp onthouden aan zijn slachtoffer. Bij [medeverdachte 4] kan de doodslag van [voornaam 1] [slachtoffer] dan ook wettig en overtuigend bewezen worden. Die doodslag vond plaats ten behoeve van de poging om door [voornaam 1] [slachtoffer] verborgen geld van hem te stelen. [medeverdachte 4] wilde daarvoor in ieder geval de ‘juiste’ verbergplaats van dat geld los krijgen uit [voornaam 1] [slachtoffer] . Dat betekent dat er in ieder geval sprake is van een gekwalificeerde doodslag zoals in zijn zaak onder feit 1 subsidiair aan [medeverdachte 4] tenlastegelegd. Als pleegplaats daarvan gelden niet alleen de plaatsen in België waar het geweld op [voornaam 1] [slachtoffer] is uitgeoefend, maar ook de plaats waar de dood zich heeft geopenbaard. Zoals eerder overwogen is dat mogelijk in Nederland geweest.

Voorbedachten rade? De rechtbank stelt voorop dat voor een bewezenverklaring van het bestanddeel “voorbedachten rade” moet komen vast te staan dat een verdachte zich gedurende enige tijd heeft kunnen beraden op het te nemen of het genomen besluit en hij niet heeft gehandeld in een ogenblikkelijke gemoedsopwelling, zodat hij de gelegenheid heeft gehad na te denken over de betekenis en de gevolgen van zijn voorgenomen daad en zich daarvan rekenschap te geven.

Bij de vraag of sprake is van voorbedachte raad gaat het bij uitstek om een weging en waardering van de omstandigheden van het concrete geval, waarbij de rechter het gewicht moet bepalen van de aanwijzingen die voor of tegen het bewezen verklaren van voorbedachte raad pleiten. De vaststelling dat een verdachte voldoende tijd had om zich te beraden op het te nemen of het genomen besluit vormt weliswaar een belangrijke objectieve aanwijzing, maar behoeft de rechter niet ervan te weerhouden aan contra-indicaties een zwaarder gewicht toe te kennen.

Uit de met name onder 4.3.2.1 vastgestelde feiten en omstandigheden volgt naar het oordeel van de rechtbank niet dat [medeverdachte 4] op enig moment een plan heeft beraamd om het slachtoffer van het leven te beroven. De vraag waarvoor de rechtbank zich vervolgens gesteld ziet, is of de verdachte voorafgaand aan het gewelddadig handelen of tussen de elkaar opvolgende geweldshandelingen voldoende tijd voor beraad en gelegenheid voor bezinning heeft gehad.

In dat verband stelt de rechtbank vast dat [medeverdachte 4] in ieder geval op enig moment tijdens de “Antwerpenrit” op maandag 3 juni 2019 tijd voor beraad en gelegenheid voor bezinning is gaan krijgen. Dat is vanaf het moment dat [medeverdachte 1] volgens [medeverdachte 4] om kon keren, omdat [voornaam 1] [slachtoffer] had gezegd waar het geld lag. Van mishandelingen in de bus is vanaf dat moment niet meer gebleken. Die tijd liep door toen [medeverdachte 4] en [medeverdachte 3] [voornaam 1] [slachtoffer] uit de bus droegen en weer in de slaapkamer [medeverdachte 1] legden. Daar is [medeverdachte 4] op enig moment het laatste geweld uit gaan oefenen op [voornaam 1] [slachtoffer] , waarbij hij hem in ieder geval met een pistool op het hoofd heeft geslagen. Dat (ook) bij dat laatste geweld naar het oordeel van de rechtbank sprake was van voorwaardelijk opzet op de dood hoeft aan het aannemen van voorbedachte rade bij dat geweld niet in de weg te staan. [medeverdachte 4] heeft weliswaar tijd voor beraad gehad, maar de rechtbank kent een zwaarder gewicht toe aan de volgende contra-indicaties.

Na de doorzoeking van de woning van [voornaam 1] [slachtoffer] op maandagochtend 9 juni 2019 keerde [medeverdachte 4] zonder geld, maar woedend terug in de auto bij [medeverdachte 1] . [medeverdachte 4] was volgens haar “pislink” en de hele weg terug naar [plaatsnaam 2] zodanig “opgefokt” dat hij op het stuur bleef slaan en tegen de binnenkant van zijn auto. Hij zou [voornaam 1] [slachtoffer] gaan meenemen en zorgen dat hij zou gaan toegeven waar het geld wel lag. Die opgefokte, agressieve gemoedstoestand van [medeverdachte 4] hield niet op toen hij en [medeverdachte 1] terug waren in haar woning in [plaatsnaam 2] . Integendeel, in de iets meer dan tien minuten dat ze daar waren, heeft [medeverdachte 4] [voornaam 1] [slachtoffer] geslagen met een pistool. Aansluitend is hij in de laadruimte van zijn werkbus gelegd, waar [medeverdachte 4] hem nog voor vertrek tweemaal hard in het gezicht sloeg. Ook tijdens de daaropvolgende rit heeft [medeverdachte 4] uiting gegeven aan zijn opfokte, agressieve gemoedstoestand door [voornaam 1] [slachtoffer] te blijven mishandelen.

De rechtbank gaat er vanuit dat die opgefokte, agressieve gemoedstoestand niet verdween toen [medeverdachte 1] tijdens die rit volgens [medeverdachte 4] om kon keren, omdat [voornaam 1] [slachtoffer] had gezegd waar het geld wel lag. [medeverdachte 4] had het geld op dat moment namelijk nog steeds niet daadwerkelijk in handen, terwijl de uitvoering van zijn plan tot dan toe niet bepaald voorspoedig was verlopen, met alle risico’s van dien. Voor dat uitgangspunt is ook het Pieter Baan Centrum rapport over [medeverdachte 4] van belang.

De deskundigen schrijven daarin op pagina 44 dat op basis van zijn levensloop, waaronder de justitiële voorgeschiedenis, blijkt dat [medeverdachte 4] meerdere keren tot (ernstige) agressie is gekomen. Deze agressie kan volgens hen niet telkens begrepen worden als agressie om een bepaald doel te bereiken, maar lijkt vaker het gevolg te zijn van boosheid die betrokkene onvoldoende onder controle kan houden. [medeverdachte 4] wordt snel boos en weet zich dan nauwelijks te begrenzen. Hij is daarnaast impulsief.

Naar het oordeel van de rechtbank is voor het laatste geweld in de slaapkamer dan ook het scenario aannemelijk van een ogenblikkelijke opwelling van zijn nog steeds boze gemoed; wat de precieze aanleiding ook is geweest. Dus een impulsieve reactie in plaats van een bedachtzame actie. Voorbedachten rade kan daarom niet wettig en overtuigend bewezen worden.

Gelet op het voorgaande zal de rechtbank [medeverdachte 4] dan ook vrijspreken van de onder feit 1 primair tenlastegelegde moord en veroordelen voor de subsidiair tenlastegelegde gekwalificeerde doodslag.

4.3.2.9 Het onttrekken van het lichaam van [voornaam 1] [slachtoffer] aan de

nasporing

[medeverdachte 4] (feit 3), [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3]

Het tenlastegelegde medeplegen van het onttrekken van het lichaam van [voornaam 1] [slachtoffer] aan de nasporing is door de verdediging niet ter discussie gesteld. Uit de vastgestelde gang van zaken op dinsdag 4 juni en daarna volgt naar het oordeel van de rechtbank dat voor zowel [medeverdachte 1] , als [medeverdachte 3] en [medeverdachte 4] de rol van medepleger wettig en overtuigend bewezen kan worden. Daarvoor is niet van belang dat de rechtbank niet buiten gerede twijfel heeft kunnen vaststellen wie daarbij daadwerkelijk de kettingzaag heeft/hebben gehanteerd. Wel staat vast dat ook het onttrekken van het lichaam van [voornaam 1] [slachtoffer] op een uiterst gewelddadige wijze heeft plaatsgevonden.

Voor dit feit is de rechtbank tot slot in het voordeel van de verdachten uitgegaan van het scenario dat [voornaam 1] [slachtoffer] pas in Steenbergen is overleden en dat dit bekend werd toen zijn werkbus naar de [adres 3] was verplaatst, waardoor het vervoeren van hem van [plaatsnaam 2] naar Steenbergen en de twee verplaatsingen in Steenbergen niet zijn meegenomen bij de bewezenverklaring van dit feit hierna onder 4.4.

De bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte

Feit 1 subsidiair:

in de periode van 2 juni 2019 tot en met 4 juni 2019, te [plaatsnaam 2] (België) en in een of meer plaatsen in België en Nederland, opzettelijk [slachtoffer] van het leven heeft beroofd, immers heeft hij, verdachte, die [slachtoffer] met kracht meermalen met een wapen en/of gereedschap en met zijn, verdachtes, gebalde vuisten op/tegen diens hoofd geslagen en gestompt ten gevolge waarvan voornoemde [slachtoffer] is overleden,

welke doodslag werd vergezeld van enig strafbaar feit, te weten

- een wederrechtelijke vrijheidsberoving van die [slachtoffer] in vereniging gepleegd en

- een poging tot diefstal met geweld ten aanzien van die [slachtoffer] in vereniging gepleegd,

en welke doodslag werd gepleegd met het oogmerk om de uitvoering van die feiten gemakkelijk te maken;

Feit 2:

in de periode van 2 juni 2019 tot en met 4 juni 2019 te [plaatsnaam 2] (België) en in een of meer plaatsen in België, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk [slachtoffer] wederrechtelijk van de vrijheid heeft beroofd en beroofd gehouden immers hebben verdachte en zijn mededaders

- die [slachtoffer] in een woning te [plaatsnaam 2] (België) slaappillen toegediend en vastgebonden en de ogen en mond van die [slachtoffer] met tape afgeplakt en

- vervolgens die vastgebonden [slachtoffer] in de laadruimte van de bus (Peugeot Boxer) vervoerd;

Feit 3:

in de periode van 3 juni 2019 tot en met 30 juni 2020, te Steenbergen en een andere plaats in Nederland, tezamen en in vereniging met anderen, het lijk en/of lijkdelen van [slachtoffer] heeft verbrand en/of vernietigd en/of verborgen en/of weggevoerd en/of weggemaakt, met het oogmerk om het feit en de oorzaak van het overlijden van die [slachtoffer] te verhelen, immers hebben hij, verdachte en zijn mededaders

- het stoffelijk overschot van die [slachtoffer] vervoerd in een bus (Peugeot Boxer) en in die bus en in een garage verborgen gehouden en

- het stoffelijk overschot van voornoemde [slachtoffer] met een elektrische kettingzaag in stukken gezaagd en

- delen van het stoffelijk overschot van die [slachtoffer] in een tas gelegd en

- delen van het stoffelijk overschot van die [slachtoffer] verbrand in een ton met hout en benzine en briketten/houtskool en

- resterende delen van het stoffelijk overschot van die [slachtoffer] gedeponeerd in tassen in een speciekuip en

- die speciekuip, gevuld met cement en de resten van het stoffelijk overschot van die [slachtoffer] , gedumpt in het water.

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.

In het dossier is de garage aan de [adres 4] te Steenbergen afwisselend aangeduid met de termen ‘loods’ en ‘garage’. De rechtbank heeft de ten laste gelegde term ‘loods’ vervangen door ‘garage’. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.

De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.