8.2.3 Collectieve voordeelsontneming of collectieve schadevergoeding

Compensatie van de geleden schade is normaal gesproken het uitgangspunt in het schadevergoedingsrecht (zie § 7.2.1). Tzankova wijst op het feit dat bij het tweede type strooischade niet zozeer om compensatie gaat, maar veel meer om de vraag of een bepaald normen- en waardenbesef meebrengt dat een normschender correctie behoeft en niet mag profiteren van de voordelen van zijn normschendend gedrag.1 Tzankovana heeft een voorkeur voor het gebruik van de aanduiding 'collectieve voordeelsontneming' boven de aanduiding 'collectieve schadevergoeding', omdat de laatste aanduiding misleidend kan zijn nu noch het ongedane groepsnadeel, noch het ontnomen voordeel uiteindelijk tot een daadwerkelijke schadeloosstelling van de schadelijders hoeft te leiden.2 Dit moge bij het tweede type strooischade het geval zijn, bij het eerste type strooischade gaat het wel degelijk om een collectieve schadevergoeding voor de gelaedeerden. Ik kies er dan ook in dit hoofdstuk voor om de aanduiding 'collectieve schadevergoeding' of 'collectieve acties tot verkrijging van schadevergoeding' te gebruiken en niet de aanduiding 'collectieve voordeelsontneming', tenzij ik specifiek doel op voordeelsontneming (§ 8.3.4.3). Dat neemt niet weg dat ik bewust ben van het feit dat collectieve schadevergoeding niet tot een daadwerkelijke schadeloosstelling van de schadelijders hoeft te leiden (met name bij het tweede type strooischade).