2.6.2 Voordelen verkregen vanuit de aandeelhoudersrelatie

Arts omschrijft de kapitaalsfeer van een vennootschap als de uitgaven, lasten en afschrijvingen ten behoeve van de gerechtigden tot haar winst. De vermogensveranderingen welke voortkomen uit de relatie tussen de belastingplichtige en de aandeelhouder kunnen een (vermomde) winstuitdeling of een (informele) kapitaalstorting zijn. Van een (vermomde) winstuitdeling is sprake wanneer er een vermogensverschuiving ten behoeve van de aandeelhouder is. Van een (informele) kapitaalstorting is sprake als de aandeelhouder de belastingplichtige bevoordeelt. Voor de aandeelhouder maakt de kapitaalstorting onderdeel uit van de deelnemingsrelatie en voor de deelneming is sprake van kapitaalsfeer. Arts 2012.

In HR 10 februari 2006, nr. 49 924, BNB 2006/259 heeft de Hoge Raad overwogen dat wanneer een stichting met zijn gehele vermogen een onderneming drijft ervan moet worden uitgegaan dat alle uitgaven van de stichting zijn gedaan binnen het kader van die onderneming, tenzij de inspecteur het tegendeel aannemelijk maakt. De Hoge Raad laat derhalve de mogelijkheid open om uitgaven toe te rekenen aan een andere sfeer dan de ondernemingssfeer. S.A. Stevens kan zich een dergelijk situatie slechts voorstellen indien vermogen wordt uitgekeerd aan een doel dat buiten de statutaire doelstellingen van de (maatschappelijke) onderneming ligt. S.A. Stevens 2009-1.

Zie ook Cursus Belastingrecht, onderdeel 2.2.2.A.a, waarin Vermeulen betoogt: ‘De voorschriften van art. 10 vallen uiteen in twee categorieën. In lid 1 onderdeel a-c gaat het om winstuitdelingen als onttrekking. Deze bepalingen zijn strikt genomen overbodig naast art. 3.8 Wet IB 2001 dat via art. 8 lid 1 Wet VPB 1969 van toepassing is voor de Vpb. De uitdrukkelijke vermelding in de wet heeft een historische achtergrond: deze bepalingen stonden al in het Besluit Vpb.1942 en zijn door de wetgever van 1969 overgenomen om niet de indruk te wekken dat er aan het regime voor winstuitdelingen op dit punt iets was gewijzigd.’