82 Voorlopig getuigenverhoor op grond van de Bewijsverordening als het middel in een andere lidstaat niet bestaat

Voor de toepassing van de Bewijsverordening hoeft het middel van het voorlopig getuigenverhoor niet te bestaan in een andere lidstaat. Er is immers geen verschil tussen het verhoor van een getuige in een voorlopig getuigenverhoor dan wel in een gewoon getuigenverhoor, behalve het moment waarop de getuige wordt gehoord (een voorlopig getuigenverhoor wordt gehouden vóórdat in de hoofdzaak een bewijsopdracht is gegeven). Als de Nederlandse rechter een verzoek tot het houden van een voorlopig getuigenverhoor toewijst, terwijl getuigen zich in een andere lidstaat bevinden, kan hij aan het bevoegde gerecht van een andere lidstaat vragen die getuige te horen.1 De rechter zal in het verzoek aan het aangezochte gerecht de vragen die aan de getuige moeten worden gesteld dan wel de feiten waarover de getuige moet worden verhoord, moeten opnemen (art. 4 lid 1 onder e BewVo). Wanneer een getuigenverhoor (voorafgaand aan de hoofdzaak) volgens het recht van de aangezochte lidstaat niet wordt afgenomen door een rechter, kan de aangezochte lidstaat de maatregel niet weigeren op de enkele grond dat het afnemen van (voorlopige) getuigenverhoren niet valt binnen de bevoegdheid van de rechter van de aangezochte lidstaat. Het aangezochte gerecht dient zich juist in te zetten om het verzoek van het verzoekende gerecht zo volledig mogelijk en indachtig de wensen van het verzoekende gerecht uit te voeren.2