9.5.1 De fiscale aansprakelijkheidsnorm voor bestuurders

Ten aanzien van de fiscale aansprakelijkheidsnorm voor bestuurders op grond van artikel 36 IW dient een tweetal situaties te worden onderscheiden: de situatie waarin de BV op de juiste wijze aan de meldingsplicht van artikel 36 lid 2 IW heeft voldaan en de situatie waarin de BV niet of op onjuiste wijze aan deze plicht heeft voldaan.

Wanneer de BV op juiste wijze aan de meldingsplicht heeft voldaan, is een bestuurder slechts persoonlijk aansprakelijk wanneer aannemelijk is dat het niet betalen van de belastingschuld het gevolg is van aan hem te wijten kennelijk onbehoorlijk bestuur in de periode van drie jaren voorafgaand aan het tijdstip van de mededeling (artikel 36 lid 3 IW). Daarbij geldt dat slechts van kennelijk onbehoorlijk bestuur sprake is wanneer geen redelijk denkend bestuurder onder dezelfde omstandigheden aldus zou hebben gehandeld.1

Wanneer de BV niet of op onjuiste wijze aan de meldingsplicht heeft voldaan, is een bestuurder op grond van kennelijk onbehoorlijk bestuur aansprakelijk, met dien verstande dat wordt vermoed dat de niet-betaling aan hem te wijten is. De bestuurder wordt in een dergelijk geval slechts toegelaten tot weerlegging van het bewijsvermoeden indien hij aannemelijk maakt dat het niet aan hem te wijten is dat de BV niet aan de meldingsplicht heeft voldaan (artikel 36 lid 4 IW).2