2.5.2.2.3 Autonome uitleg

Met de teleologische methode en het effectiviteitsbeginsel hangt samen dat sommige begrippen in het Verdrag een autonoom karakter hebben.1 Aan die begrippen kent het EHRM zelfstandige betekenis toe, die niet zonder meer overeenkomt met de betekenis die dezelfde of vergelijkbare begrippen in het nationale recht van de verdragsstaten hebben.2 Het toekennen van autonome betekenis aan verdragsbegrippen bevordert de rechtseenheid en rechtsgelijkheid. Het maakt het voor het Hof mogelijk om invloed uit te oefenen op de werkingssfeer van de verdragsrechten respectievelijk de omvang van het terrein waarover zijn toezicht zich uitstrekt. Staten kunnen die werkingssfeer niet eenzijdig inperken.

Een duidelijk voorbeeld van een autonoom verdragsbegrip is de ‘criminal charge’ in art. 6, lid 1 EVRM, dat het recht op een behoorlijk (straf)proces vastlegt. In verschillende arresten heeft het Hof bepaald dat de omstandigheid dat een bepaald vergrijp binnen de nationale rechtsorde van een verdragsstaat een tucht- of bestuursrechtelijk karakter heeft, voor de interpretatie en toepassing van art. 6 niet doorslaggevend is. Dit maakt dat bijvoorbeeld ook de bestuurlijke boeteprocedure binnen de reikwijdte van art. 6 valt. Ik volsta hier met een verwijzing naar § 3.3.3 hierna.