3.2.3 Resumé

291. Resumé. Resumeren wij het antwoord van de Berlijnse verdragsherzieners op de problemen die waren ontstaan rondom de lex originis-uitzonderingen in de conventie van 1886. Hun streven was om deze problemen definitief uit de weg te ruimen door alle lex originis-uitzonderingen te schrappen, door — anders gezegd de absolute onafhankelijkheid van de wet van het land van import uit te roepen. Het lukte hen om dit zogeheten onafhankelijkheidsbeginsel vrijwel geheel in te voeren. De (conflictenrechtelijke) lex originis-uitzondering inzake formaliteiten werd geschrapt door simpelweg elke formaliteit te verbieden. De ongeschreven derde lex originis-uitzondering inzake de bestaansvraag werd expliciet verboden. En de exclusieve rol van de wet van het land van import werd benadrukt. Alleen over de schrapping van de (vreemdelingenrechtelijke) lex originis-uitzondering inzake de beschermingsduur kon geen overeenstemming worden bereikt, zodat deze uitzondering in ingedamde vorm gehandhaafd bleef. Op deze ene uitzondering na, werd het beginsel van nationale behandeling niet meer door enige lex originis-uitzondering ingeperkt — het was volledig geïmmuniseerd.

292. Derde ontwikkelingsstadium. Dit was een nieuwe mijlpaal, die kunnen wij kenschetsen als de intrede van het derde stadium in de ontwikkelingsgang van het beginsel van nationale behandeling, het stadium waarin de lex originis-uitzonderingen zijn bedwongen door de invoering van het onafhankelijkheidsbeginsel, en waarin het beginsel van nationale behandeling — en daarmee de wet van het land van import — in het zenit van zijn macht stond. Dit was de vervolmaking van het beginsel van nationale behandeling.

293. Huidig art. 5 lid 2. Het Berlijnse artikel 4 lid 2, waarin het onafhankelijkheidsbeginsel werd neergelegd, geldt tot op de dag van vandaag. De tekst is ongewijzigd overgenomen in het huidige artikel 5 lid 2. Zo hebben wij in deze par. 3.2 de genesis van het huidige artikel 5 lid 2 verklaard.