3.5.5 Conclusie

124. De Nederlandse onredelijk bezwarendheidstoets bestaat, wanneer een beding niet voorkomt op een lijst, uit een beoordeling van het nadelige beding in relatie tot zijn context. De rechter brengt heel soms een onderscheid aan tussen de abstracte vaststelling van het nadeel (bezwarendheidstoets) en de omstandighedentoets (onredelijkheidstoets).1 In de meeste toetsingen aan de open norm is van een dergelijke tweedeling geen sprake. De onredelijk bezwarendheidstoets komt vaak neer op een afweging van de belangen van partijen of de vaststelling van de redelijke verwachtingen in het licht van de omstandigheden van het geval. In de praktijk worden de verschillende in deze paragraaf onderscheiden methoden regelmatig gecombineerd.2